Αργύρης Παπαργυρόπουλος: Ο «βλάχος από τον Παρνασσό» που έγινε Βασιλιάς της νύχτας και έχασε τα πάντα! Πως κατέληξε στο αυτόφωρο για χάρη της Sharon Stone

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Μια από τις πιο συναρπαστικές και πολυσυζητημένες διαδρομές της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας είναι αναμφισβήτητα εκείνη του Αργύρη Παπαργυρόπουλου. Η πορεία του ανθρώπου που ταυτίστηκε όσο λίγοι με τη χρυσή εποχή της αθηναϊκής νύχτας μοιάζει με μυθιστόρημα, στο οποίο εναλλάσσονται η απόλυτη φτώχεια, η κορυφαία καταξίωση, τα εκατομμύρια, οι κοσμικοί κύκλοι, αλλά και η πιο επώδυνη, άνευ όρων οικονομική καταστροφή. Ο «βλάχος από τον Παρνασσό», όπως συχνά αποκαλούσε ο ίδιος τον εαυτό του με μια δόση αυτοσαρκασμού, κατάφερε να χτίσει μια αυτοκρατορία διασκέδασης από το τίποτα, φιλοξενώντας στα μαγαζιά του πρωθυπουργούς, διεθνείς αστέρες και την αφρόκρεμα της κοινωνίας, προτού τελικά γκρεμιστεί από τον θρόνο του και χάσει τα πάντα, μένοντας μόνο με τις αναμνήσεις και την αξιοπρέπειά του.

Από τον Παρνασσό στα Πατήσια και τα πρώτα μεροκάματα της επιβίωσης

Η αφετηρία αυτής της επικής διαδρομής τοποθετείται στα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής, σε ένα μικρό και απομονωμένο χωριό στους πρόποδες του Παρνασού, την Πολύδροσο Φωκίδας. Ο μικρός Αργύρης μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου η ευμάρεια είναι άγνωστη λέξη. Μετά την ολοκλήρωση του δημοτικού σχολείου, η οικογένεια αποφασίζει τη μετακόμιση στην Αθήνα, ακολουθώντας τον πατέρα του, Θανάση, ο οποίος ήδη προσπαθεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην στην πρωτεύουσα. Οι τρεις τους στοιβάχνονται σε ένα μικρό, φτωχικό σπίτι στα Πατήσια, βιώνοντας τις στερήσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας.

Ο πατέρας του εργάζεται ως οδηγός ταξί —με το χαρακτηριστικό παρατσούκλι «ο Θανάσης ο Πατήρης» να αποτυπώνει την οικονομική ανέχεια και την απουσία οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ο Αργύρης αναγκάζεται να βγει στην πάλη του μεροκάματος σε ηλικία μόλις 12 ετών. Τα πρωινά δουλεύει ακατάπαυστα ως βοηθός ηλεκτρολόγου σε οικοδομές, ενώ τις Κυριακές, μαζί με τον θείο του, φορτώνουν πάγο από το εργοστάσιο του ΦΙΞ και κατεβαίνουν στην παραλία της Γλυφάδας για να πουλήσουν γκαζόζες και πορτοκαλάδες στους ελάχιστους λουόμενους της εποχής.

Χρόνια αργότερα, κοιτάζοντας από τα παράθυρα της δικής του πολυτελούς βίλας στην ίδια περιοχή, θα θυμόταν εκείνα τα πρωινά με δέος. Παράλληλα, προσπαθεί να εξασφαλίσει μια καλύτερη προοπτική φοιτώντας σε νυχτερινή σχολή, την οποία ολοκληρώνει σε τέσσερα χρόνια. Ωστόσο, όπως ο ίδιος παραδέχεται αφοπλιστικά, τα γράμματα δεν ήταν το δυνατό του σημείο. Μόλις ενηλικιώνεται, παίρνει τη μεγάλη απόφαση να αλλάξει τη μοίρα του μπαρκάροντας στα καράβια.

