ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Λίγες μέρες πριν τον Παύλο Φύσσα: Σαν σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου 2013 η δολοφονική επίθεση από 50 μέλη της Χρυσής Αυγής σε 20 μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ

Δολοφονική επίθεση από 50 μέλη της Χρυσής Αυγής δέχονται λίγο πριν από τα μεσάνυχτα 20 μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ
Δολοφονική επίθεση από 50 μέλη της Χρυσής Αυγής δέχονται λίγο πριν από τα μεσάνυχτα 20 μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σαν σήμερα, στις 12 Σεπτεμβρίου του 2013, ο Πειραιάς και η ευρύτερη περιοχή του Περάματος έζησαν μια νύχτα τρόμου. Μια ομάδα περίπου 50 μελών της Χρυσής Αυγής εξαπέλυσε μια άγρια επίθεση εναντίον 20 μελών της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, οι οποίοι πραγματοποιούσαν αφισοκόλληση στη Λεωφόρο Δημοκρατίας, μερικά μέτρα από την πύλη της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης. Η επίθεση αυτή δεν ήταν μια μεμονωμένη πράξη βίας, αλλά ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της μεθοδικής βίας που χρησιμοποιούσε η Χρυσή Αυγή, σηματοδοτώντας μια σκοτεινή περίοδο για την ελληνική πολιτική σκηνή.

Το πολιτικό κλίμα του 2013: Η κοινωνία σε αναταραχή

Για να κατανοήσουμε το μέγεθος του γεγονότος, πρέπει να ανατρέξουμε στην Ελλάδα του 2013. Η χώρα βρισκόταν στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης. Η ανεργία, η φτώχεια και η κοινωνική δυσαρέσκεια είχαν δημιουργήσει ένα εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη ακραίων πολιτικών ιδεολογιών. Η Χρυσή Αυγή, που είχε μπει στη Βουλή στις εκλογές του 2012, είχε αποκτήσει μια πολιτική νομιμοποίηση, αλλά οι βίαιες επιθέσεις της κατά μεταναστών, πολιτικών αντιπάλων και άλλων ομάδων, είχαν αρχίσει να γίνονται όλο και πιο συχνές.

Ο Πειραιάς, και ειδικότερα η περιοχή του Περάματος, ήταν ένα ζωντανό κέντρο εργατικών αγώνων. Η ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη ήταν ένας χώρος όπου η πολιτική δράση ήταν έντονη, με τα κόμματα της Αριστεράς να έχουν ισχυρή παρουσία. Σε αυτό το περιβάλλον, η Χρυσή Αυγή επιδίωξε να επιβάλει την κυριαρχία της με τη βία.

Η νύχτα του τρόμου στη Λεωφόρο Δημοκρατίας

Tο βράδυ της 12ης Σεπτεμβρίου, περίπου είκοσι μέλη της ΚΝΕ και του ΚΚΕ είχαν συγκεντρωθεί στη Λεωφόρο Δημοκρατίας για να κάνουν αφισοκόλληση. Ήταν μια συνηθισμένη πολιτική δραστηριότητα της εποχής, αλλά η νύχτα αυτή έμελλε να είναι διαφορετική. Μια ομάδα περίπου 50 ατόμων, με μέλη της Χρυσής Αυγής, εμφανίστηκε ξαφνικά και εξαπέλυσε μια βίαιη επίθεση. Οι επιτιθέμενοι, οπλισμένοι με ρόπαλα, αλυσίδες και άλλα αντικείμενα, χτύπησαν τους νεαρούς της ΚΝΕ και του ΚΚΕ, οι οποίοι ήταν πολύ λιγότεροι σε αριθμό.

Η επίθεση ήταν άγρια και ανελέητη. Οι νεαροί, απροετοίμαστοι για μια τέτοια βία, δέχθηκαν τα χτυπήματα και προσπάθησαν να διαφύγουν, αφήνοντας πίσω τους τραυματίες και ένα σκηνικό χάους. Οι αστυνομικές αρχές, που έφτασαν στο σημείο μετά την επίθεση, συνέλεξαν μαρτυρίες και στοιχεία, αλλά το κλίμα ήταν φορτισμένο. Οι αριστερές οργανώσεις κατήγγειλαν την επίθεση ως μια πράξη φασιστικής βίας και ζήτησαν την τιμωρία των υπευθύνων.

Η πολιτική σιωπή και η δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Η επίθεση στο Πέραμα, αν και ήταν ένα σοβαρό περιστατικό, δεν ήταν η αρχή του τέλους για τη Χρυσή Αυγή. Η πολιτική σιωπή της εποχής, η οποία, ίσως, υποτίμησε τη δυναμική της οργάνωσης, επέτρεψε στη Χρυσή Αυγή να συνεχίσει τη δράση της.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο Παύλος Φύσσας, ένας 34χρονος μουσικός και αντιφασίστας, δολοφονήθηκε από μέλος της Χρυσής Αυγής στο Κερατσίνι. Το έγκλημα αυτό, που προκάλεσε πανελλήνια κατακραυγή, ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η δολοφονία του Φύσσα, η οποία συνδέθηκε άμεσα με τις βίαιες επιθέσεις της Χρυσής Αυγής, οδήγησε στη σύλληψη της ηγεσίας της οργάνωσης και στην έναρξη της μεγάλης δίκης που θα κατέληγε στον χαρακτηρισμό της ως «εγκληματικής οργάνωσης».

Το μάθημα της ιστορίας

Η επίθεση της 12ης Σεπτεμβρίου 2013 στο Πέραμα δεν είναι απλώς ένα ξεχασμένο ιστορικό γεγονός. Είναι ένας κομβικός σταθμός στην ιστορία της Χρυσής Αυγής. Απέδειξε από νωρίς την επιθετική και βίαιη φύση της οργάνωσης και την πρόθεσή της να χρησιμοποιεί τη βία ως πολιτικό εργαλείο.

Η ιστορία αυτή είναι ένα μάθημα για το πώς η ανοχή σε μικρές πράξεις βίας και η υποτίμηση των ακραίων πολιτικών ιδεολογιών, μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για μια κοινωνία. Η 12η Σεπτεμβρίου 2013, λοιπόν, παραμένει μια ημέρα μνήμης για τα θύματα της επίθεσης στο Πέραμα. Είναι μια μέρα που μας υπενθυμίζει ότι η ελευθερία, η δημοκρατία και η ειρηνική συνύπαρξη δεν είναι δεδομένα. Είναι αξίες που πρέπει να προστατεύονται καθημερινά, με επαγρύπνηση και αποφασιστικότητα, απέναντι σε κάθε μορφή βίας και φανατισμού.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου