Γιώργος Κωνσταντίνου: Μια εκ βαθέων εξομολόγηση στον Γρηγόρη Αρναούτογλου για το τζόγο και τους φίλους που του φέρθηκαν άσχημα

Μια από τις πιο ειλικρινείς και ανθρώπινες συνεντεύξεις της ζωής του έδωσε ο Γιώργος Κωνσταντίνου, βρισκόμενος καλεσμένος του Γρηγόρη Αρναούτογλου στην εκπομπή «The 2Night Show». Ο αγαπημένος ηθοποιός άφησε για λίγο στην άκρη τις επιτυχίες, τα χειροκροτήματα και την αναγνωρισιμότητα και μίλησε ανοιχτά για μια σκοτεινή περίοδο της ζωής του, όπου η οικονομική καταστροφή, ο εθισμός στον τζόγο και η απογοήτευση από ανθρώπους που θεωρούσε φίλους τον έφεραν στα όριά του.

Η εξομολόγηση του Γιώργου Κωνσταντίνου

Με λόγια ωμά και χωρίς διάθεση ωραιοποίησης, όπως βλέπουμε σε απόσπασμα της συνέντευξης που δημοσίευσε το @allgoodgr, περιέγραψε πώς τα χρήματα που κέρδισε από τη δουλειά του, αντί να γίνουν ασφάλεια για το μέλλον, χάθηκαν σταδιακά μέσα από λανθασμένες επιλογές, ενώ μίλησε και για την προδοσία που ένιωσε από ανθρώπους του στενού του κύκλου. «Μπορεί ο εθισμός στον τζόγο να με οδήγησε στην απομόνωση, γιατί τα βράδια πήγαινα να παίξω. Αγαπούσα και αγαπώ τους ανθρώπους. Πολλά παιδιά που τα έκανα φίλους, κολλητούς, δεν μου φέρθηκαν καλά. Επειδή ήμουν ο πρωταγωνιστής, πήραν ένα θάρρος παραπάνω και είπαν “Αυτόν τον κάνουμε ο,τι θέλουμε” γιατί είμαι ένας άνθρωπος ήπιων τόνων. Εκμεταλλεύονταν αυτό το σημείο, γιατί τους έπαιρνα και τους έβαζα στην τηλεόραση και έκαναν πολύ άσχημα πράγματα. Φέρονταν άσχημα. Δεν υπήρχε καθόλου σεβασμός» ανέφερε.

«Είμαι 91 ετών. Το περίεργο είναι για τον κόσμο που απορεί ότι στην ηλικία μου είμαι πάνω στη σκηνή. Πολλές φορές έχουμε προβλήματα υγείας και είναι περίεργο αλλά πηγαίνεις στο θέατρο και εξαφανίζονται όλα. Μέχρι να βγω στη σκηνή σκέφτομαι “Πώς θα βγω την παράσταση, δεν ξεκουράστηκα όλη μέρα”. Αλλά μόλις βγω έχουν χαθεί τα πάντα. Η επικοινωνία με τον κόσμο, είναι μαγική. Αν δε δούλευα θα είχα πεθάνει πριν 15-20 χρόνια. Πολλοί συνάδελφοι “έφυγαν” νωρίς, στα 65-70 και ήταν και μεγάλοι πρωταγωνιστές» συμπλήρωσε και πρόσθεσε: «Η μητέρα μου έφυγε νωρίς από τις κακουχίες, γιατί ήταν στα μπουλούκια με υγρασίες. Οι γονείς μου ήταν ηθοποιοί, ήταν η Βουγιουκλάκη και ο Παπαμιχαήλ της Αλεξάνδρειας. Είχα πάει μαζί τους δυο φορές στα μπουλούκια, κοιμόμασταν πάνω στα τσιμέντα, κρύο, υγρασίες, πείνα, όλα μαζεμένα. Κάπου τη χτύπησαν στην καρδιά κι έτσι την έχασα. Ο πατέρας μου όμως, έζησε αρκετά. Ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έδινε σημασία για τίποτα, ούτε για εμένα. Μόλις γεννήθηκα, εξαφανίστηκε από τη ζωή μου. Υπήρχαν πολύ χειρότερα τότε για να σκεφτείς και να σου αφήσουν κατάλοιπα. Η κατοχή, οι Γερμανοί μπήκαν στο σπίτι μου, πείνα».

