«Καρδιοχτύπι»: Το τολμηρό περιοδικό των ‘60s με τα συλλεκτικά πρωτοσέλιδα

«Καρδιοχτύπι»: Στη δεκαετία του ’50 και του ’60, δύο περιοδικά ξεχώρισαν για τον αναγνωστικό κοινό, προκαλώντας αίσθηση με την ριζοσπαστική θεματολογία τους.

Εκτός από τη «ροζ» απόχρωσή τους, υπήρχε ένα ακόμα στοιχείο που τα συνέδεε: το δεύτερο φαινόταν να έχει βασιστεί στο όνομα του πρώτου, απλώς αλλάζοντας τη σειρά των δύο συνθετικών λέξεων.

Ο λόγος για το «Χτυποκάρδι», το οποίο κυκλοφόρησε στις αρχές του 1957, και το «Καρδιοχτύπι», που εμφανίστηκε στα περίπτερα το 1965!

Ως το πρώτο περιοδικό με αισθηματικό και ερωτικό περιεχόμενο, το «Χτυποκάρδι» ξεχώρισε για την καινοτομία του.

VIRAL

Νέα Σμύρνη: Τι έκανε ο 48χρονος πριν στήσει καρτέρι στην 45χρονη – Τα 1.000 ευρώ που άφησε και η αποκάλυψη της συζύγου

Θρίλερ στο Ιόνιο: Αυτή είναι η εντολή που δεν μπόρεσε να εκτελέσει η σύζυγος του Ισπανού – Οι 3 λέξεις που της φώναξε

Πάτρα: Διπλή οικογενειακή τραγωδία – Ζευγάρι «έφυγε» με διαφορά μόλις ενός μήνα

«Τον Έρωτα θα τον υπηρετήσει, χωρίς την προσποιητή σεμνοτυφία των αρσακειάδων της παλιάς εποχής. Η ύλη του διαλέγεται από τα αριστουργήματα της παγκοσμίου ερωτικής φιλολογίας και ελέγχεται με σύγχρονο πνεύμα», έγραφε το εισαγωγικό σημείωμα του πρώτου τεύχους.

Εξώφυλλα (με ημίγυμνα μοντέλα), οπισθόφυλλα, φωτογραφίες, γελοιογραφίες, κείμενα, όλα είχαν περιεχόμενο ερωτικό. Τα κείμενα του ωστόσο ήταν πολύ προσεγμένα και καλογραμμένα, όπως μαρτυρούν και οι «εκλεκτές» υπογραφές που είχε το περιοδικό.

Ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν ο Μ. Καραγάτσης και ο Νίκος Τσιφόρος, ο οποίος έγραφε σειρές για τη ζωή του Τζιάκομο Καζανόβα, καθώς και άλλα κείμενα.

Ομοίως, ο Νίκος Μαράκης, αστυνομικός συντάκτης στα «ΝΕΑ» και «Το Βήμα», έγραφε άρθρα σε συνέχειες για τις «Κωλ γκερλς» της Αθήνας. Οι γελοιογράφοι του περιοδικού ήταν ο Αρχέλαος και ο Βασίλης Χριστοδούλου. Ιδιαίτερη επιτυχία σημείωνε η σελίδα συμβουλών της «Σίβυλλας», προσφέροντας καθοδήγηση σε ερωτικά ζητήματα που απασχολούσαν τους αναγνώστες.

Αν και τα εξώφυλλα, οι πικάντικες γελοιογραφίες, οι φωτογραφίες και τα κείμενα προσέλκυαν τη νεολαία, για τη βαθιά συντηρητική κοινωνία και τους μεσαιωνικούς κύκλους της Εκκλησίας αποτελούσαν πρόκληση.
Οι παρεκκλησιαστικές οργανώσεις χαρακτήρισαν το έργο ως «αισχρούργημα» και, επικαλούμενες τον νόμο που απαγόρευε την κυκλοφορία «ασέμνων» αναγνωσμάτων, άρχισαν να υποβάλλουν μηνύσεις στον εκδότη. Ως αποτέλεσμα, ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του, το «Χτυποκάρδι» αναγκάστηκε να διακόψει την έκδοσή του.

Πρόλαβε, ωστόσο, να ανοίξει το δρόμο σε άλλα περιοδικά όπως το «Καρδιοχτύπι».

Τα δύο συγκεκριμένα τεύχη σημείωσαν πολύ ικανοποιητικές πωλήσεις και γι’ αυτό οι δύο ηθοποιοί φωτογραφήθηκαν και δεύτερη φορά. Το περιοδικό είχε 84 σελίδες ποικίλης ύλης και κόστιζε… 5 δραχμές, αλλά ούτε αυτό μακροημέρευσε. Κράτησε μόνο ένα χρόνο και τα λίγα από τα 52 τεύχη που έχουν διασωθεί θεωρούνται σήμερα συλλεκτικά.