Γιώργος Ανατολάκης: Το λαϊκό παιδί που πέρασε μια ζωή… σαν τρενάκι του τρόμου – Από την «χρυσή» εποχή μέχρι την πτώση και την χρεοκοπία

Ο Γιώργος Ανατολάκης αποτελεί έναν εκ των πιο αναγνωρίσιμων Ελλήνων ποδοσφαιριστών των δεκαετιών του 1990 και του 2000, ξεχωρίζοντας για το πάθος και την ψυχή, που κατέθετε στο γήπεδο, με ελάχιστους επιθετικούς να τα βγάζουν πέρα με τον σκληροτράχηλο αμυντικό, που πανηγύρισε τίτλους και δοξάστηκε με τον Ολυμπιακό.

Ο 50χρονος, πλέον, πρώην ποδοσφαιριστής είχε φτάσει να βρεθεί στη Βουλή, όμως πριν από λίγο καιρό είχε βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής, καθώς είχε έρθει σε σημείο να συζητηθεί λόγω της προσωπικής του χρεοκοπίας, δουλεύοντας και ως κούριερ.

Η μεγάλη ποδοσφαιρική του πορεία

Στις 16 Μαρτίου του 1974 γεννιέται στη Θεσσαλονίκη ο Γιώργος Ανατολάκης, ένας από τους πιο σκληροτράχηλους αμυντικούς που αγωνίστηκαν ποτέ στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στον Ηρακλή, όπου αγωνίστηκε για 5 χρόνια πραγματοποιώντας γεμάτες σεζόν και αυτό οδήγησε τον Ολυμπιακό του Σωκράτη Κόκκαλη να επενδύσει σε αυτόν και να τον φέρει στον Πειραιά.

VIRAL

Ατζούν Ιλιτζαλί: Επισκέφθηκε τον Σταύρο Φλώρο και του έδωσε ένα μοναδικό δώρο – Η φωτογραφία που συγκλονίζει, ποια είναι τα δύο κορίτσια πλάι του;

Μέσα στην χλιδή τα γενέθλια της Αλεξάνδρας Νίκα: Μέσα στο νεοκλασικό της Κριθαριώτη – Δεν έλειπε η Κίμπερλι Γκίλφοϊλ (βίντεο)

«Έτσι βρήκα τον Σεργιανόπουλο στο διαμέρισμα»: Ο Πάνος Σόμπολος για την εικόνα που αντίκρισε μετά τη δολοφονία

Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, η συμφωνία της μεταγραφής του Γιώργου Ανατολάκη από τον Ηρακλή προβλεπόταν να κοστίσει στον Ολυμπιακό 250 εκατ. δραχμές για 4 χρόνια. Από αυτά, τα 100 εκατ. αντιστοιχούσαν στην αμοιβή του Ανατολάκη, σε δόσεις των 25 εκατ. δρχ. για κάθε χρόνο του αρχικού συμβολαίου. Οπως ήταν φυσικό, με κάθε επόμενη ανανέωση του συμβολαίου του, οι απολαβές του αυξάνονταν ακόμη περισσότερο.

Κι έτσι, ένα παιδί φτωχών βιοπαλαιστών από τη Θεσσαλονίκη, με πατέρα σιδερά και μητέρα εργαζόμενη στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, έφτασε να εξαργυρώνει το ποδοσφαιρικό του ταλέντο με χρηματικά ποσά που θα προκαλούσαν ίλιγγο στον καθένα, πόσο μάλλον σε έναν νεαρό λαϊκής καταγωγής.

Στα 10 χρόνια που έμεινε στον Ολυμπιακό άλλαξαν αρκετοί προπονητές αλλά ο Ανατολάκης ήταν πάντα μία από τις σταθερές στην ερυθρόλευκη άμυνα. Είχε πολλούς άξιους συμπαίχτες (πχ. Κωστούλας, Σούρερ, Βάλλας κλπ.) αλλά η άμυνα ξεκινούσε πάντα από τον Ανατολάκη. Μπορεί να μην ήταν και ο πιο γρήγορος αμυντικός του πρωταθλήματος, όμως ελάχιστοι έβγαζαν περισσότερο πάθος και έβγαιναν μπροστά στα δύσκολα. Με ύψος 1,85 μέτρα, ήταν εκεί για να καθαρίζει τις φάσεις και παρόλο που δεν φημίζονταν για το καλό του παιχνίδι στις στημένες φάσεις, σημείωσε συνολικά 14 γκολ με τη φανέλα των ερυθρόλευκων.

Όσο περνούσαν τα χρόνια, οι συμμετοχές του στη βασική ενδεκάδα μειώνονταν και το 2007, στα πλαίσια της ανανέωσης που ήθελε να κάνει ο Ολυμπιακός, ο Ανατολάκης έμεινε ελεύθερος από την Πειραϊκή ομάδα, με την οποία κατέκτησε 10 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα. Τελευταίος προορισμός της καριέρας του ήταν ο Ατρόμητος, στον οποίο έμεινε μόλις 1 χρόνο, με την ομάδα να υποβιβάζεται στο τέλος της σεζόν και τον ίδιο τον Ανατολάκη να δηλώνει ότι κρεμάει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια. Αξίζει να σημειωθεί ότι είχε αγωνιστεί και 22 φορές με το εθνόσημο.

