Παρτιζάν-ΑΕΚ: Όταν η Ένωση αψήφησε τον πόλεμο και πήγε στο Βελιγράδι για φιλικό αγώνα ειρήνης
Στις 7 Απριλίου 1999, Μεγάλη Τετάρτη εκείνης της χρονιάς, μια ελληνική ποδοσφαιρική ομάδα έγραψε ιστορία, αψηφώντας τη φρίκη του πολέμου για να στείλει ένα ισχυρό μήνυμα ειρήνης, αλληλεγγύης και συναδέλφωσης των λαών. Ήταν η ΑΕΚ, που τόλμησε να ταξιδέψει στο Βελιγράδι, μια πόλη δοκιμαζόμενη από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, για έναν φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν, γεμάτο ανθρωπιστικό συμβολισμό. Ένας σύλλογος γεννημένος από τις στάχτες και τον πόνο της Μικρασιατικής Καταστροφής δεν θα μπορούσε να μείνει αδιάφορος μπροστά στο δράμα ενός λαού που υπέφερε από τη φρίκη του πολέμου.
Την άνοιξη του 1999, με πρωτοβουλία του Δημήτρη Μελισσανίδη και τη θερμή υποστήριξη τόσο των μελών της ομάδας όσο και των φιλάθλων της, η ΑΕΚ πήρε μια γενναία απόφαση: παρά τις έντονες αντιδράσεις των βρετανικών αρχών και τις πιέσεις προς την ENIC, την τότε μέτοχο της ΠΑΕ, ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει το επικίνδυνο ταξίδι στη σερβική πρωτεύουσα. Εκεί, σε μια κίνηση διεθνούς αλληλεγγύης, θα αντιμετώπιζε την Παρτιζάν Βελιγραδίου σε έναν ιστορικό φιλικό αγώνα, γεμάτο μηνύματα ανθρωπιάς και ελπίδας.
Από τις 24 Μαρτίου, οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ είχαν ξεκινήσει αεροπορικούς βομβαρδισμούς στη Σερβία, σε μια από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Για 11 συνεχόμενες εβδομάδες, οι επιθέσεις στόχευαν τόσο στρατιωτικές όσο και μη στρατιωτικές εγκαταστάσεις, προκαλώντας τον θάνατο 2.500 ανθρώπων και ανυπολόγιστες υλικές ζημιές.
VIRAL
Η ελληνική αποστολή έφτασε στο Βελιγράδι μέσω Βουδαπέστης, αποτελούμενη από ένα κομβόι πέντε πούλμαν. Εκτός από την ομάδα, μαζί ταξίδευαν φίλαθλοι – κυρίως μέλη της Original 21 – δημοσιογράφοι, προσωπικότητες από τον πολιτικό, καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο, με πιο ξεχωριστή παρουσία εκείνη του Μανώλη Γλέζου. Ανάμεσά τους υπήρχαν και άνθρωποι που δεν είχαν προηγούμενη σχέση με την οικογένεια της ΑΕΚ, αλλά την ακολούθησαν με ενθουσιασμό σε αυτό το μεγάλο και επικίνδυνο ταξίδι ειρήνης.
Η υποδοχή της ΑΕΚ από τους αξιωματούχους της Σερβίας και από τον ίδιο τον Πρόεδρο της χώρας, Μίλαν Μιλουτίνοβιτς, στο Προεδρικό Μέγαρο ήταν βαθιά συγκινητική. Ακόμα πιο συγκλονιστική, όμως, ήταν η θερμή υποδοχή από τον απλό λαό, που περίμενε με ψωμί, αλάτι, ελληνικές σημαίες, αντιπολεμικά σύμβολα και δάκρυα στα μάτια. Η πρωτοβουλία ανθρωπιάς των Ελλήνων γειτόνων τους έλαμπε σαν φάρος σε μια εποχή που σχεδόν όλες οι κυβερνήσεις της Ευρώπης παρέμεναν αδιάφορες μπροστά στο δράμα τους. Η σκηνή αυτή ξεπερνούσε κάθε περιγραφή.
Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων εισήλθαν μαζί στον αγωνιστικό χώρο, κρατώντας ένα πανό που έγραφε: «ΝΑΤΟ, σταμάτα τον πόλεμο, σταμάτα τους βομβαρδισμούς». Οι εθνικοί ύμνοι των δύο χωρών ακούστηκαν υπό ασταμάτητο χειροκρότημα από την εξέδρα, ενώ Έλληνες και Σέρβοι αντάλλαξαν αναμνηστικά, σφραγίζοντας με αυτόν τον τρόπο μια πράξη βαθιάς αλληλεγγύης και ειρήνης.
Στο ημίχρονο του αγώνα, μια ελιά από την αρχαία Ολυμπία φυτεύτηκε σε γλάστρα στο κέντρο του γηπέδου, σε μια εξαιρετικά συμβολική κίνηση που τόνισε το πνεύμα της ενότητας και της ειρήνης. Στη συνέχεια, περίπου στα μισά του δεύτερου ημιχρόνου, εκτυλίχθηκε ίσως η πιο όμορφη «εισβολή» φιλάθλων στην ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού. Οι οπαδοί της Παρτιζάν κατέβηκαν στον αγωνιστικό χώρο για να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν τους ποδοσφαιριστές και τους ανθρώπους της ΑΕΚ, δημιουργώντας σκηνές συγκίνησης και αλληλοσεβασμού.
Όσον αφορά το αγωνιστικό μέρος, ο αγώνας ολοκληρώθηκε ισόπαλος 1-1. Σκόρερ ήταν ο Κέζμαν στο 13ο λεπτό και ο Ζουμπούλης στο 27ο, χαρίζοντας ένα αξέχαστο ματς τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.
Οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν ως εξής:
Παρτιζάν (Λιούμπισα Τουμπάκοβιτς): Νταμιάνοβιτς, Κράσοβιτς, Σάβιτς, Σανόγεβιτς, Στογιάνοβιτς, Βούκοβιτς, Ιλιτς, Ιβιτς, Μπιέκοβιτς, Τόμιτς, Κέζμαν.
ΑΕΚ (Όλεγκ Μπλαχίν): Ατματσίδης (29’ Μιχαηλίδης – 40’ Κουρκούνας), Κοπιτσής (40’ Κωστένογλου), Μπαμπούνσκι (42’ Καψής) Καλιτζάκης, Τσέκολι (46’ Ζήκος), Κατσαβός, Σαβέβσκι (32’ Κασάπης), Μαλαδένης, Μιλοβάνοβιτς, Ζουμπούλης, Νικολαΐδης.
Λίγες ώρες μετά, όταν άρχισε να σουρουπώνει και με την ελληνική αποστολή να προλαβαίνει οριακά να βγει από το σερβικό έδαφος, οι «έξυπνες βόμβες» του ΝΑΤΟ ξεκινούσαν ξανά το φονικό έργο τους…
0 ΣΧΟΛΙΑ