VIRAL

Ατζούν Ιλιτζαλί: Επισκέφθηκε τον Σταύρο Φλώρο και του έδωσε ένα μοναδικό δώρο – Η φωτογραφία που συγκλονίζει, ποια είναι τα δύο κορίτσια πλάι του;

Μέσα στην χλιδή τα γενέθλια της Αλεξάνδρας Νίκα: Μέσα στο νεοκλασικό της Κριθαριώτη – Δεν έλειπε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ (βίντεο)

«Έτσι βρήκα τον Σεργιανόπουλο στο διαμέρισμα»: Ο Πάνος Σόμπολος για την εικόνα που αντίκρισε μετά τη δολοφονία

Στο ίδιο πλαίσιο ανέφερε ότι «Η μάνα μου ήταν και πατέρας μου μαζί. Με εκείνη είχα ομφάλιο λώρο όλη μου τη ζωή. Όταν “έφυγε”, τα έβαψα μαύρα. Έκανα έξι μήνες να συνέλθω. Κάποια στιγμή είχα και έναν πατριό, άγιο άνθρωπο, που τον έλεγαν Παύλο. Ο πατέρας μου είχε σχέσεις με τη μάνα μου, μιλούσαν όπως και με τον Παύλο». Στη συνέχεια μίλησε για τις δύσκολες περιόδους που πέρασε και για την οικονομική καταστροφή του: «Δεν μπορείς να κάνεις τον παραγωγό, αν δεν ξέρεις τι θα πει παραγωγή.

Υπήρχε μια εποχή που τα μυαλά μας ήταν πάνω από το κεφάλι μας, δεν ήμασταν από την αρχή συγκεντρωμένοι. Επειδή είχα κάποιες ατυχίες με το θέατρο που έπαιζα σαν πρωταγωνιστής και με είχαν τορπιλίσει και βγάλει έξω από το θέατρο, το πήρα πεισματικά και είπα ότι θα κάνω μία μεγάλη δουλειά. Έφαγα το κεφάλι μου, διαλύθηκα οικονομικά τελείως. Έφτασα στο σημείο να τρελαθώ. Δεν ήξερα τι μου γίνεται […] Εγώ με λίγα λεφτά ξεκίνησα μια δουλειά και ξαφνικά δεν έμπαινε κανείς μέσα Είχαμε δουλέψει 40 άτομα. Πού πήγαινα; Εκεί είναι η βλακεία».

«Από τη δουλειά μου πληρώθηκα καλά αλλά η στέρηση, το ότι στερήθηκα πολλά πράγματα, με οδήγησε στον εύκολο τρόπο διαχείρισης οικονομικών. Τα “πέταγα” από τα παράθυρο. Εκεί ήταν η όλη ιστορία. Χάθηκαν όλα, ήταν εντελώς λάθος. Δε θα το ξαναέκανα ποτέ!» είπε ο Γιώργος Κωνσταντίνου. Μιλώντας για την καριέρα του, σημείωσε ότι «Πήγα στο Εθνικό Θέατρο και με έδιωξαν ως ατάλαντο. Μόλις με είδαν να παίζω όπως και σήμερα, με οδήγησαν έξω.

Η ανθρώπινη ιστορία του Γιώργου Κωνσταντίνου

Εγώ μετά πήγα στη σχολή του Κουν και την τελείωσα, εκεί μου μπήκε το μικρόβιο του θεάτρου. Ήταν μια σχολή σύγχρονη. Εγώ έπαιζα με φυσικότητα από ένστικτό, όπως στη ζωή. Αυτό είναι που δίδασκε ο Κουν. Μας έλεγε να αισθανόμαστε αυτό που παίζουμε, να βγαίνει από μέσα μας για να είναι αληθινό. Αλλιώς γινόταν έξαλλος. Εκεί μέσα μορφωθήκαμε. Ήμουν εγώ, ο Καζάκος, η Μάρθα Βούρτση. Μας έβαζε να παίζουμε και ως κομπάρσοι και εγώ με τον Καζάκο αλλάζαμε και τα σκηνικά και δεν πληρώναμε τη σχολή».