Σαν σήμερα 03 Αυγούστου: Ιδρύεται το Νοσοκομείο Προσφύγων Αθηνών – Μετέπειτα ονομάστηκε Ιπποκράτειο

Σαν σήμερα, 3 Αυγούστου 1923, ιδρύθηκε επίσημα στην Αθήνα το Νοσοκομείο Προσφύγων Αθηνών, με βασιλικό διάταγμα. Αυτό το νοσοκομείο αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη οργανωμένη προσπάθεια του ελληνικού κράτους να προσφέρει ιατρική περίθαλψη στους χιλιάδες πρόσφυγες που είχαν φτάσει στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Η ίδρυσή του έγινε σε μια πολύ δύσκολη εποχή, όπου οι ανάγκες για φροντίδα και νοσηλεία ήταν τεράστιες. Με τα χρόνια, το νοσοκομείο αυτό εξελίχθηκε και έγινε το σημερινό Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών, ένα από τα πιο σημαντικά δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας.
Το κτίριο επιλέχθηκε στον χώρο της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας, όπου στεγαζόταν το Μαράσλειο Χημείο, ένα νεοκλασικό δωρεάς του Γρηγορίου Μαρασλή, έργο του αρχιτέκτονα Δημητρίου Καλλία. Με το ξέσπασμα του Α’ Βαλκανικού Πολέμου είχε ήδη μετατραπεί σε προσωρινό στρατιωτικό νοσοκομείο, ενώ μετά την αναχώρηση του Γερμανικού Ερυθρού Σταυρού διατηρήθηκε υπό στρατιωτική διοίκηση μέχρι την κρίσιμη καλοκαιρινή επέτειό του το 1923.
Ο Απόστολος Ορφανίδης και οι πρώτοι γιατροί του Προσφυγικού Νοσοκομείου
Η στελέχωσή του σήμανε την ενεργή συμμετοχή πολλών ιατρών και νοσηλευτών που είχαν υπηρέτησει στα νοσοκομεία της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης. Τη ροή της ιατρικής αυτής εμπειρίας συνέθεσε επί 25 χρόνια η ηγεσία του επίατρου Απόστολου Ορφανίδη – πρώην διευθυντή του Στρατιωτικού Νοσοκομείου Σμύρνης, στη συνέχεια υπουργού Υγιεινής και πρώτη ηγετική προσωπικότητα ενός οργανωμένου συστήματος δημόσιας περίθαλψης.
Η νέα συγκρότηση και επανέναρξη του νοσοκομείου
Τα πρώτα χρόνια επισφραγίστηκαν μέσω τροποποιήσεων του θεσμικού πλαισίου. Το 1926 ψηφίστηκε ο πρώτος οργανισμός, και το 1929 το νοσοκομείο μετατρέπεται σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) με προσθήκη μικροβιολογικού εργαστηρίου. Το 1935, μετά από νέο διάταγμα, ορίζεται οριστικά ως «Ιπποκράτειο Νοσοκομείον Αθηνών», εδραίωσή του στην κοινή αισθητική και λειτουργική συνείδηση.
Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το ίδρυμα επιτάχτηκε και αναβίωσε μετά το 1944, επεκτείνοντας σταδιακά τις δυνατότητές του. Τη δεκαετία του 1960 προστέθηκε νέο οκταώροφο συγκρότημα, προσφέροντας σύγχρονες λειτουργίες και θεραπευτικές υπηρεσίες. Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα είχε φτάσει να αποτελείται από σχεδόν 500 κλίνες, με πλούσιο ιατρικό τμήμα και ερευνητικές προσδοκίες – όπως η πρώτη καρδιολογική αίθουσα και κινητό συνεργείο αιμοληψιών στην Ελλάδα.
Σήμερα, 102 χρόνια μετά την ίδρυσή του, το Ιπποκράτειο συνεχίζει να αποτελεί κόμβο υποδοχής και περίθαλψης για χιλιάδες περιστατικά, παραμένοντας ανθεκτικότατο στις δυσκολίες του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Η επέτειος της 3ης Αυγούστου δεν είναι απλώς ημερομηνία μνήμης, αλλά είναι η αναγνώριση ενός θεσμού φροντίδας που γεννήθηκε μέσα από την ανάγκη και έγινε από επιλογή ομφαλός συλλογικής ευθύνης.






0 ΣΧΟΛΙΑ