ΑΡΧΙΚΗ LIFE RETROMANIA

Στοιχείο που αλλάζει τα δεδομένα για τον τάφο του Μέγα Αλέξανδρου: «Πήγαν κι έκλεψαν κατά λάθος το σώμα του, μπερδεύοντάς το με τη σορό του…»

Στοιχείο που αλλάζει τα δεδομένα για τον τάφο του Μέγα Αλέξανδρου: «Πήγαν κι έκλεψαν κατά λάθος το σώμα του, μπερδεύοντάς το με τη σορό του…»
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Πολλές είναι οι θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί μέσα στα χρόνια για το πού μπορεί να βρίσκεται ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, με άπαντες ακόμη να τον αναζητούν.

Υπάρχει ακόμη και μια θεωρία, τελείως διαφορετική σε σύγκριση με το πώς ξεκίνησε το θέμα του ενταφιασμού, που τοποθετεί τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Βενετία και συγκεκριμένα στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μάρκου της πόλης.

Η θεωρία απορρίπτεται από πολλούς μελετητές ως εξωφρενική, με πολλούς θρησκευτικούς τόνους.

Πώς ακριβώς βασίζεται η θεωρία του ενταφιασμού στη Βενετία

Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη υπόθεση, όταν οι Άραβες κατέλαβαν την Αλεξάνδρεια, ήθελαν να απαλλάξουν την πόλη από οτιδήποτε προ-ισλαμικό, οπότε ο τόπος ταφής του Αλεξάνδρου-που λατρευόταν ως θεός-θα έπρεπε να φύγει.

Η Αλεξάνδρεια ήταν επίσης ο τελευταίος τόπος ανάπαυσης του Μάρκου, ενός από τους τέσσερις χριστιανούς συγγραφείς του Ευαγγελίου, ο οποίος είναι επίσης ο προστάτης Άγιος της Βενετίας.

Μια παραλλαγή της θεωρίας της Βενετίας έχει τους Βενετούς εμπόρους να κλέβουν τα λείψανα του Αλεξάνδρου πιστεύοντας ότι ανήκουν στον Άγιο Μάρκο τον Ευαγγελιστή και να τα μεταφέρουν στη βασιλική του αγίου στη Βενετία.

Ο Δρ Andrew Michael Chugg, ο οποίος έγραψε το βιβλίο «Ο χαμένος τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου» φαίνεται να προσαρμόζει τη θεωρία αυτή που βασίζεται σε ένα κομμάτι της σαρκοφάγου του Φαραώ Νεκτάνμπο Β.

Ο αρχικός τάφος του Αλέξανδρου στο Μέμφις χτίστηκε από τον Φαραώ Νεκτάνμπο Β II μέσα στο συγκρότημα Σεράπειο. Τα γλυπτά Ελλήνων ποιητών και φιλοσόφων υποδηλώνουν ότι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν μέσα σε αυτό το συγκρότημα.

Ένα κομμάτι τοιχοποιίας που βρέθηκε στα θεμέλια του Αγίου Μάρκου στη Βενετία ταιριάζει με τις διαστάσεις της σαρκοφάγου του Φαραώ Νεκτάνμπο Β στο Βρετανικό Μουσείο, υποδεικνύοντας ότι ο τάφος του Αλεξάνδρου βρίσκεται μέσα στον τάφο του Αγίου Μάρκου, κάτω από τη Βασιλική.

Δεδομένου ότι το σώμα του Αλέξανδρου εξαφανίστηκε το 392 και εμφανίστηκε ο τάφος του Αγίου Μάρκου την ίδια στιγμή, ο Chugg πιστεύει ότι οι Βενετοί έμποροι έκλεψαν το σώμα, παρεξηγώντας το με του Αγίου Μάρκου.

«Είναι σίγουρα δικά του»: Τα στοιχεία που έδειξαν ποιος είναι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου!

Το θέμα του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου απασχολεί κάθε αρχαιολόγο, που ψάχνει τη στιγμή της απόλυτης δόξας του, με το σημείο να αναζητείται χιλιάδες χρόνια αργότερα.

Στις 8 Νοεμβρίου 1977 έρχεται στο φως το ταφικό μνημείο της Βεργίνας. Είναι η κορυφαία στιγμή της καριέρας (ίσως και της ζωής) του Μανώλη Ανδρόνικου. Του Έλληνα αρχαιολόγου που λίγο αργότερα θα διατυπώσει την άποψη ότι εκεί βρίσκεται ο τάφος του Φίλιππου Β’, του πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η Βεργίνα, πέρα από κάθε αμφιβολία, αποτελεί μια από τις σπουδαιότερες και σημαντικότερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις του περασμένου αιώνα.

Μέσα στη διάρκεια των χρόνων πολλοί ήταν εκείνοι που δοκίμασαν είτε να υποβαθμίσουν είτε να αναβαθμίσουν το περιεχόμενο που βρέθηκε εκεί, αλλά η επιστημονική σημασία της παραμένει αναλλοίωτη, ακόμη και μετά από σχετικά πρόσφατες νέες μελέτες, οι οποίες έρχονται να φέρουν ανατροπές αλλά και επιβεβαιώσεις των αρχικών θεωριών.

Νεότερη επιστημονική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό επιστημονικό περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences και στην οποία συμμετείχαν παλαιοανθρωπολόγοι, με επικεφαλής τον καθηγητή Αντώνιο Μπαρτσιώκα, έρχεται να πει την ιστορία ελαφρώς διαφορετικά από ό,τι την είχαμε μάθει.

Η ανατροπή έχει να κάνει με τον ακριβή τόπο ταφής του Φιλίππου του Β’, που σύμφωνα με τον Ανδρόνικο ήταν ο Τάφος ΙΙ, ή όπως έμεινε γνωστός ο Τάφος του Φιλίππου. Η έρευνα των οστών αποδεικνύει ότι ο βασιλιάς της Μακεδονίας όντως είχε ταφεί στο μνημείο, αλλά στον Τάφο Ι. Εκεί όπου πιστοποιήθηκε ότι ένα οστό έφερε τραύμα αντίστοιχο με αυτό που επιβεβαιώνουν πολλοί ιστορικοί (μεταξύ των οποίων ο Πλούταρχος και ο Σενέκας) ότι είχε ο Φίλιππος, το οποίο προέκυψε από μάχη όταν χτυπήθηκε από δόρυ το 336 π.Χ, περίπου τρία χρόνια πριν τον θάνατό του.

Ουσιαστικά, δηλαδή, για πρώτη φορά –και μέσω αυτής της έρευνας- υπάρχει μια σαφής ταυτοποίηση, με την μόνη διαφορά ότι ο Μακεδόνας Βασιλιάς βρίσκεται στον Τάφο Ι και όχι στον Τάφο ΙΙ. Στον ίδιο χώρο με τα οστά (συμπεριλαμβανομένου κι εκείνου που έφερε το τραύμα μέσω του οποίου έγινε η ταυτοποίηση) βρέθηκε και άλλο σκελετικό υλικό, που συνάδει με μια νεαρή γυναίκα, αλλά και ένα νήπιο αγνώστου φύλου. Οι μελετητές θεωρούν ότι πρόκειται για την τελευταία σύζυγό του Κλεοπάτρα και το νεογέννητό τους, που δολοφόνησε η μητέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα. Γεγονός που ουσιαστικά ταυτίζει τα αρχαιολογικά με τα εργαστηριακά ευρήματα.

Αφού, λοιπόν, ο Φίλιππος ο Β’ είναι θαμμένος στον Τάφο Ι, ποιος βρίσκεται στον Τάφο ΙΙ. Και σε ποιον ανήκει η πανοπλία και τα υπόλοιπα αντικείμενα που ήρθαν στο φως; Για πολύ καιρό θεωρήθηκε ότι εκεί βρισκόταν ο πατέρας του Μεγαλέξανδρου εξαιτίας των καλαμίδων που είχαν διαφορετικό μέγεθος και «ταίριαζαν» στην ιστορία με την αναπηρία που άφησε στον Φίλιππο ο τραυματισμός στο πόδι.




Η ανατροπή για τα όπλα του

Όμως ο καθηγητής Μπαρτσιώκας και οι συνεργάτες του πιστεύουν ότι οι περικνημίδες ανήκουν στην Ευρυδίκη, την σύζυγο του Φιλίππου Γ’ του Αριδαίου, η οποία έπαιρνε μέρος σε μάχες και είχε έναν τραυματισμό αντίστοιχο στο πόδι, άρα χρειαζόταν επίσης ανάλογη προστασία με διαφορετικού μεγέθους εξοπλισμό. Αυτό από μόνο του ίσως να μην έχει κάποια ιστορική σημασία, αλλά εφόσον είναι ακριβές, δίνει μια εντελώς διαφορετική υπόσταση στα υπόλοιπα ευρήματα.

Εφόσον τα στοιχεία είναι ακριβή, η πανοπλία στον Τάφο ΙΙ δεν είναι δυνατό να ανήκει στον Αριδαίο, ο οποίος ήταν ετεροθαλής αδελφός του Αλεξάνδρου, αλλά όντας πνευματικά ασταθής, δεν έλαβε μέρος σε καμία μάχη στα 6 χρόνια που κράτησε η βασιλεία του.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τους ερευνητές, η πανοπλία, η ασπίδα και τα όπλα στο μνημείο ΙΙ θα μπορούσαν να ανήκουν μόνο σε ένα πρόσωπο. Στον Μέγα Αλέξανδρο, του οποίο η «παρουσία» (έστω και μέσω των προσωπικών αντικειμένων του) σε συνδυασμό με την επιβεβαίωση της ταφής του Φιλίππου του Β, έρχεται να κάνει ακόμη πιο σημαντική την ιστορική αξία του ταφικού μνημείου της Βεργίνας.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου