Οι Ελληνίδες στις κάλπες: Σαν σήμερα, 28 Μαΐου 1952, ψηφίζεται από τη Βουλή νόμος για την παροχή πλήρων πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες

Χρειάστηκαν δεκαετίες δυναμικών αγώνων για να αποκτήσουν οι Ελληνίδες το δικαίωμα ψήφου. Για πρώτη φορά, ψήφισαν στις δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου 1934.
Ωστόσο, το δικαίωμα αυτό δεν παραχωρήθηκε σε όλες, αλλά περιορίστηκε σε γυναίκες άνω των 30 ετών που είχαν τουλάχιστον απολυτήριο Δημοτικού. Στους εκλογικούς καταλόγους της Αθήνας εγγράφηκαν μόλις 2.655 γυναίκες, και από αυτές μόνο 439 άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα. Ενδεικτική της νοοτροπίας της εποχής ήταν η δήλωση της ηθοποιού Μαρίκας Κοτοπούλη, η οποία αρνήθηκε να ψηφίσει, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «ψήφο θέλουν μόνο οι άσχημες και όσες αποφεύγουν να κάνουν παιδιά».
Στις ίδιες εκλογές, Δήμαρχος Αθηναίων αναδείχθηκε ο Κώστας Κοτζιάς, γιος του εμπόρου Γεώργιου Κοτζιά, που ήταν από τους ιδρυτές του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών. Κατά τη θητεία του, διαμορφώθηκε το Πεδίον του Άρεως.
Οι Ελληνίδες συμμετείχαν για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές στις 19 Φεβρουαρίου 1956, κάνοντας πράξη την καθολική ψήφο, η οποία είχε κατοχυρωθεί συνταγματικά ήδη από το 1864. Το 1956 ήταν μια χρονιά-ορόσημο, καθώς δεν σηματοδότησε μόνο την πλήρη άσκηση του εκλογικού δικαιώματος, αλλά και την εκλογή των πρώτων γυναικών στο ελληνικό κοινοβούλιο: της Λίνας Τσαλδάρη με την ΕΡΕ και της Βάσως Θανασέκου με τη «Δημοκρατική Ένωση». Η Λίνα Τσαλδάρη έγινε επίσης η πρώτη γυναίκα υπουργός αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας στην κυβέρνηση Καραμανλή. Την ίδια χρονιά, η Μαρία Δεσύλλα εκλέχθηκε ως η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος στην Κέρκυρα.
Πρωταγωνιστής στον αγώνα για την πολιτική συμμετοχή των Ελληνίδων ήταν το φεμινιστικό κίνημα. Μία από τις ηγετικές μορφές ήταν η Καλλιρρόη Παρρέν, εκδότρια της «Εφημερίδος των Κυριών», που ανέδειξε τη σημασία της ισότητας και της χορήγησης πολιτικών δικαιωμάτων στις γυναίκες. Οι πιέσεις του κινήματος οδήγησαν στο Προεδρικό Διάταγμα της 5ης Φεβρουαρίου 1930, που αναγνώρισε το δικαίωμα του εκλέγειν για τις γυναίκες στις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές, αλλά περιορίστηκε στις εγγράμματες άνω των 30 ετών.
Η πλήρης αναγνώριση των πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών έγινε στις 28 Μαΐου 1952. Παρόλα αυτά, οι γυναίκες δεν συμμετείχαν στις εκλογές του Νοεμβρίου, καθώς οι εκλογικοί κατάλογοι δεν είχαν ενημερωθεί. Το 1953, σε επαναληπτική εκλογή στη Θεσσαλονίκη, εξελέγη η πρώτη γυναίκα βουλευτής, η Ελένη Σκούρα («Ελληνικός Συναγερμός»), ενώ μαζί με αυτή υποψήφια ήταν και η Βιργινία Ζάννα («Κόμμα Φιλελευθέρων»).
Διαβάστε επίσης
Η μεγαλύτερη νίκη του γυναικείου κινήματος ήρθε το 1975, με την καθιέρωση της συνταγματικής αρχής της ισότητας των δύο φύλων. Ο αριθμός των γυναικών βουλευτών αυξήθηκε σταδιακά, φτάνοντας στη Βουλή του 2004 τις 40 γυναίκες, δηλαδή το 13% του συνόλου των μελών.
Στην Κύπρο, οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου από τις πρώτες εκλογές το 1960. Η πρώτη βουλευτής ήταν η Τουρκοκύπρια Αϊλά Κιαζίμ, ενώ η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, Ρήνα Κατσελή, εκλέχθηκε το 1981 ως μέλος του «Δημοκρατικού Κόμματος». Η Κατσελή προσήλθε στην πρώτη συνεδρίαση της Βουλής φορώντας τσεμπέρι και παραδοσιακή κυπριακή ενδυμασία. Σήμερα, στη Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχουν 8 γυναίκες από σύνολο 56 Ελληνοκύπριων βουλευτών, ένα ποσοστό 14,3%.






0 ΣΧΟΛΙΑ