Τι είναι η βουλιμία που ταλαιπωρούσε τη Συνατσάκη επί δέκα χρόνια; – Πώς εκδηλώνεται και ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια από τις πιο προσωπικές και γενναίες εξομολογήσεις της έκανε η Μαίρη Συνατσάκη, επιλέγοντας να μιλήσει ανοιχτά για ένα ζήτημα που για χρόνια κρατούσε βαθιά μέσα της. Η γνωστή επιχειρηματίας και δημιουργός περιεχομένου αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο κατά την οποία πάλευε με τη βουλιμία και τις διατροφικές διαταραχές, αποκαλύπτοντας πόσο έντονα επηρέασαν την ψυχολογία, την αυτοεικόνα και την καθημερινότητά της. Με απόλυτη ειλικρίνεια περιέγραψε έναν κύκλο που κράτησε για πολλά χρόνια και συνοδευόταν από ενοχές, αυστηρή στέρηση, εμμονικές σκέψεις γύρω από το φαγητό και μια συνεχή εσωτερική μάχη.

Η εξομολόγηση της Συνατσάκη

«Είχα κακή σχέση με το φαγητό. Είχαν γίνει δύσκολα τα πράγματα. Μπορεί να έφτιαχνα ένα τοστ και να ήταν αυτό για όλη την ημέρα. Στα πολύ δύσκολα, ας πιώ έναν χυμό. Ήταν το κομμάτι της αδυναμίας, μετράς θερμίδες, σκέφτεσαι τι έχεις φάει, πόσο έχω φάει και τι συμβαίνει. Αδυνάτισα πάρα πολύ και τότε εμφανές για το περιβάλλον. Τότε άρχισαν να το παρατηρούν όλοι περισσότερο. Έλεγα ψέματα και έδινα και πιο πολύ το κομμάτι της βουλιμίας, όταν έπρεπε να καλύψω τα άγχη μου. Να με δουν να τρώω και μετά εμετός για να βγει ή γυμναστική. Μετά γινότανε αυτό το εμμονικό, η καταγραφή του τι ακριβώς τρως κάθε μέρα, πόσο μετριέσαι, όλο αυτό ήταν πολύ αυτοαναφορικό.

Μέχρι και σήμερα, εάν με κοιτάξω στον καθρέφτη και κάνω την κίνηση ότι ανεβαίνω στη ζυγαριά, δεν υπάρχει ζυγαριά, έχω κοιταχτεί απλά στον καθρέφτη… Το βλέπω το νούμερο και το ξέρω. Έλεγα ψέματα ότι βγαίνω με τους φίλους μου, αλλά δεν έβγαινα. Έπαιρνα φαγητό και το κατανάλωνα για να το βγάλω. Αν ήμουν σε βουλιμικό επεισόδιο μπορεί να έτρωγα και μια ολόκληρη πίτσα ή ένα οικογενειακό παγωτό. Μετά νιώθεις έντονες ενοχές. Παλεύεις, όταν έχεις επιτρέψει στον εαυτό σου να κάνεις το βουλιμικό επεισόδιο γιατί είσαι σε μεγάλη στέρηση», εξομολογήθηκε αρχικά η Μαίρη Συνατσάκη.

«Έχει κλείσει ένα πολύ περίεργος κύκλος που για μένα είναι λίγο.. βία, είναι θυμός, είχε μια τρομερή ένταση. Όταν μπήκα σε αυτόν τον κύκλο των βουλιμικών επεισοδίων, μπορεί να κράτησε και δέκα χρόνια. Αυτό που αισθανόμουν κάθε μέρα ήταν απογοήτευση για τον εαυτό μου. Κάθε μέρα ξυπνούσα με την ελπίδα ότι σήμερα δεν πρόκειται να συμβεί και συνέβαινε, περνούσαν δυο μέρες που το κατάφερνα και την τρίτη μέρα το έχανα και πάλι από την αρχή. Η πραγματική λέξη με την οποία περιέγραφα την εικόνα μου ήταν “αηδία”, αυτό έβλεπα και έξω και ήμουν και στην τηλεόραση. Έβλεπα το εσωτερικό μου χάος και αισθανόμουν χάλια», συμπλήρωσε.

