«Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης»: Το μουσικό αριστούργημα που προκάλεσε… πόλεμο στο Παρίσι έναν χρόνο πριν από τον Α’ Παγκόσμιο
Στις 29 Μαΐου 1453 η «Πόλη των Πόλεων», η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Οθωμανών μετά από σχεδόν 50 μέρες πολιορκίας. Ήδη η κραταιά κάποτε Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε αποδυναμωθεί από θρησκευτικές έριδες, εμφύλιες διαμάχες και την εμφάνιση πολλών και επικίνδυνων εχθρών στα σύνορά της. Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και της εσωτερικής αποδυνάμωσης και της ύπαρξης διχόνοιας.
29 Μαΐου 1913: Ακούγεται για πρώτη φορά στο Παρίσι το μουσικό έργο του Ιγκόρ Στραβίνσκι «Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης»
Μια μέρα σαν σήμερα, 29 Μαΐου 1913, ακούγεται για πρώτη φορά στο Παρίσι το μουσικό έργο του Ιγκόρ Στραβίνσκι «Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης» και προκαλεί αίσθηση, όπως λέμε χρησιμοποιώντας μια φράση-κλισέ, αλλά και ταραχή!
Διαβάστε επίσης
Ναι ταραχή! Πολλοί έχουν χαρακτηρίσει την αντίδραση του κοινού στην πρεμιέρα «ταραχή» ή «σχεδόν ταραχή»· ήταν κάτι το απρόσμενο! Η παρτιτούρα του Στραβίνσκι περιείχε αναρίθμητα καινοτόμα χαρακτηριστικά για την εποχή, συμπεριλαμβανομένων πειραμάτων στην τονικότητα, το μέτρο, τον ρυθμό, την έμφαση και την δυσαρμονία· όλα αυτά «τάραξαν» το πλαδαρό κοινό του Μεσοπολέμου.
VIRAL
Το «Le Sacre du Printemps», από πολλούς θεωρείται το αριστούργημα που άλλαξε για πάντα τη σύγχρονη μουσική. «Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης» αντιπροσωπεύει ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργικά άλματα όχι μόνο στην ιστορία της μουσικής, αλλά και στην ιστορία των τεχνών, όμως η μουσική σύνθεση του Στραβίνσκι έγινε διάσημη (και) για την πρόκληση ταραχών στην πρεμιέρα της. Ήταν ένα ζεστό ανοιξιάτικο βράδυ, μια μέρα σαν σήμερα, 29 Μαΐου του 1913, στο Παρίσι. Το κοινό των αστών στο Θέατρο των Ηλυσίων Πεδίων δεν ήταν έτοιμο για παράξενους ρυθμούς και δίχως ειρμό τραντάγματα των χορευτών στη σκηνή. Το μπαλέτο είχε χορογραφηθεί από τον μέγιστο Νιζίνσκι κι’ όμως προκάλεσε την οργή του κοινού!
«Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης», ήταν σπαράγματα της Παγανιστικής Ρωσίας, ένας ύμνος στις παγανιστικές τελετουργίες που στο φινάλε οδηγούν στη θυσία μιας όμορφης νέας γυναίκας για να εξευμενιστούν οι θεοί της άνοιξης· δεν ήταν αυτό που λέμε μια χαρούμενη ιστορία. Το κοινό σχεδόν αποδοκίμασε το 1913, αλλά όσο περνούσαν τα χρόνια τόσο αγκάλιαζε το «αλλόκοτο» αριστούργημα του Στραβίνσκι. Στη δεκαετία του 1940, το διαβόητο κομμάτι κέρδισε πια μόνιμη θέση και στην pop κουλτούρα όταν ο Γουόλτ Ντίσνεϊ το χρησιμοποίησε ως soundtrack για τη διάσημη ταινία κινουμένων σχεδίων «Fantasia». Σήμερα, στην εποχή των αλλόκοτων μουσικών που αρρωσταίνουν την ακοή μας, το «Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης» παραμένει απλά κλασικό!
Πηγή: ethnos.gr
0 ΣΧΟΛΙΑ