Σαν σήμερα, 17 Οκτωβρίου 1814: Η «πλημμύρα» του τρόμου – Όταν η μπύρα έγινε φονικό τσουνάμι στο Λονδίνο

Σαν σήμερα, στις 17 Οκτωβρίου του 1814, το Κεντρικό Λονδίνο βίωσε μια από τις πιο παράξενες και τραγικές καταστροφές στην ιστορία της πόλης. Μια τεράστια ζυθοπλημμύρα, ένα φονικό «τσουνάμι» από ζεστή, ζυμωμένη μπύρα porter, πλημμύρισε τις φτωχογειτονιές της αγγλικής πρωτεύουσας, στοιχίζοντας τη ζωή σε οκτώ ανθρώπους. Το περιστατικό, που έμεινε στην ιστορία ως «The London Beer Flood», δεν ήταν ένα απρόοπτο φυσικό φαινόμενο, αλλά η συνέπεια της αμέλειας και της απληστίας.
Το χρονικό της καταστροφής
Η τραγωδία συνέβη στη ζυθοποιία Meux & Co’s Horse Shoe Brewery, η οποία βρισκόταν στη γωνία της Tottenham Court Road και της Great Russell Street. Η ζυθοποιία διέθετε τεράστιες ξύλινες δεξαμενές, που χρησιμοποιούνταν για τη ζύμωση της μπύρας porter. Μία από αυτές τις δεξαμενές, ύψους περίπου 6,7 μέτρων (22 πόδια) και χωρητικότητας άνω των 3.500 βαρελιών (περίπου 1,47 εκατομμύρια λίτρα), ήταν συγκρατημένη με χοντρά σιδερένια στεφάνια.
Γύρω στις 4:30 το απόγευμα, ο υπάλληλος George Crick παρατήρησε ότι ένα από τα σιδερένια στεφάνια είχε σπάσει. Παρόλο που αυτό ήταν ένα συχνό φαινόμενο, η αναφορά του στον προϊστάμενο αντιμετωπίστηκε με απάθεια. Του ζητήθηκε απλώς να σημειώσει τη ζημιά στο μητρώο συντήρησης για να επιδιορθωθεί αργότερα.
Μόλις μία ώρα αργότερα, η δεξαμενή εξερράγη με τρομακτική δύναμη. Το τεράστιο κύμα μπύρας κατέστρεψε τον πίσω τοίχο της ζυθοποιίας, συμπαρασύροντας και άλλες δεξαμενές, με αποτέλεσμα να χυθούν στους δρόμους περίπου 320.000 γαλόνια (περίπου 1,47 εκατομμύρια λίτρα) ζεστής, ζυμωμένης μπύρας. Το κύμα, που περιγράφηκε ως «τσουνάμι» ύψους 4,5 μέτρων, κινήθηκε με μεγάλη ορμή προς την κοντινή φτωχογειτονιά St Giles Rookery.
Ο θρήνος και η ατιμωρησία
Η περιοχή του St Giles ήταν μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες και φτωχές του Λονδίνου, με πολλούς κατοίκους να ζουν σε υπόγεια κελάρια. Η μπύρα, μαζί με τα συντρίμμια και τα τούβλα, εισέβαλε στα υπόγεια, παγιδεύοντας και σκοτώνοντας τους κατοίκους.
Στην οδό New Street, σκοτώθηκαν η Mary Banfield και η 4χρονη κόρη της Hannah, ενώ έπιναν τσάι.
Στο διπλανό κελάρι, μια ιρλανδική οικογένεια πραγματοποιούσε μνημόσυνο για τον 2χρονο γιο τους. Τέσσερις από τους παρευρισκόμενους πνίγηκαν.
Μια 14χρονη σερβιτόρα, η Eleanor Cooper, σκοτώθηκε από τα τούβλα του τοίχου της παμπ Tavistock Arms που κατέρρευσε.
Συνολικά, οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Η οσμή της μπύρας και του θανάτου παρέμεινε στην περιοχή για μήνες.
Το πιο σοκαριστικό ήταν η έκβαση της έρευνας. Παρά τη μεγάλη καταστροφή, το δικαστήριο έκρινε τη ζυθοπλημμύρα ως «απρόβλεπτη πράξη του Θεού» («unavoidable act of God»), αφήνοντας τη ζυθοποιία ατιμώρητη. Οι οικογένειες των θυμάτων δεν έλαβαν καμία αποζημίωση από την κυβέρνηση ή την εταιρεία.
Διαβάστε επίσης
Το κόστος και η κληρονομιά
Η ζυθοποιία υπέστη οικονομικές ζημιές ύψους περίπου £23.000 (σημαντικό ποσό για την εποχή), αλλά κατάφερε να ανακτήσει τον φόρο κατανάλωσης (£7.000) για τη χαμένη μπύρα, γεγονός που την έσωσε από τη χρεοκοπία. Η Meux & Co συνέχισε τη λειτουργία της για περισσότερο από έναν αιώνα.
Η τραγωδία της 17ης Οκτωβρίου 1814 παραμένει ένα σκοτεινό, αλλά παράξενα συναρπαστικό κεφάλαιο στην ιστορία του Λονδίνου. Μας υπενθυμίζει όχι μόνο τους κινδύνους της βιομηχανικής ανάπτυξης, αλλά και την κοινωνική αδικία της εποχής, όπου η ζωή των φτωχών δεν είχε αξία απέναντι στα συμφέροντα των ισχυρών.






0 ΣΧΟΛΙΑ