Η βουλιμία δεν αφορά μόνο το φαγητό

Η ψυχογενής βουλιμία είναι μια σοβαρή διατροφική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερκατανάλωσης τροφής, κατά τα οποία το άτομο νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο. Συνήθως ακολουθούν συμπεριφορές που αποσκοπούν στην αποφυγή αύξησης βάρους, όπως πρόκληση εμετού, εξαντλητική άσκηση, αυστηρή νηστεία ή χρήση καθαρτικών.

Πολλοί πιστεύουν λανθασμένα ότι η βουλιμία αφορά μόνο τη σχέση με το φαγητό. Στην πραγματικότητα, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι πίσω από τη διαταραχή κρύβονται συχνά βαθύτερα ψυχολογικά ζητήματα, όπως χαμηλή αυτοεκτίμηση, άγχος, ανάγκη ελέγχου, συναισθηματική πίεση ή τραυματικές εμπειρίες. Για πολλούς ανθρώπους, το φαγητό μετατρέπεται σε έναν τρόπο διαχείρισης δύσκολων συναισθημάτων. Ωστόσο, η προσωρινή ανακούφιση που μπορεί να προσφέρει ένα βουλιμικό επεισόδιο ακολουθείται συνήθως από έντονο αίσθημα ντροπής, ενοχής και απογοήτευσης.

Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοούνται

Οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι πάντα εύκολα ορατές. Ένα άτομο μπορεί να φαίνεται λειτουργικό στην καθημερινότητά του και να κρύβει για χρόνια αυτό που βιώνει. Υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα σημάδια που μπορεί να λειτουργήσουν ως προειδοποιητικές ενδείξεις:

• Συνεχής ενασχόληση με το βάρος, τις θερμίδες και τη διατροφή.
• Έντονος φόβος αύξησης βάρους.
• Συχνές αυξομειώσεις βάρους.
• Κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα.
• Εξαφάνιση τροφίμων από το σπίτι χωρίς εμφανή εξήγηση.
• Απόσυρση από κοινωνικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν φαγητό.
• Επίσκεψη στο μπάνιο αμέσως μετά τα γεύματα.
• Υπερβολική άσκηση με στόχο την «τιμωρία» του σώματος.
• Αισθήματα ντροπής και μυστικοπάθειας γύρω από τις διατροφικές συνήθειες.

Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι που πάσχουν από βουλιμία καταφέρνουν να κρύβουν τα συμπτώματα από το οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Η βουλιμία δεν επηρεάζει μόνο την ψυχική υγεία αλλά και ολόκληρο τον οργανισμό. Οι συχνοί εμετοί μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στα δόντια λόγω των γαστρικών υγρών, ερεθισμό στον οισοφάγο, αφυδάτωση και επικίνδυνες διαταραχές στους ηλεκτρολύτες του σώματος. Παράλληλα, η χρόνια στέρηση τροφής και οι ακραίες διατροφικές συμπεριφορές μπορεί να οδηγήσουν σε ορμονικές διαταραχές, αδυναμία, εξάντληση, προβλήματα συγκέντρωσης και αυξημένο κίνδυνο καρδιακών επιπλοκών. Σε ψυχολογικό επίπεδο, η βουλιμία συνδέεται συχνά με κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές, κρίσεις πανικού και έντονη δυσφορία σχετικά με την εικόνα του σώματος.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της βουλιμίας είναι ο φαύλος κύκλος που δημιουργείται ανάμεσα στη στέρηση και στην υπερκατανάλωση τροφής. Πολλοί άνθρωποι ξεκινούν με πολύ αυστηρές δίαιτες ή με προσπάθειες να ελέγξουν απόλυτα το φαγητό τους. Όσο αυξάνεται η στέρηση, τόσο ενισχύεται η επιθυμία για φαγητό. Όταν τελικά συμβεί το επεισόδιο υπερφαγίας, ακολουθούν οι ενοχές και η ανάγκη «διόρθωσης» της κατάστασης μέσω εμετού, εξαντλητικής γυμναστικής ή νέας στέρησης. Έτσι, ο κύκλος επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.