ΑΡΧΙΚΗ LIFESTYLE

Ψυχάρα η Χάρις Αλεξίου: «Τον ξόρκισα αμέσως εγώ τον καρκίνο μου – Πήγα τραγούδησα χειρουργημένη…»

Ψυχάρα η Χάρις Αλεξίου: «Τον ξόρκισα αμέσως εγώ τον καρκίνο μου – Πήγα τραγούδησα χειρουργημένη…»
Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η Χάρις Αλεξίου βρέθηκε στην εκπομπή Mega Stories με τη Δώρα Αναγνωστοπούλου, όπου και μίλησε για την πορεία της, τα παιδικά της χρόνια και την απόφασή της να δώσει ένα τέλος στις εμφανίσεις της απέναντι στο κοινό.

Η σπουδαία ερμηνεύτρια κάνοντας μια αναδρομή στα παιδικά της χρόνια, εξέφρασε την αγάπη της προς την μητέρα της, η οποία ωστόσο υπήρξε μια σκληρή γυναίκα, όπως την χαρακτηρίζει.

«Ήταν πολύ γλυκιά, τρυφερή, την αγαπούσαν όλοι αλλά ήταν και πολύ σκληρή ταυτόχρονα. Υπήρχε από τη μία αυτή η λατρεία και ο έρωτας και από την άλλη μπορούσε με μια της κουβέντα να σε σκοτώσει μέσα μου», είπτε για τη μητέρα της η Χάρις Αλεξίου.

Και πρόσθεσε: «Τώρα μιλάω για αυτό. Η μητέρα μας είναι η Παναγία μας, το ιερό μας πρόσωπο. Ό,τι και να μας έχει κάνει είναι εκείνη που μας μεγάλωσε, μας τάισε, μας έντυσε, μας ζέστανε. Αλλά το κουβαλάμε πολύ το κομμάτι αυτής της θυσίας, θα ήθελα να μην το είχαμε. Αυτό το κομμάτι της ευτυχισμένης μητέρας μου δεν το είχα ποτέ».

Για την απόφασή της να σταματήσει τις εμφανίσεις της στο κοινό: «Όταν πήγα στη συναυλία που έγινε για τον Βαρδή, έπαθα απίστευτο μπλοκάρισμα. Όταν είδα την σκηνή, τους μουσικούς, τον κόσμο και εγώ θα πήγαινα απλώς να μιλήσω, το λέω και αδειάζει το στομάχι μου. Παράλληλα, διαβάστε εδώ την αποκάλυψη που έκανε για την ταινία που συμμετείχε όταν ήταν 12 ετών δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Είναι κάτι σαν “αναπηρία” αυτό. Στην παρέα μπορεί να τραγουδάνε οι φίλοι μου που δεν είναι τραγουδιστές και εγώ να….Δεν ήθελα να βάλω τον εαυτό μου σε αυτή την δοκιμασία. Το κατάλαβε ο κόσμος ότι κάπως ήμουν και υπήρχε μια σιωπή και μια συγκίνηση. Και είπα στον Μάνο “Πάμε να φύγουμε!”», περιέγραψε η Χάρις Αλεξίου.

Τέλος η ερμηνεύτρια αναφέρθηκε στην εμπειρία της με τον καρκίνο: «Όταν διαγνώστηκε ο καρκίνος μου είπα: “τι είναι αυτό τώρα;” Εγώ δεν έπαθα τίποτα ποτέ, δεν αρρώστησα, άρα δεν υπάρχει αυτό. Έκανα μια εβδομάδα αναβολή της πρεμιέρας μου και πήγα και τραγούδησα χειρουργημένη. Το ξόρκισα αμέσως. Είναι σαν να το θεράπευσα την ίδια στιγμή», εξομολογήθηκε η Χάρις Αλεξίου.




