Ανθή Βούλγαρη – Κώστας Κωνσταντινίδης: Δύο ξένοι και μετά το δικαστήριο! Η επόμενη μέρα μετά την απόφαση

Η δικαστική αίθουσα άδειασε, η απόφαση εκδόθηκε και οι τόνοι έπεσαν – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τη συγκεκριμένη, βαριά δικαστική διαδικασία που μονοπώλησε το ενδιαφέρον της επικαιρότητας. Για την Ανθή Βούλγαρη και τον Κώστα Κωνσταντινίδη, ωστόσο, η πραγματική «δίκη» φαίνεται πως τώρα ουσιαστικά ξεκινά. Πρόκειται για μια εσωτερική και βαθιά δοκιμασία που αφορά τη σχέση τους, τις πληγές που έχουν ανοίξει στην κοινή τους πορεία και το κρίσιμο ερώτημα για το αν υπάρχει, τελικά, δρόμος επιστροφής ή έστω μια ομαλή επόμενη μέρα για τη ζωή τους.
Το κλίμα ανάμεσα στους δύο ανθρώπους που κάποτε ένωσαν τις ζωές τους με αγάπη και απέκτησαν μαζί ένα παιδί ήταν ιδιαίτερα βαρύ, φορτισμένο και αποπνικτικό από την πρώτη κιόλας στιγμή που βρέθηκαν εντός του δικαστηρίου. Όπως χαρακτηριστικά μετέφερε το αποκλειστικό ρεπορτάζ του youweekly.gr, οι δύο πλευρές βρίσκονταν μεν στον ίδιο χώρο, όμως η αποξένωση ήταν τόσο έντονη ώστε δεν αντάλλαξαν ούτε ένα βλέμμα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας. Η ημέρα ολοκληρώθηκε τυπικά με την αθωωτική απόφαση για τον Κώστα Κωνσταντινίδη και μια συγγνώμη από την πλευρά του. Ωστόσο, όπως αποδεικνύεται περίτρανα, μια δικαστική απόφαση δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση και λύση για τα εσωτερικά ζητήματα μιας σχέσης, ούτε προδιαγράφει αυτόματα τι μέλλει γενέσθαι.
Η υπαρκτή απόσταση και ο δύσκολος δρόμος της επούλωσης
Για την ώρα, όλα τα δεδομένα δείχνουν πως η απόσταση ανάμεσα στην Ανθή Βούλγαρη και τον Κώστα Κωνσταντινίδη είναι όχι απλώς υπαρκτή, αλλά διευρύνεται σταθερά και δεν πρόκειται να εκμηδενιστεί από τη μία στιγμή στην άλλη. Οι πληγές που άνοιξαν βαθιά μέσα στη σχέση τους απαιτούν χρόνο, απεριόριστη ψυχραιμία και, πάνω από όλα, έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο διαχείρισης, εφόσον και οι δύο επιλέξουν τελικά να διερευνήσουν αν μπορεί να υπάρξει κάποια στιγμή μια νέα ισορροπία.
Δεν αποκλείεται, μάλιστα, το αμέσως επόμενο διάστημα το ζευγάρι να στραφεί ακόμη περισσότερο στη βοήθεια ενός ειδικού, μιας και η ψυχολογική υποστήριξη κρίνεται κάτι παραπάνω από αναγκαία. Η κίνηση αυτή δεν γίνεται απαραίτητα με μοναδικό στόχο να σώσουν τον γάμο τους –κάτι που παραμένει εξαιρετικά αβέβαιο– αλλά πρωτίστως για να μπορέσουν να διαχειριστούν τον συναισθηματικό φόρτο όσων έχουν συμβεί και να βρουν έναν ασφαλή, υγιή τρόπο επικοινωνίας.
Άλλωστε, το ζήτημα της διαχείρισης του θυμού βρέθηκε στο επίκεντρο και μέσα στη δικαστική αίθουσα, με την Πρόεδρο του δικαστηρίου να απευθύνει τις σχετικές συστάσεις στον Κώστα Κωνσταντινίδη, ενώ από την πλευρά της γνωστής δημοσιογράφου είχε καταστεί απόλυτα σαφές πως αυτό που προέχει πλέον πάνω από οτιδήποτε άλλο είναι η αδιαπραγμάτευτη προστασία του παιδιού τους.
