Στην φόρα ο οδηγός για τον τάφο του Μέγα Αλέξανδρου: «Τον έθαψαν τιμητικά στο χώμα εκείνο δίπλα στο βουνό, που κάρπιζε τα…»
Οι πληροφορίες για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου συνεχίζουν να έρχονται σωρηδόν, άλλες πιο αξιόπιστες και άλλες λιγότερο, με πιθανότητες να βρίσκεται στην χώρα μας, όπως και εκτός αυτής.
Σύμφωνα με τον Δρ. Κωνσταντίνο Βαρδάκα, που έχει μελετήσει αρκετά, μοιάζει λογικό «να έθαψαν τιμητικά τον Μ. Αλέξανδρο στο χώμα εκείνο που κάρπιζε τα κοντάρια της Μακεδονικής Φάλαγγας», εξηγώντας τα επιχειρήματά του για τον Όλυμπο.
«Η σάρισα ήταν αρχαίο όπλο, ένα δόρυ μεγάλου μήκους, το βασικό επιθετικό όπλο της μακεδονικής φάλαγγας.
Η σάρισα ήταν κατασκευασμένη από σκληρό ξύλο κρανιάς, δέντρο που αφθονεί στα βουνά της δυτικής Μακεδονίας (της Άνω Μακεδονίας των αρχαίων). Η κρανιά φτάνει σε μεγάλο ύψος με ευθύ κορμό, παρέχοντας έτσι δόρατα με μεγάλο μήκος, σχετικά ελαφρά, με σκληρότητα και αντοχή.
VIRAL
Χαρακτηριστικό της σάρισας, το οποίο κυρίως διαφοροποιούσε τη μακεδονική από τις οπλιτικές φάλαγγες, ήταν το μήκος της. Αρχικά περίπου 5,5 μέτρα, έφτασε τον 2ο π.Χ. αιώνα τα 6,50 μέτρα. Είχε σιδερένια αιχμή και σαυρωτήρα στο αντίθετο άκρο, ως αντίβαρο και για να καρφώνεται στο έδαφος. Ο φαλαγγίτης τη χειριζόταν με τα δύο χέρια.
Η λέξη είναι άγνωστης ετυμολογίας και προφανώς αποτελεί κατάλοιπο ιδιωματισμού της μακεδονικής διαλέκτου, ή λεξιδάνειο από τους γειτονικούς λαούς. Σάρισες ονομάζονταν τα μακεδονικά δόρατα και προ του Φιλίππου, αυτός όμως είναι που επινόησε την αύξηση του μήκους τους και ως εκ τούτου δημιούργησε τη μακεδονική φάλαγγα».
Η γη που αναφέρθηκε ως πιθανός τάφος
Ποια, όμως, ήταν εκείνη η γη; «Ο Βυζαντινός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Κονταριώτισσα, Πιερίας, έργο βυζαντινού ρυθμού που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, αποτελεί σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής κοντά στο ΔΙΟΝ στις υπώρειες των Πιερίων και του Ολύμπου.
Στις αρχές του 20ου αιώνα ο επίσκοπος Κίτρους Παρθένιος Βαρδάκας έγραψε ένα βιβλίο, το οποίο περιείχε διάφορες πληροφορίες για τις κυριότερες πόλεις και χωριά του νομού Πιερίας.
Ανάμεσα στις άλλες πληροφορίες που έγραψε για την Κονταριώτισσα ήταν και οι εξής:
Το όνομα Κονταργιώτισσα έλαβε το χωρίον εκ του προρρηθέντος βυζαντινού εξωκκλησίου της Παναγίας, ήτις ωνομάζετο Κονταργιώτισσα Παναγία, εκ του ότι καθ’ ημάς εξήγοντο κοντοί και κοντάρια εκ του περί αυτήν δάσους.
Μετάφραση: Το όνομα Κονταργιώτισσα πήρε το χωριό από το βυζαντινό εξωκλήσι της Παναγίας, που προαναφέραμε, το οποίο ονομαζόταν Παναγία Κονταργιώτισσα, γιατί από το δάσος που υπήρχε γύρω από το ναό κατασκευάζονταν ξύλινα κοντάρια».
Φρικαλέα αποκάλυψη για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου: «Θάφτηκε ζωντανός – Βρισκόταν σε κώμα…»
Κεντρική θέση στην ελληνική επικαιρότητα έχει εδώ και αρκετούς μήνες ο Μέγας Αλέξανδρος, όμως τώρα ήρθε η ώρα να επιστρέψει και στο επίκεντρο του παγκόσμιου ενδιαφέροντος. Οι συνθήκες θανάτου του Μεγάλου Αλεξάνδρου αποτέλεσαν πάντα αντικείμενο επιστημονικών μελετών, όμως μία ερευνήτρια από τη Νέα Ζηλανδία παρουσιάζει τώρα τη δική της εκδοχή.
Σύμφωνα με την Κάθριν Χολ της Ιατρικής Σχολής Dunedin στη Νέα Ζηλανδία διατύπωσε μια θεωρία για τη μυστηριώδη πάθηση που έφερε τον θάνατο του στρατηλάτη, ενώ έκανε και μία μακάβρια υπόθεση πως ο Αλέξανδρος ετάφη ενώ ήταν ακόμη ζωντανός.
Όπως αναφέρει η Χολ στη μελέτη της στο περιοδικό Ancient History Bulletin—και την οποία αναπαράγουν σε δημοσιεύματά τους οι εφημερίδες New York Post και η βρετανική Sun—ο θάνατος του Αλεξάνδρου οφείλεται στη μόλυνσή του από το καμπυλοβακτήριο του πυλωρού (Cmbylobacter pylori) στο στομάχι, που του προκάλεσε συμπτώματα που μοιάζουν με τη νευροπαραλυτική πάθηση του συνδρόμου Guillain-Barre (GBS).
