Εκτός εαυτού η Μαριλίτα Λαμπροπούλου: «Είναι σαν να βρίσκομαι στο καφενείο του χωριού…δε θα ασχοληθώ»

Ο Δημήτρης Λάλος και η Μαριλίτα Λαμπροπούλου δύο ηθοποιοί που αγαπήθηκαν από το κοινό και ειδικότερα μέσα από τη συχνότητα του Alpha και τη σειρά «Σασμός», αναφέρονται στη δημοσιότητα και στα αδιάκριτα βλέμματα. Με την ευκαρία δείτε πως το… ξεφούρνισε η Μαριλίτα Λαμπροπούλου για τον Λάλο: «Οι ερμηνείες μας στον Σασμό ήταν ρεαλιστικές»
Ο Δημήτρης Λάλος και η Μαριλίτα Λαμπροπούλου φωτογραφίζονται πρώτη φορά μαζί για το ΟΚ! και μιλούν στον Μιχάλη Ροδόπουλο. Δεν κρύβουν, ούτε όμως διαφημίζουν, την ευτυχία τους και ετοιμάζονται να ζήσουν για μια νύχτα τον Οκτώβριο στο Ηρώδειο, τον ρομαντικό και παράφορο έρωτα που σφράγισε τη σχέση του Φρέντερικ Σοπέν και της Γεωργίας Σάνδη.
Σας κοιτάζουν αδιάκριτα όταν κυκλοφορείτε έξω;
Μαριλίτα: Πλέον, αυτό είναι ένα δεδομένο στη ζωή μας. Είναι κάτι διαρκές. Το αντιμετωπίζω όμως ως κομμάτι του επαγγέλματος. Όταν έρχονται με αγάπη και σου μιλάνε οι άνθρωποι, είναι κάτι όμορφο.
Θα θέλατε να μη σας αναγνωρίζουν;
Δημήτρης: Το έχουμε ζήσει και αυτό παλιά. Θέλω να πω ότι δεν γεννηθήκαμε μέσα στη διασημότητα. Ούτε θα μου λείψει αν είμαι, ας πούμε, στο Βερολίνο και δεν μου μιλάει κανείς.
Μαριλίτα: Ούτε εμένα, ίσα ίσα, πιο ήσυχη θα ήμουν. Δεν ξέρω βέβαια πώς μπορεί να νιώσει κανείς αν τον ξεχάσουν κάποια στιγμή αυτοί που έως τώρα του μιλούσαν. Αυτό ίσως είναι κάτι.
Δεν έχει τύχει να σας φέρουν σε δύσκολη θέση; Να σας γράψουν ένα χυδαίο σχόλιο;
Μαριλίτα: Αυτό που με ενοχλεί στη χυδαιότητα είναι ότι συμβαίνει από μόνη της, χωρίς να την έχεις προκαλέσει. Το να βλέπεις ότι υπάρχουν άνθρωποι που λειτουργούν και σκέφτονται με αυτό τον τρόπο με στενοχωρεί για το τι κρύβει η κοινωνία μας.
Δημήτρης: Δεν μπορώ να ασχοληθώ με όσους κρύβονται πίσω από ένα πληκτρολόγιο με ένα ψευδώνυμο. Αν θέλει κάποιος επώνυμα να πει κάτι, είμαστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσουμε.
Μαριλίτα: Εννοείται ότι οι απαντήσεις υπάρχουν, απλώς δεν πρόκειται να ανοίξουμε διάλογο με τον καθένα που λέει ό,τι του κατέβει. Εγώ, λοιπόν, λέω ότι είναι σαν να βρίσκομαι σε ένα χωριό, μπαίνω στο καφενείο και ο καθένας, καθισμένος στο τραπεζάκι του, θα με σχολιάσει και θα πει ό,τι θέλει. Από τη στιγμή που έκανα αυτή την παρομοίωση, ηρέμησα και δεν με αφορά. Συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά.






0 ΣΧΟΛΙΑ