Ποσειδώνας Γιαννόπουλος: «Δεν αντέχω άλλο την Ιωάννα Τούνη – Πώς μπορώ να γλιτώσω από αυτό το πράγμα»

Η αναγνωρισιμότητα στην ελληνική showbiz συνοδεύεται αναπόφευκτα από μια διττά αποτελέσματα. Για κάθε θετική αντίδραση, υπάρχει πάντα η άλλη πλευρά, έτοιμη να ασκήσει έντονη κριτική είτε μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είτε μέσα από τις τηλεοπτικές συχνότητες.

Μια τέτοια τοποθέτηση, που προκάλεσε αίσθηση, καταγράφηκε στην εκπομπή «Το Πρωινό», όπου εκφράστηκε έντονη δυσαρέσκεια για την κυριαρχία της Ιωάννης Τούνη στα μέσα ενημέρωσης.

Ο Ποσειδώνας Γιαννόπουλος, μιλώντας ανοιχτά, περιέγραψε την υπερβολική προβολή της γνωστής influencer ως ένα προσωπικό «τηλεοπτικό αδιέξοδο». Με αφορμή την πρόσφατη παρουσία της στο Φεστιβάλ των Καννών, ο ραδιοφωνικός παραγωγός και στιχουργός αναρωτήθηκε πώς μπορεί ένας τηλεθεατής ή χρήστης του διαδικτύου να αποστασιοποιηθεί από τη συνεχή ροή ειδήσεων που την αφορούν.

Παρά το γεγονός ότι της αναγνώρισε την επιχειρηματική επιτυχία, την οικονομική της άνεση και την προσωπική της ευτυχία ως μητέρα, τόνισε ότι η διαρκής παρουσία της σε κάθε ψηφιακή και τηλεοπτική γωνιά έχει κουράσει μερίδα του κοινού, η οποία πλέον αναζητά μια αποφόρτιση από το συγκεκριμένο περιεχόμενο.

VIRAL

Ποια είναι η σχέση της κόρης του DPG, Δέσποινας Γιαννακοπούλου, με τον Στάθη Σχίζα; Τα κοινά ταξίδια στο εξωτερικό και η κοινή εμφάνιση στο ΟΑΚΑ που άναψε φωτιές

Φωτογραφία-σοκ από τη Δούκισσα Νομικού: Το μαύρο μπικίνι που «άναψε» φωτιές και η έντονη ανησυχία των θαυμαστών της

Έρωτας στην showbiz: Η πασίγνωστη παρουσιάστρια/μητέρα που έχει κλέψει την καρδιά του Δημήτρη Πανόπουλου

«Καλά που μου λες για την Ιωάννα Τούνη, γιατί είναι πραγματικά ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω ως τηλεθεατής. Από πού κλείνει η Ιωάννα Τούνη; Τι πρέπει να κάνουμε οι άνθρωποι που δεν μας ενδιαφέρει καθόλου η Ιωάννα Τούνη; Μπαίνω στο διαδίκτυο, η Ιωάννα Τούνη. Μπαίνω στα social από το κινητό, η Ιωάννα Τούνη. 

Ανοίγω την τηλεόραση, η Ιωάννα Τούνη. Όπου και να πάω, η Ιωάννα Τούνη. Δεν με ενδιαφέρει η Ιωάννα Τούνη. Πώς μπορώ να γλιτώσω από αυτό το πράγμα εγώ και κάποιοι άλλοι άνθρωποι που δεν μας ενδιαφέρει καθόλου τι κάνει η Ιωάννα Τούνη;

Καλά να είναι το κορίτσι, μπράβο της που έχει πετύχει, μπράβο της που βγάζει πάρα πολλά χρήματα, μπράβο της που είναι μια ευτυχισμένη μητέρα, μπράβο της που πήγε στις Κάννες, πλήρωσε δεν πλήρωσε, δεν ξέρω. Αλλά είμαστε κάποιοι άνθρωποι που δεν θέλουμε άλλο. Δεν αντέχουμε άλλο, φτάνει. Παντού η Ιωάννα Τούνη;»,