Το αυτοάνοσο αυτό νόσημα έπληξε το περιφερικό νευρικό σύστημα του μεγάλου ιστορικού κατακτητή, εμποδίζοντάς τον να κινείται, να μιλά και να αναπνέει για έξι ημέρες. Είναι πιθανόν, τονίζει η Post, ο Μακεδόνας βασιλέας να ήταν ζωντανός όταν οι πιστοί του στρατιώτες προετοίμαζαν το σώμα του για την ταφή το 323 π.Χ.
Οι μύες του Αλεξάνδρου είχαν παραλύσει σε τέτοιο βαθμό, που οι γιατροί δεν κατάλαβαν πως ακόμη ανέπνεε όταν δήλωσαν τον θάνατό του μία εβδομάδα πριν τελικά αυτός πεθάνει, τονίζει η Sun. «Θέλησα να δώσω τροφή σε έναν καινούργιο διάλογο και να ξαναγραφούν τα ιστορικά βιβλία, υποστηρίζοντας πως ο θάνατος του Αλεξάνδρου επήλθε έξι ημέρες αργότερα απ’ ότι αποδεχόμαστε», τονίζει η ίδια η Χολ.
«Ο θάνατός του είναι η πιο διάσημη περίπτωση ‘ψευδοθανάτου’ ή λανθασμένης διάγνωσης που έχει καταγραφεί ποτέ», υποστηρίζει. Η ερευνητική της ομάδα αναδίφησε όλες τις παλαιότερες διηγήσεις για τα συμπτώματα του Αλεξάνδρου αλλά και νεότερα ιατρικά εγχειρίδια συμπτωματολογίας.
Σύμφωνα με τις πηγές, η ασθένεια του Αλεξάνδρου εμφανίσθηκε έπειτα από μία έκλυτη νύκτα με κατανάλωση άνω των δώδεκα λίτρων οινοπνεύματος. Την επόμενη ημέρα, ο ίδιος παραπονέθηκε για εκτεταμένη κόπωση, όμως προτίμησε να καταναλώσει άλλη τόση ποσότητα ποτών. Την επομένη, ο στρατηλάτης καθηλώθηκε από οξείς στομαχικούς πόνους, ενώ εμφάνισε συμπτώματα πυρετού. Κλινήρης και νοιώθοντας αφόρητους πόνους, ο Αλέξανδρος μόλις που μπορούσε να ανοιγοκλείνει τα μάτια του και να τρεμοπαίζει τα δάκτυλά του ήδη οκτώ ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Την 11η ημέρα κηρύχθηκε νεκρός, μολονότι οι παραστάτες στην κλίνη του διαβεβαίωναν πως έως την ύστατη στιγμή είχε πνευματική διαύγεια.
Κατά την Χολ, αυτά τα συμπτώματα υποδεικνύουν το σύνδρομο Guillain-Barre, που εκδηλώνεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο νευρικό σύστημα παραλύοντας τον ασθενή. Σήμερα το σύνδρομο αυτό προσβάλλει έναν άνθρωπο ανά 100.000 στις ΗΠΑ και στη Βρετανία.
Αυτό, κατά την Χολ, εξηγεί την παράλυση στα πόδια και χέρια του πολεμάρχου ο οποίος στο τελικό στάδιο δεν μπορούσε να μιλήσει. Η ασθένεια που προκαλείται από ένα βακτήριο του στομάχου δεν επηρεάζει τις νοητικές δυνατότητες του ασθενούς, εξ ου και οι παρόντες διαπίστωσαν τη διαύγεια του Αλεξάνδρου.
Η νέα διάγνωση εγείρει εύλογες υποψίες ότι ο Αλέξανδρος κατ’ ουσίαν ετάφη ενώ ήταν ακόμη εν ζωή. Εκείνη την εποχή, οι γιατροί δεν μετρούσαν τον σφυγμό του ασθενή για να διαπιστώσουν εάν ζει, αλλά εξέταζαν ενδείξεις αναπνοής. Όμως η παράλυση είχε σταδιακά μειώσει τη λειτουργία των αναπνευστικών μυών έως του σημείου η αναπνοή του να είναι πολύ αχνή για να τη διαπιστώσουν οι γιατροί.
Αργότερα, οι Έλληνες ιστορικοί έγραφαν πως έξι ημέρες μετά την ταφή του, το σώμα του Αλεξάνδρου δεν είχε αποσυντεθεί , αναγνωρίζοντας σε αυτό το «θαύμα», την απόδειξη πως ο Αλέξανδρος ήταν θεός. Όμως, η Χολ υποστηρίζει ότι αυτό απλώς αποδεικνύει πως ο Αλέξανδρος μπορούσε κάλλιστα να αναπνέει ακόμη, αλλά η αναπνοή του είχε μειωθεί τόσο πολύ που μάλλον θα «βρισκόταν σε κώμα όταν είχαν δρομολογηθεί οι διαδικασίες της ταφής του, αλλά εκείνοι δεν ήσαν σε θέση να το αντιληφθούν».
Οι νέες ερευνητικές εικασίες ανοίγουν ξανά το κεφάλαιο για τις μυστηριώδεις συνθήκες θανάτου του Αλεξάνδρου, οι οποίες είναι πιθανό να συνεχίσουν να απασχολούν την επιστημονική κοινότητα με την ίδια ένταση που τρέφει τη φαντασία των απανταχού αρχαιολόγων το μυστήριο για τον τάφο του.
0 ΣΧΟΛΙΑ