Σία Κοσιώνη: «Ο βραδινός ύπνος του παιδιού μου, ήταν κάτι που με πονούσε πολύ»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Σε μια άκρως ενδιαφέρουσα και συναισθηματικά φορτισμένη συζήτηση στο podcast Sold Out του News 24/7, με οικοδέσποινες τη Μία Κόλλια και τη Γεωργία Οικονόμου, η Σία Κοσιώνη ξεδίπλωσε μια εντελώς διαφορετική πτυχή του εαυτού της.

Μακριά από τον αυστηρό και «σκληρό» ρόλο που απαιτεί η καθημερινή παρουσίαση των γεγονότων στην τηλεόραση, η γνωστή δημοσιογράφος μίλησε για τη νέα γονεϊκότητα, την επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και τις προκλήσεις του να μεγαλώνεις ένα παιδί στην ψηφιακή εποχή.

Αφορμή για αυτή τη σπάνια εξομολόγηση στάθηκε η κυκλοφορία του νέου της παιδικού βιβλίου με τίτλο «Αρκεί που σ’ αγαπώ εγώ» από τις εκδόσεις Lebee. Ωστόσο, η συνέντευξη απέκτησε ιδιαίτερη βαρύτητα καθώς ήταν η πρώτη της δημόσια τοποθέτηση μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς συνεργασίας της με τον ΣΚΑΪ, προσφέροντας μια ειλικρινή ματιά στις προσωπικές θυσίες πίσω από τις κάμερες.

Το κυνήγι του χρόνου και η συμβουλή της παιδοψυχολόγου

Η Σία Κοσιώνη αναφέρθηκε εκτενώς στη διαρκή πάλη μεταξύ της απαιτητικής επαγγελματικής της ζωής και του ρόλου της ως μητέρας. Όπως εξήγησε, τώρα που ο γιος της είναι μεγαλύτερος και πηγαίνει στην τρίτη δημοτικού, οι ρυθμοί έχουν γίνει κάπως πιο εύκολοι, καθώς η ώρα που εκείνος κοιμάται έχει μεταφερθεί αργότερα το βράδυ.

Αυτό της επιτρέπει να επιστρέφει εγκαίρως στο σπίτι για να βρίσκεται στο πλευρό του.Τα πράγματα όμως ήταν τελείως διαφορετικά όταν το παιδί βρισκόταν σε μικρότερη ηλικία και έπρεπε να κοιμάται νωρίς το βράδυ.

Η δημοσιογράφος παραδέχθηκε, ότι έφευγε βιαστικά από τον τηλεοπτικό σταθμό, κάνοντας έναν πραγματικό αγώνα δρόμου για να προλάβει τη διαδικασία του ύπνου, κάτι που τις περισσότερες φορές ήταν αδύνατο. Μάλιστα, μοιράστηκε και μια σκληρή αλλά λυτρωτική συμβουλή που είχε λάβει από ειδικό.

«Ο βραδινός ύπνος του παιδιού ήταν κάτι που με πονούσε πάρα πολύ»

«Μια παιδοψυχολόγος μού εξήγησε ότι είναι βαθιά εγωιστικό να στερείς από ένα παιδί τον απαραίτητο ύπνο του επειδή εσύ εργάζεσαι αργά. Ο ύπνος είναι ιερός για την ανάπτυξή του.»Έτσι, επιλέγοντας να βάλει σε προτεραιότητα τις ανάγκες του γιου της, αποδέχθηκε τη σκληρή πραγματικότητα του να επιστρέφει και να τον βρίσκει ήδη κοιμισμένο.

«Ο βραδινός ύπνος του παιδιού ήταν κάτι που με πονούσε πάρα πολύ. Όταν… τώρα που πηγαίνει τρίτη δημοτικού και πέρυσι πήγαινε δευτέρα, έφευγα σκοτωμένη από τον ΣΚΑΪ, τσακιζόμουν τέλος πάντων για να προλάβω να τον βάλω για ύπνο. Γιατί πια είναι και σε μια ηλικία που μπορεί να κοιμηθεί 21:00 και 21:30 η ώρα το βράδυ. Όμως πριν, που το παιδάκι έπρεπε να μπαίνει για ύπνο 20:00 και 20:30 η ώρα, ε, δεν ήταν δυνατόν να λέω να περιμένει το παιδί.

Μάλιστα, κάποια στιγμή το είχα συζητήσει και με μια παιδοψυχολόγο και μου είπε, ότι είναι τρομερά εγωιστικό να στερείς από το παιδί τον ύπνο επειδή εσύ έχεις δουλειά. Ότι ο ύπνος είναι κορυφαίο πράγμα. Επομένως δεν το συζήτησα. Το παιδί έμπαινε για ύπνο νωρίτερα και εγώ το έβρισκα κομισμένο.

Όμως, η στιγμή που το παιδί βασιλεύει είναι η στιγμή που το παιδί παραδίνεται, που απελευθερώνει τις σκέψεις του, που σου λέει όλα τα πράγματα που έχει νιώσει κατά τη διάρκεια της ημέρας, που σου αποκαλύπτει όλους του τους προβληματισμούς, που έχει περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη στιγμή της ημέρας ανάγκη για ασφάλεια, γιατί είναι η στιγμή που παραδίνεται και αφήνεται. Όλο αυτό το πράγμα με έκανε να νιώθω αφόρητες τύψεις για πάρα πολλά χρόνια», εξομολογήθηκε η Σία Κοσιώνη.

Η ιερή στιγμή του ύπνου και το βάρος των τύψεων

Το πιο συγκινητικό κομμάτι της εξομολόγησής της αφορούσε τη σημασία που έχει η συγκεκριμένη ώρα της ημέρας για τη σύνδεση γονέα και παιδιού. Η Σία Κοσιώνη περιέγραψε τη στιγμή που ένα παιδί χαλαρώνει και παραδίδεται στον ύπνο ως μια μοναδική μεταβατική φάση. Είναι η ώρα που απελευθερώνονται οι σκέψεις, που το παιδί μοιράζεται τους προβληματισμούς της ημέρας και αναζητά τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια και ζεστασιά.

Η συνειδητοποίηση ότι έχανε αυτή την πολύτιμη καθημερινή ιεροτελεστία εξαιτίας των επαγγελματικών της υποχρεώσεων, τη βάρυνε για πάρα πολλά χρόνια με αφόρητες τύψεις, αποδεικνύοντας ότι πίσω από μια επιτυχημένη καριέρα κρύβονται συχνά εσωτερικές συγκρούσεις που ελάχιστα διαφέρουν από εκείνες κάθε εργαζόμενης μητέρας.