Σαν σήμερα, 14 Μαΐου 1900: Αρχίζουν οι 2οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι – Γιατί θα διαρκέσουν μέχρι τις 28 Οκτωβρίου;

Οι δεύτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες της σύγχρονης εποχής πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι από τις 14 Μαΐου έως τις 28 Οκτωβρίου, με τη διάρκειά τους να εκτείνεται τόσο λόγω της σύνδεσής τους με την 3η Διεθνή Έκθεση των Παρισίων. Η εμπορευματοποίηση των Αγώνων είχε ήδη αρχίσει να γίνεται εμφανής, μόλις τέσσερα χρόνια μετά την ιστορική αναβίωσή τους στην Αθήνα.

Παρά τη σθεναρή επιμονή της Ελλάδας για μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα, ο ατυχής πόλεμος του 1897 με την Τουρκία και τα επακόλουθα οικονομικά προβλήματα της χώρας – βρισκόμαστε στην εποχή του γνωστού «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν» – οδήγησαν τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να αναθέσει τους Αγώνες στην πατρίδα του Βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν.

Ο Ντε Κουμπερτέν είχε φιλόδοξα σχέδια για τη διοργάνωση, δηλώνοντας ότι οι Αγώνες του Παρισιού θα ξεπερνούσαν σε λαμπρότητα εκείνους της Αθήνας. Μάλιστα, οραματιζόταν την κατασκευή ενός πιστού αντιγράφου του αρχαίου σταδίου της Ολυμπίας στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Ωστόσο, οι φιλοδοξίες του προσγειώθηκαν απότομα όταν ο επικεφαλής της Διεθνούς Έκθεσης, Αλφρέντ Πικάρ, του επισήμανε ότι ο αθλητισμός θεωρούνταν «μια άχρηστη και γελοία δραστηριότητα για να ξοδευτούν τόσα πολλά χρήματα».

Η απόφαση των διοργανωτών να συνδυάσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες με την Εμπορική Έκθεση αποδείχθηκε εξαιρετικά ατυχής. Η διοργάνωση χαρακτηρίστηκε από χάος, οι αγώνες έχασαν τον αθλητικό τους χαρακτήρα, και οι θεατές, πολλές φορές, αντιμετώπιζαν τους αθλητές σαν να παρακολουθούσαν ακροβάτες τσίρκου. «Είναι θαύμα που οι Ολυμπιακοί Αγώνες επιβίωσαν μετά από αυτό το φιάσκο», φέρεται να είπε αργότερα σε φίλους του ο Βαρώνος Ντε Κουμπερτέν.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Θανατική ποινή για τους άνδρες που κακοποίησαν τουρίστρια μπροστά στα παιδιά της αφού το αυτοκίνητό της έμεινε από καύσιμα

Η τελετή έναρξης δεν πραγματοποιήθηκε και οι αθλητικές δραστηριότητες ξεκίνησαν στις 20 Μαΐου στο Ποδηλατοδρόμιο της Βενσέν, καθώς και σε άλλα σημεία στο Παρίσι. Μέχρι τις 28 Οκτωβρίου, όταν ολοκληρώθηκαν, συμμετείχαν 997 αθλητές από 29 χώρες (Αργεντινή, Αϊτή, Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Βοημία, Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ελβετία, Ελλάδα, ΗΠΑ, Περσία (Ιράν), Ινδία, Ισπανία, Ιταλία, Καναδάς, Κούβα, Λουξεμβούργο, Μεγάλη Βρετανία, Μεξικό, Νορβηγία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Περού, Ρουμανία, Ρωσία, Σουηδία). Οι αθλητές διαγωνίστηκαν σε 19 διαφορετικά αθλήματα: Στίβο, Τοξοβολία, Γυμναστική, Κρίκετ, Κροκέ, Πελότα, Πόλο, Διελκυστίνδα, Ποδηλασία, Ιππασία, Ξιφασκία, Γκολφ, Κωπηλασία, Ποδόσφαιρο, Σκοποβολή, Κολύμβηση, Υδατοσφαίριση, Ράγκμπι και Τένις.