Κατάθεση ψυχής από Χαρούλα Αλεξίου: «Θα ήθελα να έχω περάσει περισσότερο χρόνο μαζί με τον γιο μου – Είχα μια μάνα που έδειχνε…»

Η Χαρούλα Αλεξίου είναι μία από τις πιο αγαπημένες ερμηνεύτριες στην ελληνική μουσική σκηνή και προέβη σε μία κατάθεση ψυχής, μιλώντας για το παιδί και τη μάνα της. Η ίδια εξομολογήθηκε πως θα ήθελε να έχει περάσει περισσότερο χρόνο μαζί με το γιο της.

Η τραγουδίστρια παραχώρησε συνέντευξη, στην οποία μίλησε για την ζωή της, την περιπέτεια της υγείας της και αποκάλυψε τι θα ήθελε να κάνει καλύτερα που το είχε αφήσει απέξω.

«Να είμαι μια πιο καλή μαμά», είπε αρχικά η Χάρις και συνέχισε:

«Νιώθω κι εγώ ότι νιώθουν οι σημερινές μαμάδες που έχουν τύψεις. Καταλαβαίνω κι ένα παιδί, όχι που δεν έχει τη μαμά του γιατί δουλεύει, γιατί μπορεί να μη δουλεύεις και να ‘σαι στο σπίτι και να είσαι φριχτή μαμά.

Ζούμε σε μια εποχή που αναγνωρίζεται η ισότητα των φύλων και οι υποχρεώσεις των δύο φίλων. Εγώ έζησα σε μια εποχή ως παιδί που οι άνθρωποι ήταν πολύ σκληροί.

Σε άλλη στιγμή της ζωής μου που πέρασα μια ιστορία, ένα σοκ με την υγεία μου, δεν νόσησα ποτέ, αλλά είδα ότι ήταν στο τσακ αν δεν το είχα προσέξει», είπε.

Χαορύλα Αλεξίου: Η σχέση με τη μαμά της και τον γιο της

«Είχα μια μάνα που έδειχνε πολύ δυναμική, ήταν αγωνίστρια στη ζωή της, οπότς κι εγώ έτσι έπρεπε να έιμαι. Αυτή η μάνα με ακολούθησε σε όλη μου τη ζωή και με ακολουθεί ακόμη», πρόσθεσε.




Συγκινεί η Χάρουλα Αλεξίου: «Αχ, τα μωρά! Το να κρατήσεις στα χέρια σου μωρό και να ασχοληθείς μαζί του είναι σαν να τρως γαλακτομπούρεκο»

Η Χαρούλα Αλεξίου είχε παραχωρήσει πριν λίγο καιρό συνέντευξη στη Vogue και είχε συγκινήσει, αναφερόμενη στα μωρά, για τα οποία ανέφερε πως αν τα κρατήσεις στα χέρια και ασχοληθείς μαζί τους είναι σαν να τρως γαλακτομπούρεκο. 

Διάβαζα κάτι που είχατε πει σε μια συνέντευξή σας στον Θανάση Λάλα: ότι αν γεννιόσασταν σήμερα, θα θέλατε να δουλεύετε σε βρεφοκομείο και να αλλάζετε μωρά. Είναι αλήθεια;

Χ.Α.: Αχ, τα μωρά! Ρε παιδί μου, το να κρατήσεις στα χέρια σου μωρό και να ασχοληθείς μαζί του είναι σαν να τρως γαλακτομπούρεκο! Λιώνω… Μόλις ακούσω ότι γέννησε κάποια γνωστή μου, αμέσως κλείνω ραντεβού να πάω να το αλλάξω! Θέλω μωρά κοντά μου, ζεσταίνεται το στήθος μου. Καλά, αν καθίσω σε κανένα καφέ και δω κοπέλα να έρχεται με το μωρό της, φοβάμαι ότι θα παρεξηγηθώ όπως κοιτάζω. Αυτή είναι η χαρά της ζωής.

0 ΣΧΟΛΙΑ

Προσθήκη Σχόλιου