Η παρουσία του στη Βουλή

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, έθεσε υποψηφιότητα για το βουλευτικό αξίωμα, ως εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Η περιφέρειά του τίμησε τον πρώην στόπερ με την ψήφο της, αναδεικνύοντάς τον, μάλιστα, πρώτο σε σταυρούς για τη Β’ Πειραιώς, σε ό,τι αφορά τον ΛΑΟΣ, εννοείται. Συνολικά 5.340 ψηφοφόροι πείστηκαν ότι η φωνή του Γιώργου Ανατολάκη πρέπει να ακούγεται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Και πράγματι ακούστηκε: λαμβάνοντας σοβαρά υπ’ όψιν του ένα δημοσίευμα εφημερίδας ταυτισμένης με την προβολή κάθε είδους θεωρίας συνωμοσίας, ο Ανατολάκης κατέθεσε ερώτηση για τους «αεροψεκασμούς», το φαινόμενο των «νεφοειδών γραμμών» (τις «λευκές ουρές» κοινώς) κ.λπ. Δυστυχώς για τον ίδιο και την υστεροφημία του ως μέλους της Εθνοσυνέλευσης, το έντονο ενδιαφέρον του για τις γραμμές στον ουρανό και το κατά πόσο είναι αθώοι οι αεροψεκασμοί, στη συλλογική μνήμη τον τοποθέτησαν στην πλευρά των «ψεκασμένων» – ή, για την ακρίβεια, των προδρόμων της συγκεκριμένης τάσης.

Η «κατάρρευση» και η δουλειά ως κούριερ

Προς το τέλος του Ιουνίου 2013, όταν πλέον ο Ανατολάκης είχε ολοκληρώσει τη θητεία του ως βουλευτής, στα ΜΜΕ κυκλοφόρησε μια παράξενη είδηση: με απόφαση του τότε υπουργού Παιδείας -και βουλευτή Πειραιά- Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου, ο Γιώργος Ανατολάκης προσλαμβανόταν σε κάποια υπηρεσία του υπουργείου ως μετακλητός υπάλληλος. Με μηνιαίο μισθό περί τα 800 ευρώ. Οσοι υπέθεταν ότι ο Ανατολάκης ήταν εξασφαλισμένος διά βίου, έχοντας συσσωρεύσει αρκετά εκατομμύρια ώστε να μη χρειαστεί να εργαστεί ποτέ ξανά, εξοργίστηκαν. Επρόκειτο περί σκανδάλου. Ωστόσο, η αλήθεια ήταν αρκετά διαφορετική, καθώς ο Γιώργος Ανατολάκης είχε εν τω μεταξύ χρεοκοπήσει.

Αλλά και η προσωπική του ζωή είχε καταρρεύσει, ύστερα από τον επεισοδιακό χωρισμό με την επί 15 χρόνια σύζυγό του, τη Ζάννα Χολέβα. Η διαμάχη του ζευγαριού λύθηκε στα δικαστήρια και το διαζύγιο συνεπαγόταν μια ογκώδη αποζημίωση διατροφής την οποία έπρεπε να καταβάλλει ο Ανατολάκης για τα έξοδα διαβίωσης της κυρίας Χολέβα και των δύο παιδιών τους. Φαίνεται πως κάπου εκεί ο έλεγχος χάθηκε οριστικά και άρχισε ο μεγάλος κατήφορος. Ταυτόχρονα, διάφορες άστοχες επενδύσεις στις οποίες είχε προχωρήσει κατά καιρούς ο Ανατολάκης καθ’ υπόδειξιν διαφόρων καλοθελητών επιτάχυναν το οικονομικό του ναυάγιο. Στο τέλος έχασε ακόμη και το σπίτι του, μια μεζονέτα στο Πανόραμα Βούλας, την οποία κατέσχεσε η τράπεζα έναντι των χρεών του. Το πολυτελές, τριών επιπέδων ακίνητο, συνολικού εμβαδού 333 τ.μ., εκπλειστηριάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2019, με τιμή εκκίνησης τα 500.000 ευρώ.

Από εκεί και πέρα, ακόμη και για έναν παλιό ποδοσφαιριστή που διακρινόταν για τη θέλησή του να μην εγκαταλείπει ποτέ, το παιχνίδι ήταν χαμένο. Και το σκορ δεν γύριζε με τίποτα. Η αποδοχή της ήττας, όσο επώδυνη και εάν ήταν, οδήγησε τον Γιώργο Ανατολάκη στην ελεύθερη αγορά εργασίας, μακριά από τα γήπεδα και το άθλημα που τόσα πολλά του πρόσφερε. Σήμερα ο ίδιος επιχειρεί να στήσει τη ζωή του από την αρχή, χωρίς να προκαλεί και χωρίς να εκβιάζει τον οίκτο. Το καινούριο ξεκίνημά του από το μηδέν, απ’ όσο πιο χαμηλά γίνεται, μπορεί ίσως να ερμηνευτεί σαν συμβολική αναγνώριση των σφαλμάτων που τον οδήγησαν σε μια πολλαπλή χρεοκοπία. Αν μη τι άλλο, η σιωπηρή απόσυρση στην ανωνυμία δεν είναι μόνο εργαλείο αυτοτιμωρίας για τον ίδιο, αλλά και μια επίδειξη αξιοπρέπειας.