Σαν σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου 1979: Η βραδιά που η Ελλάδα έγραψε ιστορία – Η νίκη επί της Σοβιετικής Ένωσης που μας έστειλε στο Euro του 1980

Σαν σήμερα, στις 12 Σεπτεμβρίου του 1979, μια βραδιά που έμελλε να μείνει ανεξίτηλη στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, η Εθνική μας ομάδα, σε ένα κατάμεστο γήπεδο της Λεωφόρου, κατάφερε να νικήσει τη πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση με σκορ 1-0 και να προκριθεί για πρώτη φορά στα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η νίκη αυτή δεν ήταν απλώς μια ακόμα επιτυχία. Ήταν η στιγμή που η Ελλάδα, λίγα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας, έδειξε στον κόσμο ότι ήταν έτοιμη να αναγεννηθεί, να αγωνιστεί και να διεκδικήσει μια θέση ανάμεσα στις κορυφαίες ποδοσφαιρικές δυνάμεις της Ευρώπης.

Η δεκαετία του 1970 βρήκε το ελληνικό ποδόσφαιρο σε μια φάση αναζήτησης και αναδιοργάνωσης. Η Εθνική μας ομάδα δεν ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη. Η πορεία της στα προκριματικά των μεγάλων διοργανώσεων ήταν συνήθως μέτρια, και η πρόκριση σε ένα Ευρωπαϊκό ή Παγκόσμιο Πρωτάθλημα φάνταζε ως ένα άπιαστο όνειρο. Το ελληνικό ποδόσφαιρο χρειαζόταν μια επιτυχία, μια ώθηση, ένα «ξέσπασμα» που θα αναπτέρωνε το ηθικό των φιλάθλων και θα έδινε το σήμα για μια νέα εποχή.

Σε αυτό το κλίμα, η πρόκληση ήταν μεγάλη. Η Σοβιετική Ένωση ήταν μια ομάδα-υπερδύναμη, με παίκτες παγκόσμιας κλάσης, οι οποίοι έπαιζαν ένα ποδόσφαιρο γρήγορο, δυνατό και τακτικά άψογο. Η νίκη απέναντί της φάνταζε αδύνατη. Ωστόσο, η ομάδα που είχε «χτιστεί» από τον προπονητή Αλκέτα Παναγούλια, είχε ψυχή, πάθος και αποφασιστικότητα.

VIRAL

Δραματικές εξελίξεις στην Καλαμάτα: Δεν μπορεί να αναλάβει τις κόρες της 39χρονης η θεία τους – Τι συμβαίνει

Τι είπε ο 75χρονος στην Ναύπακτο: «Κόλλησε το γκάζι, τι έγινε… και πήγα κι έπεσα πάνω στα 3 μηχανάκια» – Ξέσπασε ο Ευαγγελάτος

Στην φυλακή γνωστός Έλληνας τραγουδιστής: Κατηγορείται για αποπλάνηση ανήλικης κατ΄εξακολούθηση – Τι συνέβη

Η φωνή του προπονητή και ο παλμός της Λεωφόρου

Η αναμέτρηση με τη Σοβιετική Ένωση ήταν ο τελευταίος αγώνας των προκριματικών για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980. Η Ελλάδα χρειαζόταν τη νίκη για να προκριθεί. Το γήπεδο της Λεωφόρου ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Περισσότεροι από 25.000 φίλαθλοι, με σημαίες, κασκόλ και φωνές, είχαν δημιουργήσει μια κόλαση, μια ατμόσφαιρα που σε παρέσυρε και σε έκανε να νιώθεις ότι η νίκη ήταν κάτι παραπάνω από μια απλή επιτυχία.

Ο προπονητής Αλκέτας Παναγούλιας, ένας προπονητής με πάθος και γνώση του ποδοσφαίρου, είχε προετοιμάσει την ομάδα του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Είχε εμφυσήσει στους παίκτες του το πνεύμα του νικητή, την πίστη ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν. Η ομάδα, με παίκτες όπως ο Νίκος Σαργκάνης στο τέρμα, ο Μίμης Δομάζος στη μεσαία γραμμή και ο Αντώνης Αντωνιάδης στην επίθεση, ήταν έτοιμη για τη μεγάλη μάχη.

Το χρυσό γκολ του Νικολουδη

Ο αγώνας ήταν ένα πραγματικό θρίλερ. Η Σοβιετική Ένωση, με την ανώτερη τεχνική της, προσπαθούσε να επιβάλει το παιχνίδι της. Η Ελλάδα, με τη δύναμη της ψυχής της και την στήριξη του κόσμου, αμύνονταν με πείσμα και προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί κάθε ευκαιρία για να χτυπήσει στην αντεπίθεση.

Το κρίσιμο γκολ ήρθε στο 26ο λεπτό του αγώνα. Ο Τάκης Νικολούδης, μετά από μια ωραία προσπάθεια, σκόραρε, και το γήπεδο της Λεωφόρου πήρε φωτιά. Ο πανηγυρισμός ήταν εκρηκτικός. Το γκολ αυτό ήταν το μοναδικό του αγώνα, αλλά ήταν αρκετό για να δώσει στην Ελλάδα τη νίκη.

Από τον μύθο στην πραγματικότητα

Μετά το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, το γήπεδο μετατράπηκε σε ένα απέραντο πάρτι. Οι φίλαθλοι εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο, αγκαλιάζοντας τους παίκτες, φωνάζοντας συνθήματα για την Ελλάδα και τον Παναγούλια. Η νίκη αυτή ήταν κάτι παραπάνω από ένα απλό αποτέλεσμα. Ήταν μια στιγμή εθνικής υπερηφάνειας, μια απόδειξη ότι η Ελλάδα, ακόμα και σε δύσκολες στιγμές, μπορεί να πετύχει μεγάλες νίκες.