Τα ταξίδια στα πέρατα του κόσμου και η σκληρή σχολή της ζωής

Σε ηλικία μόλις 18 ετών, ο Αργύρης φεύγει για ταξίδια σε μια εποχή που για τους περισσότερους νέους της επαρχίας η μεγαλύτερη διαδρομή ήταν μέχρι τη Λαμία. Μπαρκάρει και γυρίζει ολόκληρο τον κόσμο, από τη Νέα Υόρκη και τη Βραζιλία μέχρι τον Περσικό Κόλπο και τη Ρωσία. Οι εικόνες και οι εμπειρίες από αυτόν τον τελείως διαφορετικό κόσμο διευρύνουν τους ορίζοντές του, ενώ η σκληρή καθημερινότητα στα πλοία τον μεταμορφώνει.

Όπως έχει εξομολογηθεί ο ίδιος, έζησε καταστάσεις επικίνδυνες και πρωτόγνωρες, αναγκάζοντας τον εαυτό του να γίνει σκληρός για να επιβιώσει. Θεωρεί τα χρόνια εκείνα ως το μεγαλύτερο σχολείο της ζωής του, μια θητεία στα «πανεπιστήμια του κόσμου» που του έδωσε το θάρρος να κολυμπήσει σε βαθιά νερά.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και ολοκληρώνοντας τη στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό, μια τυχαία επαφή με έναν συνάδελφο τον φέρνει αντιμέτωπο με τον χώρο της εστίασης και της διασκέδασης, καθώς αναλαμβάνει την αντικατάσταση σε ένα ταβερνείο-ουζερί με την ονομασία «Χρυσό Κριάρι». Εκείνη ακριβώς τη στιγμή γεννιέται ο έρωτάς του για τη νύχτα. Λίγο αργότερα, δοκιμάζει τις δυνάμεις του ανοίγοντας το μπαρ Jockey στα Εξάρχεια, το οποίο όμως δεν καταφέρνει να στεριώσει, ενώ μια παλιά οικονομική εκκρεμότητα από εκείνη την περίοδο θα τον οδηγήσει για λίγο πίσω από τα σίδερα της φυλακής.

Δεν απογοητεύεται. Ταξιδεύει ξανά για τις Ηνωμένες Πολιτείες και εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη, εργαζόμενος ως σερβιτόρος στο φημισμένο Egyptian Gardens, το οποίο ανήκε σε στενό φίλο του Αριστοτέλη Ωνάση. Εκείνη η περίοδος αποδεικνύεται καθοριστική, καθώς έρχεται σε επαφή με τα πρότυπα της αμερικανικής οργάνωσης και επαγγελματικότητας, κατανοώντας από πρώτο χέρι ότι ο τομέας της ψυχαγωγίας θα αποτελέσει στο μέλλον μια από τις πιο ισχυρές βιομηχανίες παγκοσμίως.

Η «Αθηναία» και τα πρώτα μεγάλα βήματα στην αθηναϊκή νύχτα

Με την οριστική του επιστροφή στην πατρίδα, ο Παπαργυρόπουλος είναι πλέον απόλυτα προετοιμασμένος. Ανοίγει στην Εθνική Οδό το μεγάλο κέντρο «Πρόσωπο», όπου συνεργάζεται με κορυφαίες φωνές του λαϊκού πενταγράμμου όπως ο Πάνος Γαβαλάς, η Ρία Κούρτη και η Ρένα Ντάλμα. Η επιτυχία είναι άμεση, ιδίως όταν ο Στέλιος Καζαντζίδης γίνεται τακτικός θαμώνας του μαγαζιού λόγω της παρουσίας του αδελφού του, Στάθη, στη σκηνή.

Το πραγματικό ορόσημο, ωστόσο, έρχεται το 1975 με την εξαγορά της θρυλικής «Αθηναίας» στο Κολωνάκι. Το ιστορικό αυτό μαγαζί, που λειτουργούσε από τη δεκαετία του ’40, αποτελούσε το απόλυτο στέκι της καλής κοινωνίας της πρωτεύουσας. Ο Παπαργυρόπουλος διατηρεί τον αριστοκρατικό, εκλεπτυσμένο χαρακτήρα του χώρου, προσελκύοντας την πολιτική και καλλιτεχνική ελίτ. Στη σκηνή του εναλλάσσονται τεράστια ονόματα, όπως ο Σταμάτης Κόκοτας, η Γλυκερία, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Μαίρη Λίντα και η Άννα Βίσση.

