Συγκινημένος ο Αλέξανδρος Ρήγας για την Καίτη Κωνσταντίνου: «Είχα καταλάβει ότι…»

Καλεσμένος στην εκπομπή Στούντιο 4 της ΕΡΤ εμφανίστηκε ο γνωστός δημιουργός και σκηνοθέτης Αλέξανδρος Ρήγας, σε μια εκ βαθέων συζήτηση με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε με συγκίνηση στη συνεργάτιδά του και αγαπημένη ηθοποιό Καίτη Κωνσταντίνου, που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.
Ο Ρήγας μίλησε για τη στενή τους επαγγελματική σχέση, η οποία είχε αναζωπυρωθεί τα τελευταία χρόνια μέσα από τη δημοφιλή σειρά «Η τούρτα της μαμάς», αλλά και για την κοινή θεατρική δουλειά που ετοίμαζαν για την επόμενη σεζόν.
Η εξομολόγησή του
«H Καίτη Κωνσταντίνου είχε έναν υπέροχο λόγο στη σειρά Εγκλήματα, μια εμβληματική φιγούρα. Είχε την τύχη να συνεργαστεί με έναν σπουδαίο σεναριογράφο, που είναι ο Λευτέρης Παπαπέτρου, ο οποίος έδωσε ένα υπέροχο κείμενο και η Καίτη απλώς το απογείωσε. Θέλω να πω πως ήταν η συνθήκη ιδανική, ως θεατής μιλάω πάντα.
Με την Καίτη είχα την χαρά να δουλέψω και στο θέατρο και στην τηλεόραση. Πέρα από μια σπουδαία ηθοποιός, σε αυτό που υπηρετούσε, ήταν και από τους πιο ακέραιους ανθρώπους που έχω γνωρίσει σ’ αυτό τον χώρο. Ακέραιο για μένα είναι να εννοείς δηλαδή αυτό που λες και αυτό που λες να το τιμάς, αυτό θεωρώ ακεραιότητα. Να μην έχεις δεύτερες σκέψεις, να μην έχεις δεύτερες πράξεις, και αυτό το οποίο καλείσαι να κάνεις και συμφωνείς με τον άλλον να κάνεις, να είναι αυτό και μόνο, να είναι καθαρό. Την καθαρότητα εννοώ ως ακεραιότητα, στη σκέψη και στην έκφραση», ανέφερε αρχικά ο Αλέξανδρος Ρήγας.
«Και κάτι άλλο: η Καίτη είχε καλή πρόθεση απέναντι στα πράγματα, από όσο θυμάμαι τις όποιες φορές βρεθήκαμε εκτός εργασίας. Το ότι η πρόθεση της για τους ανθρώπους, τουλάχιστον στην εικόνα που έχω στο μυαλό μου, ήταν κατ’ αρχάς θετική. Δεν είχε κακότητα», πρόσθεσε για την αείμνηστο ηθοποιό.
«Μετά τη συνεργασία μας στην Τούρτα, την είδα και στην τελευταία της παράσταση στο θέατρο με τη Λυδία Φωτοπούλου, και ήταν υπέροχες και οι δύο. Επειδή ήταν να συνεργαστούμε την επόμενη χρονιά, σε κάτι που είχαμε ετοιμάσει, μιλούσαμε. Αυτό ήταν κάτι για το θέατρο. Από τα τηλεφωνήματα μας, που ήταν μέχρι και ένα μήνα πριν φύγει από τη ζωή, ένιωθα ότι έδινε ένα τράτο στα πράγματα και στον χρόνο. Ναι, μέχρι και ένα μήνα πριν “φύγει” από τη ζωή είχα επαφή μαζί της. Η απώλειά της στοίχισε. Ήταν ένας καλός άνθρωπος. Ήξερα για την ασθένειά της, επειδή ήθελε η ίδια να μου το εκμυστηρευτεί. Ναι, το ήξερα και ξέρω ότι δεν είχε δημοσιοποιηθεί αυτό» κατέληξε.






0 ΣΧΟΛΙΑ