Σαν σήμερα, 19 Νοεμβρίου 1999: Η Κίνα εκτοξεύει το πρώτο διαστημόπλοιό της με την ονομασία «Σενζού 1»

Σαν σήμερα, στις 19 Νοεμβρίου του 1999, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας πραγματοποίησε ένα ιστορικό άλμα που σηματοδότησε την είσοδό της στην ελίτ των διαστημικών δυνάμεων του κόσμου. Με την επιτυχή εκτόξευση του διαστημοπλοίου «Σενζού 1» (Shenzhou 1), η χώρα εγκαινίασε το φιλόδοξο πρόγραμμά της για επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις, αποδεικνύοντας την τεχνολογική της ικανότητα να σταθεί ισάξια δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία.
Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε από το Κέντρο Εκτόξευσης Δορυφόρων Jiuquan στην έρημο Γκόμπι, στη βορειοδυτική Κίνα. Το «Σενζού 1», αν και ήταν μη επανδρωμένο, λειτούργησε ως η πρώτη δοκιμή του ομώνυμου τύπου διαστημοπλοίου, το οποίο είχε σχεδιαστεί για να μεταφέρει αστροναύτες. Το όνομα Shenzhou (Σενζού) σημαίνει «Θεϊκό Σκάφος» ή «Ιερό Όχημα», υπογραμμίζοντας τη σημασία που απέδιδε η κινεζική ηγεσία στην αποστολή.
Η γέννηση του προγράμματος Shenzhou
Η εκτόξευση του 1999 ήταν το επιστέγασμα μίας μακράς και μυστικής διαδικασίας που ξεκίνησε το 1992, γνωστή ως «Πρόγραμμα 921» ή «Πρόγραμμα Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων». Αν και η Κίνα είχε εκτοξεύσει δορυφόρους ήδη από το 1970, η ανάπτυξη ενός οχήματος ικανού να μεταφέρει άνθρωπο στο διάστημα ήταν μία τεράστια πρόκληση.
Το διαστημόπλοιο Shenzhou βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο σχέδιο των ρωσικών διαστημοπλοίων Soyuz, αλλά οι Κινέζοι μηχανικοί το τροποποίησαν σημαντικά, προσαρμόζοντάς το στις δικές τους τεχνολογικές απαιτήσεις και φιλοδοξίες. Το σκάφος αποτελείται από τρία κύρια μέρη:
- Την Μονάδα Διακυβέρνησης (Orbital Module): Ο χώρος εργασίας και διαβίωσης των αστροναυτών.
- Την Μονάδα Επιστροφής (Re-entry Module): Η κάψουλα που μεταφέρει τους αστροναύτες πίσω στη Γη.
- Την Μονάδα Προώθησης (Propulsion Module): Περιέχει τα συστήματα πρόωσης και ενέργειας.
Η εκτόξευση έγινε με τον επίσης κινεζικής κατασκευής πύραυλο Long March 2F (CZ-2F), μία ειδικά σχεδιασμένη βελτιωμένη έκδοση του πυραύλου Long March 2, που εγγυάται την ασφάλεια σε περίπτωση αποτυχίας κατά την εκτόξευση.
Η αποστολή και ο τεχνολογικός σκοπός
Η αποστολή του «Σενζού 1» διήρκεσε περίπου 21 ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων το σκάφος πραγματοποίησε 14 περιστροφές γύρω από τη Γη. Δεδομένου ότι επρόκειτο για δοκιμαστική πτήση, οι κύριοι σκοποί ήταν αυστηρά τεχνικοί:
- Δοκιμή του πυραύλου: Η απόδειξη της αξιοπιστίας του νέου πυραύλου Long March 2F.
- Δοκιμή των συστημάτων ελέγχων: Η επιβεβαίωση της σωστής λειτουργίας των συστημάτων πρόωσης, ελέγχου θερμοκρασίας και επικοινωνίας.
- Δοκιμή επανεισόδου: Η πιο κρίσιμη δοκιμή αφορούσε την επιτυχή επανείσοδο της Μονάδας Επιστροφής στην ατμόσφαιρα και την ασφαλή προσγείωση.
Η προσγείωση του «Σενζού 1» έγινε επιτυχώς στην περιοχή της Εσωτερικής Μογγολίας στις 20 Νοεμβρίου 1999, με τη χρήση αλεξίπτωτου. Η επιτυχία αυτή έδωσε το πράσινο φως για τη συνέχιση του προγράμματος.
Διαβάστε επίσης
Η εποχή των Taikonauts
Η εκτόξευση του «Σενζού 1» ήταν το πρώτο από τέσσερα μη επανδρωμένα test flights. Η κορύφωση του προγράμματος ήρθε τέσσερα χρόνια αργότερα, με την εκτόξευση του «Σενζού 5» στις 15 Οκτωβρίου 2003. Σε αυτή την πτήση, ο αστροναύτης Γιανγκ Λιγουέι (Yang Liwei) έγινε ο πρώτος Κινέζος (Taikonaut) που ταξίδεψε στο διάστημα, καθιστώντας την Κίνα την τρίτη χώρα στον κόσμο (μετά τις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση) που έστειλε άνθρωπο σε τροχιά με δικά της μέσα.
Σήμερα, η Κίνα έχει πλέον αναπτύξει τη δική της αυτόνομη Μονάδα Διαστημικού Σταθμού (Tiangong Space Station), έχει στείλει σκάφη στο φεγγάρι (Πρόγραμμα Chang’e) και στον Άρη (Tianwen-1), αποδεικνύοντας ότι το πρόγραμμα Shenzhou, που ξεκίνησε σαν σήμερα το 1999, ήταν η βάση για την ανάδειξή της ως μία από τις κορυφαίες διαστημικές δυνάμεις του 21ου αιώνα.






0 ΣΧΟΛΙΑ