Σαν σήμερα, 20 Οκτωβρίου 2014: Το αντίο στον τεράστιο Σπύρο Ζαγοραίο – Έχασε το χέρι του στα 15 αλλά έφτασε στη κορυφή

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Στις 20 Οκτωβρίου 2014 έφυγε από τη ζωή ο Σπύρος Ζαγοραίος, ένας από τους σπουδαιότερους λαϊκούς τραγουδιστές, συνθέτες και στιχουργούς της μεταπολεμικής Ελλάδας. Η ζωή του, σημαδεμένη από την απώλεια του ενός του χεριού στην Κατοχή και την απώλεια του γιου του, υπήρξε το ίδιο δραματική και αυθεντική όσο και τα τραγούδια που τον έκαναν θρύλο.

Σαν σήμερα, τιμούμε τη μνήμη μιας εμβληματικής μορφής του λαϊκού τραγουδιού, του Σπύρου Ζαγοραίου, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 86 ετών, νικημένος από προβλήματα υγείας. Η διαδρομή του, από τα δύσκολα παιδικά χρόνια στον Άγιο Αρτέμιο (Γούβα) του Παγκρατίου μέχρι τα λαϊκά πάλκα της Ελλάδας και του εξωτερικού, αποτελεί ένα παράδειγμα αντοχής, ταλέντου και αυθεντικότητας.

Η τραγική αρχή και η δύναμη της φωνής

Ο Σπύρος Ζαγοραίος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 1928. Τα παιδικά του χρόνια ήταν γεμάτα στερήσεις, ιδίως κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής. Εκείνη την περίοδο, η ζωή του σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από ένα τραγικό γεγονός: ενώ περιεργαζόταν μια χειροβομβίδα που είχε βρει στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, αυτή εξερράγη, με αποτέλεσμα ο νεαρός Σπύρος να χάσει το ένα του χέρι.

Παρά την αναπηρία του και το γεγονός ότι δεν κατάφερε να μάθει πολλά γράμματα, ο Ζαγοραίος είχε ένα αδιαμφισβήτητο χάρισμα: την καλή φωνή του. Αυτή η φωνή ήταν που τον οδήγησε κατευθείαν στον κόσμο του λαϊκού τραγουδιού, αποδεικνύοντας ότι το πάθος και το ταλέντο μπορούν να υπερβούν κάθε φυσικό εμπόδιο.

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1952 στην Αθήνα. Γρήγορα, το ταλέντο του τον οδήγησε στη Θεσσαλονίκη, όπου και καθιερώθηκε.

Το δίδυμο της επιτυχίας: Σπύρος και Ζωή

Η καριέρα του Σπύρου Ζαγοραίου απογειώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1960, όταν άρχισε να τον συνοδεύει στο τραγούδι η σύζυγός του, Ζωή. Το ζευγάρι δημιούργησε ένα από τα πιο δημοφιλή και αναγνωρίσιμα ντουέτα του λαϊκού τραγουδιού. Η συνεργασία τους, γεμάτη πάθος και συναισθηματική ένταση, έγινε το σήμα κατατεθέν τους στα νυχτερινά κέντρα και στη δισκογραφία.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος συνεργάστηκε με τα σπουδαιότερα ονόματα της εποχής και άφησε πίσω του μια πλούσια κληρονομιά τραγουδιών, πολλά από τα οποία φέρουν τη δική του υπογραφή ως στιχουργού και συνθέτη.

Οι επιτυχίες που τραγουδιούνται μέχρι σήμερα

Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει διαχρονικές επιτυχίες, τραγούδια που μιλούν για τον έρωτα, τον πόνο, την ξενιτιά και την κοινωνική αδικία, με τη γνήσια λαϊκή ψυχή του Ζαγοραίου να δονείται σε κάθε νότα. Ανάμεσα στα πιο γνωστά του τραγούδια συγκαταλέγονται:

• «Ε ντε λα μαγκέν ντε Βοτανίκ» (το οποίο έγινε το προσωνύμιό του).
• «Άναψε το τσιγάρο»
• «Προσευχή»
• «Στης Λαρίσης το ποτάμι»
• «Τρελοκόριτσο»
• «Θα πεθάνω γλυκιά μου αγάπη»
• «Ντόλτσε βίτα»
• «Κατηγόρα με»
• «Ο αλήτης»
• «Ο ανάπηρος»

Ο Ζαγοραίος πραγματοποίησε επίσης πολλές συναυλίες, τόσο εντός Ελλάδος όσο και σε χώρες του εξωτερικού με έντονη ελληνική ομογένεια, μεταφέροντας το γνήσιο λαϊκό αίσθημα σε Έλληνες που ζούσαν μακριά από την πατρίδα.

Το τέλος μιας εποχής και το τελευταίο πλήγμα

Ο Σπύρος Ζαγοραίος παρέμεινε ενεργός καλλιτεχνικά σχεδόν μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Διέμενε στο Αιγάλεω Αττικής, όπου μάλιστα είχε δημιουργήσει το δικό του λαϊκό κέντρο, το «Εντελαμαγκέν», έναν φόρο τιμής στο πιο διάσημο τραγούδι του.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του σημαδεύτηκαν από σοβαρά προβλήματα υγείας, κυρίως τη νόσο Πάρκινσον, που τον ταλαιπωρούσε. Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε ραγδαία μετά από ένα ακόμη τραγικό γεγονός: την απώλεια του γιου του το 2009, σε ηλικία μόλις 49 ετών. Αυτή η απώλεια λύγισε τον μεγάλο λαϊκό καλλιτέχνη, ο οποίος ποτέ δεν συνήλθε πλήρως.

Ο Σπύρος Ζαγοραίος πέθανε στις 20 Οκτωβρίου 2014. Άφησε πίσω του μια πλούσια δισκογραφία και τη μνήμη ενός ανθρώπου που, παρά τις κακουχίες και τις προσωπικές τραγωδίες, κατάφερε να εκφράσει την ψυχή του λαού και να μείνει ζωντανός μέσα από τα τραγούδια του.