Ποιος είναι ο Πέτρος Γαϊτάνος: Το «αγκάθι» της ομοφυλοφιλίας και οι 44 δίσκοι με ύμνους – Η άνοδος, η πτώση και η ανατρεπτική πορεία της ζωή του!

Κάθε χρόνο, όταν οι καμπάνες αρχίζουν να ηχούν πένθιμα και η μυρωδιά του λιβανιού πλημμυρίζει τα σοκάκια της Ελλάδας, υπάρχει μια φωνή που γίνεται ο απόλυτος οδηγός προς την Ανάσταση. Ο Πέτρος Γαϊτάνος δεν είναι απλώς ένας τραγουδιστής· είναι ένας καλλιτεχνικός θεσμός, μια πνευματική οντότητα που έχει καταφέρει να ταυτίσει το όνομά του με την ιερότερη περίοδο της Ορθοδοξίας.
Όμως, πίσω από τους βυζαντινούς ύμνους και το κατανυκτικό ύφος, κρύβεται ένας άνθρωπος με βαθιές απόψεις, που δεν διστάζει να αγγίξει θέματα-ταμπού για την Εκκλησία, όπως η ομοφυλοφιλία, προκαλώντας αίσθηση με την ειλικρίνειά του.
Από τη Δράμα στην κορυφή της Βυζαντινής Μουσικής
Γεννημένος στις 31 Οκτωβρίου 1967 στη Δράμα, ο Πέτρος Γαϊτάνος έδειξε από νωρίς ότι η σχέση του με τη μουσική δεν ήταν επιφανειακή. Με σπουδές στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών, απ’ όπου πήρε πτυχίο Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής μουσικής, κατάφερε να γεφυρώσει δύο κόσμους: τη λόγια παράδοση της Ανατολής και τη σύγχρονη δυτική αρμονία.
Η καριέρα του είναι ένας αδιάκοπος καταιγισμός δημιουργίας. Έχει ηχογραφήσει άλμπουμ που υπέγραψαν ορισμένοι από τους «γίγαντες» του ελληνικού πολιτισμού, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Ελευθερίου, αποδεικνύοντας ότι η φωνή του μπορεί να υπηρετήσει με την ίδια άνεση το έντεχνο τραγούδι και τη μεγάλη ποίηση. Παράλληλα, ο ίδιος έχει ξεδιπλώσει το ταλέντο του ως συνθέτης και στιχουργός σε δεκάδες έργα, ενώ διετέλεσε για χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής στο Καρίπειον Μέλαθρον της Θεσσαλονίκης.
Ο «Πατριάρχης» της δισκογραφίας των Ύμνων
Αν και το ρεπερτόριό του είναι ευρύ, ο Γαϊτάνος θεωρείται ο σημαντικότερος ερμηνευτής εκκλησιαστικής μουσικής στην Ελλάδα. Το σημείο μηδέν της «θρησκευτικής» του πορείας ήταν το Πάσχα του 1995, όταν κυκλοφόρησε το εμβληματικό άλμπουμ «Ώρα Ενάτη». Έκτοτε, έχει καταγράψει ένα ακατάρριπτο ρεκόρ, έχοντας κυκλοφορήσει 44 δίσκους με ύμνους, διασώζοντας και αναδεικνύοντας την παραδοσιακή και εκκλησιαστική μουσική για τις επόμενες γενιές.
Η «βόμβα» για την ομοφυλοφιλία: «Έχω δει πιο ωραία ζευγάρια ομοφυλόφιλα από ετεροφυλόφιλα»
Παρά την ταύτισή του με τον εκκλησιαστικό χώρο, ο Πέτρος Γαϊτάνος συχνά εκπλήσσει με τις τοποθετήσεις του, οι οποίες αποφεύγουν τον φανατισμό. Σε μια σπάνια και αποκαλυπτική συζήτηση σε εκπομπή, ο καλλιτέχνης κλήθηκε να σχολιάσει τη δήλωση του Μητροπολίτη Άνθιμου περί «θανάσιμου αμαρτήματος» όσον αφορά την ομοφυλοφιλία.
Ο Γαϊτάνος, με την πραότητα που τον διακρίνει αλλά και με λόγο αιχμηρό, έδωσε τη δική του ερμηνεία:
«Δεν είναι θανάσιμο αμάρτημα από όσο γνωρίζω αυτό. Είναι μια αμαρτία, όπως οτιδήποτε γήινο είναι αμαρτία. Αμαρτία με την έννοια της αστοχίας, όχι με την έννοια ότι θα μας κάψει ο Θεός. Αυτό είναι λάθος».
Η άποψή του για την ελευθερία του ανθρώπου είναι ξεκάθαρη, καθώς θεωρεί ότι ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει, αρκεί να γνωρίζει τα σημεία αναφοράς του. Ωστόσο, η δήλωση που «τάραξε τα νερά» ήταν η σύγκριση που έκανε ανάμεσα στα ζευγάρια:
«Έχω δει πολύ πιο ωραία ζευγάρια ομοφυλόφιλα από ότι ετεροφυλόφιλα», τόνισε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως αν δύο άνθρωποι έχουν μια ωραία σχέση χωρίς να σκανδαλίζουν, είναι θέμα δικό τους.
Η αμαρτία, η ηθική και ο στόχος της ψυχής
Ο ερμηνευτής δεν προσπάθησε να «στρογγυλέψει» τους κανόνες της θρησκείας του, παραδεχόμενος ότι βάσει των ιερών κανόνων η ομοφυλοφιλική σχέση θεωρείται αμαρτία. Όμως, τοποθέτησε το θέμα σε μια ευρύτερη βάση ηθικής και εγκράτειας, συγκρίνοντάς το με τις σχέσεις των ετεροφύλων πριν τον γάμο.
Για τον Πέτρο Γαϊτάνο, ο στόχος της ζωής είναι η σωτηρία της ψυχής μέσω της εγκράτειας, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε επιθετικοί ή αφοριστικοί. «Δεν θα έπρεπε να είμαστε τόσο επιθετικοί με τον τρόπο έκφρασης των ανθρώπων, ειδικά όταν αυτός δεν είναι παράνομος», δήλωσε, δίνοντας ένα μάθημα χριστιανικής αγάπης και αποδοχής που σπανίζει.
Διαβάστε επίσης
Η Μεγάλη Εβδομάδα του Πέτρου Γαϊτάνου
Σήμερα, ο Πέτρος Γαϊτάνος παραμένει ένας καλλιτέχνης που ζει και αναπνέει μέσα από τη μουσική. Καθώς διανύουμε τη Μεγάλη Εβδομάδα, η φωνή του θα ακουστεί ξανά σε κάθε σπίτι, θυμίζοντάς μας τα Πάθη και την Ανάσταση.
Είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να γίνει το «πρόσωπο» των ημερών, όχι μόνο λόγω της σπάνιας χροιάς του, αλλά και επειδή τολμά να μιλά για τον Θεό, τον έρωτα, την αμαρτία και την ανθρώπινη φύση χωρίς παρωπίδες. Ένας καλλιτέχνης που γνωρίζει ότι η πίστη δεν είναι τιμωρία, αλλά μια διαρκής προσπάθεια του ανθρώπου να ξεπεράσει τα γήινα δεσμά του – όποια κι αν είναι αυτά.






0 ΣΧΟΛΙΑ