Σαν σήμερα, 27 Φεβρουαρίου 1869: 18 νεαροί ιδρύουν στο εστιατόριο «Γκιζέλα» του Μονάχου την ποδοσφαιρική ομάδα Μπάγερν

Στις 27 Φεβρουαρίου του 1900, το Μόναχο δεν ήταν η ποδοσφαιρική μητρόπολη που γνωρίζουμε σήμερα. Ήταν μια πόλη των τεχνών, της μπίρας και της βαυαρικής παράδοσης, όπου το ποδόσφαιρο θεωρούνταν ακόμη μια «περίεργη αγγλική συνήθεια». Εκείνο το βράδυ, όμως, στο εστιατόριο «Γκιζέλα» (Gisela), γράφτηκε η πρώτη σελίδα μιας ιστορίας που θα άλλαζε τον παγκόσμιο αθλητισμό. Έντεκα νεαροί άνδρες –και όχι δεκαοκτώ, όπως συχνά αναφέρεται εκ παραδρομής– αποφάσισαν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους, ιδρύοντας την Μπάγερν Μονάχου μετά από μια έντονη διαφωνία που οδήγησε σε μια ιστορική απόσχιση.
Η στάση των «ανταρτών» και η διαφωνία στο Schwabing
Όλα ξεκίνησαν λίγες ώρες νωρίτερα, κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης του Γυμναστικού Συλλόγου του Μονάχου (MTV 1879). Το κλίμα ήταν βαρύ. Οι ποδοσφαιριστές του συλλόγου ένιωθαν παραγκωνισμένοι από τη διοίκηση, η οποία αρνούνταν πεισματικά να επιτρέψει στο ποδοσφαιρικό τμήμα να ενταχθεί στην Ομοσπονδία Νοτιογερμανικών Ποδοσφαιρικών Συλλόγων. Για τους παραδοσιακούς γυμναστές της εποχής, το ποδόσφαιρο ήταν ένα παιχνίδι χωρίς μέλλον.
Η ένταση κορυφώθηκε όταν η πλειοψηφία των μελών ψήφισε κατά της ένταξης στην ομοσπονδία. Τότε, ο Φραντς Τζον, ένας εμπνευσμένος νεαρός από το Βερολίνο, πήρε τον λόγο. Με αποφασιστικότητα που δεν ταίριαζε στην ηλικία του, κάλεσε όσους αγαπούσαν πραγματικά το άθλημα να τον ακολουθήσουν. Έντεκα παίκτες σηκώθηκαν από τις καρέκλες τους και αποχώρησαν από τη συνέλευση, αφήνοντας πίσω τους τη σιγουριά ενός μεγάλου συλλόγου για να κυνηγήσουν ένα αβέβαιο όνειρο.
Το ιδρυτικό έγγραφο στο εστιατόριο «Γκιζέλα»
Οι έντεκα «αντάρτες» περπάτησαν μέσα στους δρόμους της μποέμ συνοικίας Σβάμπινγκ (Schwabing) μέχρι να φτάσουν στο εστιατόριο «Γκιζέλα». Εκεί, υπό το φως των κεριών και με την ένταση της στιγμής να τους κυριεύει, συνέταξαν το ιδρυτικό έγγραφο του νέου συλλόγου. Το όνομα επιλέχθηκε αμέσως: F.C. Bayern München. Τα χρώματα που αποφασίστηκαν αρχικά ήταν το λευκό και το μπλε (τα χρώματα της Βαυαρίας), αν και αργότερα η ομάδα θα ταυτιζόταν παγκοσμίως με το κόκκινο.
Ο Φραντς Τζον έγινε ο πρώτος πρόεδρος της ομάδας, ενώ ανάμεσα στους ιδρυτές βρίσκονταν φοιτητές, καλλιτέχνες και υπάλληλοι που μοιράζονταν ένα κοινό όραμα: να δημιουργήσουν έναν σύλλογο που θα λειτουργούσε με επαγγελματικά πρότυπα, μακριά από τις αγκυλώσεις των γυμναστικών συλλόγων. Η επιλογή του εστιατορίου «Γκιζέλα» ως λίκνο της ομάδας δεν ήταν τυχαία, καθώς αποτελούσε στέκι της νεολαίας και των προοδευτικών πνευμάτων της πόλης.
Διαβάστε επίσης
Τα πρώτα χρόνια και η αναζήτηση ταυτότητας
Η αρχή δεν ήταν εύκολη. Η Μπάγερν έπρεπε να βρει γήπεδο, εξοπλισμό και, κυρίως, αντιπάλους. Το πρώτο της παιχνίδι διεξήχθη λίγες ημέρες αργότερα εναντίον της πρώην ομάδας τους, της MTV 1879, την οποία κέρδισαν με 5-2, αποδεικνύοντας ότι η απόφαση της απόσχισης ήταν σωστή. Η ομάδα άρχισε να προσελκύει τους καλύτερους παίκτες του Μονάχου και γρήγορα καθιερώθηκε ως η κυρίαρχη δύναμη της πόλης.
Μια σημαντική λεπτομέρεια που συχνά λησμονείται είναι ότι η Μπάγερν, στα πρώτα της χρόνια, θεωρούνταν η ομάδα των «διανοουμένων» και της μεσαίας τάξης, σε αντίθεση με την 1860 Μόναχο που είχε πιο εργατικές ρίζες. Επιπλέον, η ομάδα είχε έντονο το κοσμοπολίτικο στοιχείο, με πολλούς Εβραίους ανάμεσα στα μέλη και τη διοίκησή της, κάτι που αργότερα, κατά την άνοδο του ναζισμού, θα την έθετε στο στόχαστρο του καθεστώτος, χαρακτηρίζοντάς την ως «Judenklub» (εβραϊκό σύλλογο).
Αν εκείνη τη νύχτα στο «Γκιζέλα» ο Φραντς Τζον και οι σύντροφοί του δεν είχαν την τόλμη να συγκρουστούν με το κατεστημένο, το παγκόσμιο ποδόσφαιρο θα ήταν πολύ φτωχότερο. Η Μπάγερν Μονάχου εξελίχθηκε σε έναν οργανισμό-πρότυπο, που συνδυάζει την οικονομική υγεία με την αγωνιστική επιτυχία στο υψηλότερο επίπεδο. Η νοοτροπία «Mia san Mia» (Είμαστε αυτοί που είμαστε), που χαρακτηρίζει τον σύλλογο μέχρι σήμερα, έχει τις ρίζες της σε εκείνη ακριβώς την άρνηση των έντεκα ιδρυτών να συμβιβαστούν με τη μετριότητα.






0 ΣΧΟΛΙΑ