Η δύσκολη εξίσωση της επικοινωνίας και η κοινή γέφυρα
Και κάπου εδώ βρίσκεται ίσως η πιο δύσκολη και επώδυνη εξίσωση για τους δύο ανθρώπους. Μπορούν πραγματικά να αφήσουν στην άκρη όσα τους χωρίζουν, τα λάθη, τις πικρίες και τις εντάσεις, και να σταθούν αποκλειστικά ως γονείς, ακόμη κι αν δεν μπορούν αυτή τη στιγμή να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον ως ζευγάρι;
Για την ώρα, η απάντηση μοιάζει να ισορροπεί σε μια λεπτή κλωστή. Οι πληροφορίες που έρχονται στο φως δείχνουν πως, τουλάχιστον αυτή την ευαίσθητη περίοδο, η άμεση επικοινωνία τους παραμένει ιδιαίτερα περιορισμένη. Σε ό,τι αφορά τις τυπικές μεταξύ τους συνεννοχήσεις και τα πρακτικά ζητήματα, αυτές πραγματοποιούνται κυρίως μέσω των δικηγόρων τους, αποτυπώνοντας το μέγεθος του χάσματος. Η μόνη μεγάλη, σταθερή γέφυρα που παραμένει ανοιχτή και λειτουργική ανάμεσά τους είναι ο γιος τους.
Ο μικρός Μάριος αποτελεί την απόλυτη και άμεση προτεραιότητα και των δύο, και σε αυτό το κομμάτι φαίνεται πως υπάρχει ένας κοινός, αδιαπραγμάτευτος στόχος: να μεγαλώσει το παιδί σε ένα ασφαλές περιβάλλον, γεμάτο στοργή, φροντίδα, αμέριστη αγάπη και από τους δύο γονείς του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Κώστας Κωνσταντινίδης έχει κανονικά τη δυνατότητα να βλέπει το παιδί κατόπιν προηγούμενης συνεννόησης, διατηρώντας ενεργό τον ρόλο του στην καθημερινότητά του.
Τι επιφυλάσσει η επόμενη μέρα
Κανείς, σε αυτή τη φάση, δεν μπορεί να γνωρίζει με βεβαιότητα αν η κοινή τους πορεία έχει οριστικά κλείσει ως ερωτική σχέση ή αν πρόκειται απλώς για μια θυελλώδη και επώδυνη περίοδο κρίσης που χρειάζεται τεράστιες αποστάσεις για να καταλαγιάσει. Το μόνο βέβαιο είναι πως ο χρόνος αποτελεί τον μοναδικό καταλύτη. Χρόνο για να ηρεμήσουν τα πνεύματα, χρόνο για να επεξεργαστούν ψυχρά όσα συνέβησαν, χρόνο για να δουν καθαρά τι θέλει ο καθένας ξεχωριστά και, κυρίως, χρόνο για να αποφασίσουν αν υπάρχει ακόμη έστω και μια σπίθα που μπορεί να σωθεί.
Διαβάστε επίσης
Γιατί μπορεί σήμερα να μοιάζουν περισσότερο με δύο ξένους που τυχαίνει να μοιράζονται ένα κοινό παρελθόν παρά με το ζευγάρι που αγαπήθηκε παθιασμένα, όμως οι άνθρωποι και οι ανθρώπινες σχέσεις δεν κρίνονται ποτέ μέσα σε μία μόνο ημέρα ή μια δικαστική απόφαση. Και αν υπάρχει κάτι που η ίδια η ζωή έχει αποδείξει περίτρανα, είναι πως ο πανδαμάτωρ χρόνος πολλές φορές καταφέρνει να γιατρέψει ακόμη και εκείνα που εκείνη τη στιγμή μοιάζουν εντελώς αδύνατα.
Ίσως, λοιπόν, στο μέλλον οι δρόμοι τους να ξανασυναντηθούν, ίσως και όχι, ίσως πάλι και να χωριστούν εντελώς. Η λέξη «διαζύγιο» δεν έχει βγει επίσημα από το στόμα κανενός από τους δυο, προς το παρόν· όμως, η απόσταση που είναι ήδη μεγάλη μεγαλώνει ακόμα περισσότερο, οι πληγές παραμένουν ακόμη νωπές και η προτεραιότητα είναι μία και κοινή: το παιδί τους. Και αυτό, στην παρούσα φάση, είναι ίσως το μόνο σημείο στο οποίο μπορούν να συναντηθούν οι δυο τους πραγματικά.






0 ΣΧΟΛΙΑ