Σαν σήμερα, 22 Σεπτεμβρίου 1912: Η άφιξη του «Δελφίν» – Ένα ορόσημο για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό

Η ιστορία του ελληνικού υποβρύχιου στόλου ξεκινά στις 22 Σεπτεμβρίου 1912, όταν το υποβρύχιο «Δελφίν» κατέπλευσε στο Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Η άφιξή του δεν ήταν τυχαία. Ήταν το αποτέλεσμα μιας συντονισμένης προσπάθειας της κυβέρνησης του Ελευθέριου Βενιζέλου για την ανασυγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεων, μετά το Κίνημα στο Γουδί. Το «Δελφίν», μαζί με το αδελφό του σκάφος, το «Ξιφίας», παραγγέλθηκαν το 1910 από τα γαλλικά ναυπηγεία Schneider στο πλαίσιο ενός ευρύτερου εξοπλιστικού προγράμματος.
Η ναυπήγησή του ολοκληρώθηκε το καλοκαίρι του 1912, και η επίσημη παραλαβή του από το Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό έγινε στις 21 Αυγούστου 1912 στον ναύσταθμο της Τουλόν. Πρώτος κυβερνήτης του «Δελφίν» ήταν ο Πλωτάρχης Στέφανος Παπαρηγόπουλος, ο οποίος είχε εκπαιδευτεί στη Γαλλία, μαζί με το πλήρωμά του. Ο χρόνος ήταν καθοριστικός. Με την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων να είναι προ των πυλών, η άμεση ενσωμάτωση του υποβρυχίου στον στόλο ήταν ζωτικής σημασίας για την ενίσχυση της ελληνικής ναυτικής δύναμης.
Το «Δελφίν» ήταν ένα υπερσύγχρονο για την εποχή του σκάφος. Είχε εκτόπισμα 310 τόνων στην επιφάνεια και 450 τόνων σε κατάδυση, με μήκος 47,1 μέτρα. Διέθετε τέσσερις τορπιλοσωλήνες και μπορούσε να αναπτύξει ταχύτητα 13 κόμβων εν επιφανεία. Η παρουσία του στον ελληνικό στόλο έδειχνε την πρόθεση της Ελλάδας να ακολουθήσει τις τεχνολογικές εξελίξεις και να προετοιμαστεί για τον επικείμενο πόλεμο.
Η παγκόσμια πρωτιά και η Μάχη της Έλλης
Η συμβολή του «Δελφίν» στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο ήταν κομβική, αν και δεν στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία. Στις 9 Δεκεμβρίου 1912, σε μια περίοδο έντονων ναυτικών επιχειρήσεων, το υποβρύχιο «Δελφίν» έγραψε παγκόσμια ιστορία. Εκτέλεσε την πρώτη καταγεγραμμένη υποβρύχια τορπιλική επίθεση εν καιρώ πολέμου.
Το περιστατικό έλαβε χώρα κοντά στην Τένεδο, όταν ο ελληνικός στόλος, υπό τον Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, είχε ήδη νικήσει τον τουρκικό στη Ναυμαχία της Έλλης. Έξι τουρκικά πολεμικά πλοία εμφανίστηκαν στα στενά και το «Δελφίν», που βρισκόταν στην περιοχή, ανέλαβε την τολμηρή αποστολή να τα παρενοχλήσει. Υπό τη διοίκηση του Στέφανου Παπαρηγόπουλου, το «Δελφίν» καταδύθηκε και εκτόξευσε μία τορπίλη από απόσταση 500 μέτρων εναντίον του τουρκικού καταδρομικού «Μετζητιέ». Αν και η τορπίλη απέτυχε να εκραγεί λόγω μηχανικής βλάβης, η πράξη αυτή αποτέλεσε ορόσημο για τον ναυτικό πόλεμο παγκοσμίως, δείχνοντας τις δυνατότητες των υποβρυχίων ως επιθετικά όπλα.
Η πρωτοποριακή αυτή ενέργεια του «Δελφίν» απέδειξε τη στρατηγική σημασία των υποβρυχίων και έθεσε τις βάσεις για την εξέλιξή τους στον σύγχρονο ναυτικό πόλεμο. Η τόλμη του πληρώματος και η πρωτοποριακή προσέγγιση του Παπαρηγόπουλου θα αποτελούν πάντα πηγή έμπνευσης για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.
Διαβάστε επίσης
Το τέλος μιας εποχής
Μετά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, το «Δελφίν» συνέχισε την υπηρεσία του. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, το υποβρύχιο κατασχέθηκε από τους Γάλλους, μαζί με το «Ξιφίας», και τέθηκε σε γαλλική υπηρεσία. Όταν επεστράφη στην Ελλάδα, το 1917, ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Η προσπάθεια για την επισκευή του αποδείχθηκε αδύνατη, και έτσι το «Δελφίν» παροπλίστηκε το 1920.
Παρόλο που η υπηρεσία του δεν διήρκησε πολλά χρόνια, η ιστορική του σημασία παραμένει τεράστια. Το «Δελφίν» δεν ήταν απλώς το πρώτο υποβρύχιο του Ελληνικού Στόλου, αλλά ένα σκάφος που τοποθέτησε την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη της ναυτικής τεχνολογίας και στρατηγικής. Η τολμηρή του δράση το 1912 απέδειξε ότι ακόμα και μικρές ναυτικές δυνάμεις μπορούν να πρωτοπορήσουν, στέλνοντας ένα ισχυρό μήνυμα στους αντιπάλους. Η ιστορία του «Δελφίν» είναι μια υπενθύμιση της γενναιότητας και της αποφασιστικότητας που χαρακτηρίζει διαχρονικά το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό.






0 ΣΧΟΛΙΑ