Τι είναι η νευρική ανορεξία και γιατί οδηγεί στον θάνατο έως και 20% των ασθενών

Οι διατροφικές διαταραχές έχουν αυξηθεί ραγδαία στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, παρατηρούν οι επιστήμονες. Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία στη χώρα μας, το 6% του πληθυσμού νοσεί από αυτές. Το 1% από νευρική ανορεξία και το 5% από νευρογενή βουλιμία.

Σύμφωνα με την ψυχίατρο Παιδιών και Εφήβων και οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια κ. Φρίντα Κωνσταντοπούλου, η ηλικία έναρξης μιας διατροφικής διαταραχής ξεκινά από τα 9 έτη. Το 65% των κοριτσιών και το 35% των αγοριών βάλλονται από το σοβαρό αυτό πρόβλημα.

Επιπροσθέτως, τα ποσοστά θνησιμότητας από τις διαταραχές αυτές είναι μεγαλύτερα από τις υπόλοιπες ψυχικές διαταραχές, καθώς φτάνουν το 20%.

Στα είδη των διατροφικών διαταραχών συμπεριλαμβάνονται η νευρογενής ανορεξία, η νευρογενής βουλιμία (με επεισόδια εμέτων, χρήση διουρητικών, καθαρτικών κ.λπ.) και τα επεισόδια υπερφαγίας – αδηφαγίας.

VIRAL

Συγκινητική επανένωση: Ο Μάνος Μαλλιαρός κουβάλησε στην πλάτη του τον Σταύρο Φλώρο – Βίντεο από την συνάντηση τους

Συγκλονίζει ο Σταύρος Φλώρος για τον Μάνο Μαλλιαρό: «Τελευταία φορά ειδωθήκαμε στο ασθενοφόρο την ημέρα που μου έσωσες την ζωή…»

Θα εμφανίζεται μαζί με τον Κωνσταντίνο Αργυρό: Συνεργασία που κανείς δεν περίμενε για τον φετινό χειμώνα

Διαβάστε παρακάτω τι είναι η νευρική ανορεξία, γιατί είναι τόσο ανησυχητική και πώς οι άνθρωποι που παλεύουν με τη διαταραχή μπορούν να λάβουν βοήθεια.

Τι είναι η νευρική ανορεξία;

Η νευρική ανορεξία, συνήθως αποκαλούμενη ανορεξία, είναι μια σοβαρή ψυχική διαταραχή που επηρεάζει όλα τα συστήματα του σώματος. Η Claire Aarnio-Peterson, κλινική ψυχολόγος και αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Ιατρικό Κέντρο του Νοσοκομείου Παίδων του Σινσινάτι, εξηγεί ότι τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα και σημάδια της διαταραχής περιλαμβάνουν

• Περιορισμός της πρόσληψης τροφής που οδηγεί σε σημαντικά χαμηλό βάρος για την ηλικία, το φύλο, την αναπτυξιακή πορεία ή τη σωματική υγεία του ατόμου.
• Έντονος φόβος για την αύξηση του βάρους ή επίμονες συμπεριφορές που εμποδίζουν την αύξηση του βάρους, ακόμη και αν το άτομο βρίσκεται ήδη σε επικίνδυνα χαμηλό βάρος.
• Αρνητική εικόνα του σώματος και εμμονή σχετικά με το σωματικό βάρος, το σχήμα ή την εικόνα του σώματος.
• Έλλειψη αναγνώρισης της σοβαρότητας του τρέχοντος χαμηλού σωματικού βάρους ή του βαθμού υποσιτισμού του ατόμου.

Υπάρχει μια σειρά από δυσμενείς επιπτώσεις που σχετίζονται με τη διαταραχή, καθώς «τα άτομα με ανορεξία μπορεί να υποφέρουν από πολλαπλές σωματικές και ψυχικές ανησυχίες για την υγεία που μπορεί να επηρεάσουν κάθε όργανο του σώματος», λέει η Kim Anderson, κλινική διευθύντρια του Eating Recovery Center στο Κολοράντο. Ορισμένες από τις αρνητικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική υγεία που μπορεί να προκύψουν ως αποτέλεσμα της διαταραχής περιλαμβάνουν γαστρεντερικά προβλήματα, στειρότητα, αυτοκτονικό ιδεασμό, καθυστέρηση της εφηβείας, άγχος, κατάθλιψη, αναιμία, δερματικά προβλήματα, οστεοπόρωση και καρδιακές παθήσεις όπως βραδυκαρδία.

Ραγδαία αύξηση των διατροφικών διαταραχών

Μπορείτε να ανακάμψετε από την ανορεξία;

Παρά τη σοβαρότητα οποιασδήποτε διαταραχής της ψυχικής υγείας, τα άτομα με ανορεξία και οι οικογένειές τους έχουν λόγους να ελπίζουν. «Γνωρίζουμε ότι η έγκαιρη ανίχνευση αποτελεί καλό προγνωστικό παράγοντα θετικής έκβασης για τα άτομα με νευρική ανορεξία», λέει η Aarnio-Peterson.

Αυτή η έγκαιρη ανίχνευση ξεκινά με τους φίλους ή τα μέλη της οικογένειας να βοηθούν με αγάπη το άτομο να λάβει τη βοήθεια που χρειάζεται. Αυτό επιτυγχάνεται συχνότερα με μη επικριτικό και υποστηρικτικό τρόπο, τονίζοντας παράλληλα ότι «πρόκειται για μια ασθένεια και όχι για δικό τους λάθος», λέει η Aarnio-Peterson. Ακόμη και με την καλύτερη προσέγγιση, ωστόσο, πολλά άτομα με ανορεξία δεν έχουν επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασής τους και μπορεί να αντιστέκονται στη βοήθεια. «Η επιστράτευση των αγαπημένων προσώπων και της επαγγελματικής υποστήριξης σε αυτή τη διαδικασία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη», λέει η Άντερσον.

Μόλις το άτομο συμφωνήσει να λάβει βοήθεια, η επαρκής φροντίδα θα πρέπει πάντα να περιλαμβάνει «ιατρική παρακολούθηση, διατροφική συμβουλευτική και κάποιο είδος θεραπείας», λέει ο Freizinger. Μια τέτοια φροντίδα είναι καλύτερο να παρέχεται αυτοπροσώπως ή σε ένα θεραπευτικό κέντρο, αλλά αν ζείτε σε μια περιοχή όπου μια τέτοια φροντίδα δεν είναι διαθέσιμη.

Η θεραπεία για την ανορεξία αρχίζει πάντα με μια ολοκληρωμένη και εξατομικευμένη αξιολόγηση. Στη συνέχεια, με βάση τα αποτελέσματα της αξιολόγησης, «θα αναπτυχθεί ένα σχέδιο θεραπείας», λέει ο Άντερσον.

Ανεξάρτητα από το ποια θεραπευτική πορεία συνιστάται, «να ξέρετε ότι υπάρχει πάντα ελπίδα για πλήρη αποκατάσταση από τη νευρική ανορεξία, καθώς τα περισσότερα άτομα που λαμβάνουν βοήθεια επιτυγχάνουν μακροχρόνια ανάρρωση», λέει ο Freizinger. Ταυτόχρονα, λέει, είναι σημαντικό να έχετε κατά νου ότι η ανάρρωση μπορεί να είναι δύσκολη και απαιτεί υπομονή και κατανόηση από όλους τους εμπλεκόμενους. «Να γιορτάζετε όλα τα θετικά βήματα προς τα εμπρός», συμβουλεύει, «και να μην αποθαρρύνεστε αν υπάρχουν πισωγυρίσματα και υποτροπές στην πορεία».