Συγκινεί ο Κώστας Αποστολάκης: «Το μεγαλύτερο πάθος μου ήταν το ποτό – Ζωή χωρίς Χριστό και πίστη είναι ένα δράμα χωρίς τελειωμό»
O Κώστας Αποστολάκης έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή «Mega Καλημέρα» συγκίνησε, αποκαλύπτοντας πως το μεγαλύτερο πάθος του ήταν το ποτό και αναφέροντας πως η ζωή χωρίς τον Χριστό και την πίστη είναι ένα δράμα χωρίς τελειωμό. Με την ευκαιρία, δείτε εδώ τη σπάνια εξομολόγηση του ηθοποιού.
«Ένας ηθοποιός πάντα θα έχει δύσκολες στιγμές στη ζωή του. Πρέπει να σου αρέσει πάρα πολύ για να μπορέσεις να επιβιώσεις από αυτό το επάγγελμα. Θα ήθελα να εξαλειφθεί η φιλαυτία μου, ο εγωισμός μου, η υπερηφάνεια μου και η κομπορρημοσύνη μου. Φέτος πήγα τέσσερις φορές στο Άγιο Όρος. Αισθάνομαι σαν το παιδί που πηγαίνει σχολείο. Η κόρη μου είναι 11 ετών και είμαστε οι καλύτεροι φίλοι», είπε ο Κώστας Αποστολάκης.
Ο Κώστας Αποστολάκης ανέφερε επίσης: «Το μεγαλύτερο πάθος μου ήταν το ποτό. Πλέον δεν πίνω καθόλου. Στον νεότερο εαυτό μου θα έλεγα: Αν είχες τη σύνεση να καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι να αδικείσαι θα ήσουν κοντά στην ευτυχία. Έχασα ανθρώπους όταν δεν αναγνώριζα τίποτα εκτός από τον εγωισμό μου και τον λάθος εαυτό μου. Αναγνωρίζω τεράστια λάθη στο παρελθόν μου, στην οικογένειά μου, στους φίλους μου».
VIRAL
Κλείνοντας, ο Κώστας Αποστολάκης είπε: «Η αυτοβελτίωση έγινε με παράκληση. Γονάτισα και είπα “έλα τώρα που σε χρειάζομαι” σε εκείνον που είναι ζωντανός ανάμεσά μας, στον Ιησού Χριστό».
Ο ίδιος είχε παραχωρήσει συνέντευξη και στο περιοδικό «7 Μέρες Tv» μιλώντας για τη βαθιά πίστη στον Χριστό.
Κώστας Αποστολάκης: «Ζωή χωρίς Χριστό και πίστη είναι ένα δράμα χωρίς τελειωμό»
«Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι σήμερα επιδιώκουν να μείνουν νέοι, να μη μεγαλώσουν ποτέ. Νοιάζονται κυρίως για το σώμα και όχι για το πνεύμα… Ο Πλάτωνας έλεγε «το να φοβάται το παιδί το σκοτάδι είναι λογικό, το να φοβάται ο μεγάλος το φως είναι παράλογο». Το φως είναι το πνεύμα.
Δεν το βλέπεις, σαν τον άνεμο, αλλά αυτό υπάρχει και το αισθάνεσαι. Είναι φοβερό, αλλά σήμερα όλοι νοιαζόμαστε για το φθαρτό, για το σώμα, αυτό που θα πάει στο χώμα και δεν νοιαζόμαστε για το πως θα θρέψουμε την ψυχή μας η οποία θα ζήσει αιώνια, θα βγει από το σώμα και θα ταξιδέψει. Τη θλίψη δεν τη φέρνει η φτώχεια αλλά η επιθυμία και η απληστία.
Γιατί όσα ποτάμια και αν χυθούν στη θάλασσα, αυτή δεν γεμίζει. Ζούμε πιο πολύ από ποτέ στην εποχή της εικόνας. Όμως και η εξωτερική εμφάνιση είναι επίσης φθαρτή. Όλος αυτός ο αγώνας για τη νεότητα, με κάθε είδους επέμβαση, αν δεν σου φέρει αυτά που επιθυμείς, στο τέλος θα σε ρίξει σε μεγαλύτερη θλίψη. Δεν ξέρω, αλλά ζωή χωρίς Χριστό και πίστη είναι τραγωδία, ταλαιπωρία, ένα δράμα χωρίς τελειωμό», είπε ο ηθοποιός.
0 ΣΧΟΛΙΑ