Γιώργος Πανουσόπουλος: Ο γάμος του με την Μπέτυ Λιβανού και οι δύο κούκλες κόρες του!

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η σημερινή ημέρα (10/03) ξημέρωσε με μια δυσαναπλήρωτη απώλεια για τον ελληνικό πολιτισμό και την έβδομη τέχνη. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος, ο σκηνοθέτης που κατάφερε να φυλακίσει στο σελιλόιντ την ουσία του ελληνικού καλοκαιριού, την ένταση του ερωτισμού και την αλήθεια των ανθρώπινων σχέσεων, έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια κληρονομιά που θα αποτελεί για πάντα σημείο αναφοράς για το σύγχρονο ελληνικό σινεμά.

Δεν υπήρξε απλώς ένας δημιουργός ταινιών· υπήρξε ένας «στοχαστής» της εικόνας, ένας άνθρωπος που έβλεπε το φως εκεί που οι άλλοι έβλεπαν απλώς καθημερινότητα. Βοήθησε τα μέγιστα στη μεταστροφή του ελληνικού κινηματογράφου από την περίοδο της κρίσης της δεκαετίας του ’70 σε μια νέα, πιο ουσιαστική και αισθητικά υψηλή εποχή, επιβάλλοντας με το ταλέντο του μια νέα πνοή στην 7η τέχνη.

Ο ακούραστος κινηματογραφιστής και η «θρυλική τριάδα»

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος δεν περιορίστηκε ποτέ στα στενά όρια της σκηνοθεσίας. Υπήρξε ένας ολοκληρωμένος κινηματογραφιστής: διευθυντής φωτογραφίας (με εμβληματική δουλειά στη «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη), παραγωγός και μοντέρ.

Μαζί με τους στενούς του φίλους, Νίκο Περάκη και Γιώργο Τσεμπερόπουλο, αποτέλεσαν τη «θρυλική τριάδα» του νέου ελληνικού κινηματογράφου, μια ομάδα δημιουργών που άλλαξε τον τρόπο που το κοινό έβλεπε τις ελληνικές ταινίες.

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποχαιρετώντας τον, σημείωσε χαρακτηριστικά πως «κανείς δεν κινηματογράφησε το σώμα όπως εκείνος», τονίζοντας τον ορμητικό αισθησιασμό και την υπόκωφη επιθυμία που διέτρεχε κάθε του πλάνο. Οι εικόνες του, γεμάτες από το ελληνικό φως και την ατμόσφαιρα των τοπίων μας, θα παραμείνουν ζωντανές μέσα από τις σπουδαίες ταινίες του:

• Ταξίδι του Μέλιτος (1979)
• Οι Απέναντι (1981)
• Μανία (1985)
• Μ’ Αγαπάς (1989)
• Ελεύθερη Κατάδυση (1995)
• Μια Μέρα τη Νύχτα (2001)
• Τεστοστερόνη (2004)
• Σ’ αυτή τη χώρα κανείς δεν ήξερε να κλαίει (2018)

Αξίζει να σημειωθεί ότι η καλλιτεχνική του ματιά «έντυσε» και την Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004, καθώς ήταν ο δημιουργός του εισαγωγικού βίντεο που καθήλωσε δισεκατομμύρια τηλεθεατές παγκοσμίως.

Οι γυναίκες της ζωής του

Πίσω από τον μεγάλο δημιουργό βρισκόταν μια εξίσου δυνατή προσωπική ιστορία. Ο Γιώργος Πανουσόπουλος ήταν παντρεμένος για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες με τη σπουδαία ηθοποιό Μπέτυ Λιβανού. Μαζί απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαργαρίτα —η οποία ακολουθεί τα βήματα των γονιών της ως ηθοποιός και σκηνοθέτης— και τη Δέσποινα.

Η ζωή τους στο κτήμα τους στο Κορωπί ήταν το «καταφύγιό» τους. Παρά τη μεγάλη κρίση που πέρασε ο γάμος τους —με τη Μπέτυ Λιβανού να αποκαλύπτει σε παλαιότερη συνέντευξή της ότι ο Γιώργος είχε φύγει από το σπίτι για κάποια χρόνια πριν επιστρέψει οριστικά— η σχέση τους μεταλλάχθηκε σε κάτι βαθιά συντροφικό και τρυφερό. Όπως έλεγε η ίδια: «Ο έρωτας δεν διαρκεί εφόρου ζωής, όσο υπάρχουν όμως αισθήματα, υπάρχουν και σχέσεις». Αυτό το «νοιάξιμο» και η κοινή πορεία τους στην τέχνη και τη ζωή αποτέλεσαν το θεμέλιο της οικογένειάς τους.

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος φεύγει σήμερα, αφήνοντας πίσω του ένα κενό που δύσκολα θα καλυφθεί, αλλά και μια κινηματογραφική παρακαταθήκη που θα συνεχίσει να διδάσκει στις επόμενες γενιές τι σημαίνει «ελληνικό φως» και «υψηλή αισθητική».