Στα τραπέζια της «Αθηναίας» διασκεδάζουν προσωπικότητες πρώτης γραμμής, με προεξάρχοντα τον Ανδρέα Παπανδρέου. Μάλιστα, έχει μείνει στην ιστορία η βραδιά που, εν μέσω τηλεφωνήματος για τοποθέτηση βόμβας, ο τότε πρωθυπουργός ρώτησε ψύχραιμος τον επιχειρηματιστή αν το μαγαζί διαθέτει ασφάλεια και, παίρνοντας αρνητική απάντηση, δήλωσε ατάραχος ότι δεν πρόκειται να αποχωρήσει.

Τα «Αστέρια» της Γλυφάδας και η χρυσή εποχή της διασκέδασης

Η κορύφωση της επιχειρηματικής του πορείας έρχεται το 1981, όταν αναλαμβάνει τα ιστορικά «Αστέρια» στη Γλυφάδα, τα οποία μέχρι τότε βίωναν μια περίοδο παρακμής. Ύστερα από παρότρυνση του Κώστα Βουτσά, ο Παπαργυρόπουλος μεταμορφώνει τον χώρο σε έναν υπερπολυτελή πολυχώρο τριών πιστών, συνδυάζοντας την ευρωπαϊκή φινέτσα με το ανόθευτο λαϊκό τραγούδι.

Τα εγκαίνια προσελκύουν 2.000 άτομα και η συνέχεια γράφεται με χρυσά γράμματα στην ιστορία της νυχτερινής Αθήνας. Από τη σκηνή των Αστεριών περνούν θρύλοι όπως ο Πασχάλης Τερζής, ο Νότης Σφακιανάκης, η Άννα Βίσση και ο Τόλης Βοσκόπουλος, ενώ το κοινό περιλαμβάνει από πρίγκιπες και εφοπλιστές μέχρι διεθνείς αστέρες, όπως η Κλαούντια Σίφερ.

Αξέχαστη παραμένει η βραδιά στα μέσα της δεκαετίας του ’90 με την παρουσία της Στόουν των Rolling Stones, η οποία οδήγησε τον επιχειρημαιτία μέχρι το αυτόφορο λόγω παράβασης του ωραρίου, αποδεικνύοντας ότι η διασκέδαση σταδιακά μετατρεπόταν σε θεσμό χωρίς χρονικά όρια.

Η οικονομική κρίση, τα λάθη και η συντριπτική πτώση

Η αυτοκρατορία αυτή, που έδειχνα αλώβητη για δεκαετίες, δέχεται το πλήγμα με την έλευση των μνημονίων και της οικονομικής κρίσης το 2010. Τα νυκτερινά κέντρα, που άλλοτε δούλευαν επτά ημέρες την εβδομάδα, καταρρέουν. Παράλληλα, ο Παπαργυρόπουλος κάνει το μεγαλύτερο επιχειρηματικό λάθος της ζωής του, επενδύοντας τεράστια ποσά στο χιονοδρομικό κέντρο στον Παρνασσό, μια κίνηση που του κοστίζει εκατομμύρια και τον βυθίζει στα χρέη.

Τα δάνεια συσσωρεύονται, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη και το 2023 έρχεται η χαριστική βολή με τον πλειστηριασμό της πολυτελούς βίλας του στη Γλυφάδα. Ο άλλοτε πανίσχυρος βασιλιάς της νύχτας κατέληξε να ζει με μια ελάχιστη σύνταξη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Παρά την οικονομική καταστροφή, ο ίδιος παραμένει ψύχραιμος και περήφανος, δηλώνοντας ότι μπορεί να έχασε τα πάντα, διατήρησε όμως ακέραιη την αξιοπρέπειά του και την αγάπη των ανθρώπων που συνεργάστηκαν μαζί του.