Για πρώτη φορά, μεταξύ των συμμετεχόντων, βρέθηκαν και 20 γυναίκες που αγωνίστηκαν στο γκολφ και το τένις. Ωστόσο, δεν καταγράφηκαν ακριβή στατιστικά στοιχεία για τους αγώνες (όπως μετάλλια, συμμετοχές, ή εθνικότητες των αθλητών), γεγονός που οδήγησε τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) σε συνεχείς διορθώσεις μέχρι πρόσφατα.

Πέρα από τα επίσημα αθλήματα, διοργανώθηκαν και πολλά ανεπίσημα που δεν αναγνωρίστηκαν από τη ΔΟΕ, όπως: άλμα εις ύψος και μήκος με άλογα, σκοποβολή σε περιστέρια, κολύμβηση μετ’ εμποδίων, αγώνες με αερόστατα, σκοποβολή με κανόνι, πέταγμα χαρταετού, αγώνες ναυαγοσωστών, μηχανοκίνητοι αγώνες με αυτοκίνητα, ταξί, φορτηγά, μοτοσυκλέτες και σκάφη, αγώνες πυρόσβεσης, παιχνίδια με μπίλιες, αγώνες ψαρέματος και τένις χωρίς ρακέτες.

Όπως και στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, τα μετάλλια απονέμονταν μόνο στους δύο πρώτους αθλητές: αργυρό στον πρώτο και χάλκινο στον δεύτερο. Ξεχώρισαν δύο μεγάλες μορφές των αγώνων. Ο Αμερικανός Άλβιν Κρενζλάιν κατέκτησε τέσσερα αργυρά στον στίβο (60 μ., 110 μ. και 200 μ. μετ’ εμποδίων, άλμα εις μήκος), ενώ ο Ρέι Γιούρι, παρά το γεγονός ότι ήταν παράλυτος, κέρδισε τρία αργυρά (άλμα εις ύψος άνευ φοράς, άλμα εις μήκος άνευ φοράς, άλμα τριπλούν άνευ φοράς). Η Γαλλία αναδείχθηκε κυρίαρχη με 24 αργυρά και 33 χάλκινα μετάλλια, ακολουθούμενη από τις ΗΠΑ (19 αργυρά, 15 χάλκινα) και τη Μεγάλη Βρετανία (13 αργυρά, 7 χάλκινα).

Η ελληνική αποστολή, σε πλήρη αντίθεση με την επιτυχημένη παρουσία στους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 1896, έφυγε από το Παρίσι χωρίς κανένα μετάλλιο. Αποτελούνταν από μόλις τέσσερις αθλητές, οι οποίοι ταξίδεψαν με έξοδα των συλλόγων Πανελλήνιος και Εθνικός Γ.Σ., στους οποίους ανήκαν. Ο Παναγιώτης Παρασκευόπουλος κατέλαβε την 4η θέση στη δισκοβολία με επίδοση 34,04 μ. και την 5η στη σφαιροβολία με 11,52 μ. Στα ίδια αγωνίσματα διαγωνίστηκε και ο Σωτήριος Βερσής, ο οποίος αποκλείστηκε στα προκριματικά. Στην ξιφασκία, ο Τηλέμαχος Καράκαλος και ο Ιωάννης Γεωργιάδης ακυρώθηκαν εξαιτίας αντικανονικών χτυπημάτων.

Ένα ακόμα επεισόδιο προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στην Ελλάδα: ο αρχηγός της ελληνικής αποστολής, Αλέξανδρος Μερκάτης, που είχε τον τίτλο του «αθάνατου» από το 1897 έως το 1925, αγωνίστηκε στο γκολφ εκπροσωπώντας τη Γαλλία, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την ελληνική πλευρά.