Η κρίση στην μουσική βιομηχανία και τα εφήμερα σλόγκαν

Πέρα από τα πρόσωπα των social media, η κριτική επεκτάθηκε και στο τοπίο του σύγχρονου ελληνικού τραγουδιού. Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, η εγχώρια μουσική σκηνή διανύει μια περίοδο έντονης ρηχότητας, με τους τελευταίους πραγματικά μεγάλους καλλιτέχνες να έχουν αναδειχθεί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90.

Ονόματα όπως ο Αντώνης Ρέμος, ο Νότης Σφακιανάκης, η Νατάσα Θεοδωρίδου και ο Γιάννης Πλούταρχος δημιούργησαν διαδρομές με διάρκεια, κάτι που φαίνεται να λείπει από τις νεότερες γενιές.Αν και αναγνωρίζονται εξαιρέσεις με σταθερή πορεία, όπως ο Νίκος Οικονομόπουλος, η πλειοψηφία των νέων φωνών φαίνεται να εγκλωβίζεται σε μια βραχυπρόθεσμη επιτυχία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση της Κατερίνας Λιόλιου, η οποία, παρά τις αναμφισβήτητες φωνητικές της ικανότητες, στηρίζει το ρεπερτόριό της σε εφήμερα στιχάκια και έξυπνα σλόγκαν.

Αυτού του είδους οι επιλογές, όπως επισημάνθηκε, προσφέρουν γρήγορη δημοσιότητα αλλά δεν εξασφαλίζουν μια διαχρονική καριέρα, καθώς οι καλλιτέχνες αυτοί τείνουν να «ξεφουσκώνουν» μόλις περάσει η μόδα της στιγμής – μια πορεία κάμψης που παρατηρείται ακόμη και σε μεγαλύτερα ονόματα, όπως η Πάολα.

Από την καλλιτεχνική επιθεώρηση στην κομματική καθοδήγηση

Στο μικροσκόπιο της κριτικής βρέθηκε και ο Λάκης Λαζόπουλος, ένας δημιουργός που στο παρελθόν είχε καταφέρει να γεμίζει τα θέατρα και να κερδίζει τον απόλυτο σεβασμό του κοινού για το συγγραφικό και επιθεωρησιακό του ταλέντο.Η απογοήτευση, ωστόσο, προέκυψε όταν η σάτιρά του μετατοπίστηκε από το γενικότερο κοινωνικό σχόλιο στην αυστηρά πολιτική και κομματική κριτική.

«Εγώ πριν ακόμα μπω στον χώρο, το ’88, ήμουν από τους ανθρώπους που στηνόμουν στην ουρά για να αγοράσω εισιτήριο για τα θεατρικά του έργα. Στεναχωριόμαστε γιατί, απολάμβανα πάντα το επιθεωρησιακό του ταλέντο, το κειμενογραφικό του ταλέντο, αλλά από κάποια στιγμή και μετά, που καταπιάστηκε με την πολιτική σάτιρα, και για την ακρίβεια με την κομματική σάτιρα, μας απογοήτευσε πάρα πολύ.

Γιατί η σάτιρά του ήταν και λίγο… δεν ξέρω αν το είχε συνειδητοποιήσει… καθοδηγητική. «Πηγαίνετε προς τα εκεί»…».

Αυτή η αλλαγή πλεύσης χαρακτηρίστηκε ως μια προσπάθεια «καθοδήγησης» της κοινής γνώμης, γεγονός που αλλοίωσε την αυθεντικότητα της τέχνης του και απομάκρυνε όσους τον ακολουθούσαν για την καθαρή καλλιτεχνική του αξία, αποδεικνύοντας ότι η λεπτή γραμμή μεταξύ σάτιρας και πολιτικής σκοπιμότητας μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί.