«Κόλασε» τον διεθνή Τύπο: Το συλλεκτικό εξώφυλλο της Ζωής Λάσκαρη με μπικίνι που αλάλιασε τα πλήθη (φωτο)

Η Ζωή Λάσκαρη υπήρξε ένα από τις πιο διάσημες και ωραιότερες γυναίκες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, προκαλώντας επί δεκαετίες το θαυμασμό και τη γοητεία του κοινού. Με την ευκαιρία, δείτε την αποκάλυψη για τον χωρισμό της με τον Τόλη Βοσκόπουλο.

Η αγαπημένη ηθοποιός που το πραγματικό της όνομα ήταν Ζωή Κουρούκλη, το 1959 μόλις στα 16 της χρόνια στέφθηκε Σταρ Ελλάς και αυτή ήταν η αφορμή ώστε ο Γιάννης Δαλιανίδης να την επιλέξει για πρωταγωνίστρια της ταινίας «Ο Κατήφορος» το 1961. Έκτοτε ακολούθησε μια λαμπρή και πετυχημένη καριέρα στον ελληνικό κινηματογράφο.

Μάλιστα, για όποιον αγαπάει τον κινηματογράφο ο λογαριασμός του Άρη Λουπάση στο Instagram είναι αληθινό χρυσωρυχείο, καθώς δημοσιεύει διαρκώς σπάνιες φωτογραφίες και στιγμιότυπα από γεγονότα παλαιότερων δεκαετιών αλλά και από προσωπικές στιγμές των σταρ της εποχής.

Αυτή τη φορά λοιπόν ο Άρης Λουπάσης θυμάται το εξώφυλλο της Ζωής Λάσκαρη στο βελγικό περιοδικό «Cine Revue» γράφοντας χαρακτηριστικά:

VIRAL

Όλοι μιλάνε για την Έλενα Τοπαλίδου: Η «περίεργη» έξοδος της ηθοποιού από την Ευελπίδων μετά τη σύλληψη – Δείτε βίντεο

«Ραγίζει» καρδιές η Καλάβρια για τη Μαστροκώστα: «Μιλάω με την οικογένεια, δεν…»

«Πού πήγε η ανθρωπιά μας;»: Έξαλλη η Καμπούρη με τον άνδρα που χτύπησε τους Αιγύπτιους που μπήκαν στο σπίτι του στην Καλλιθέα

«Στις 25 Μαΐου του 1967 η Ζωή Λάσκαρη φωτογραφίζεται για το εβδομαδιαίο βελγικό περιοδικό “Cine Revue” στα πλαίσια της παραμονής της στις Κάννες για το 20ο Φεστιβάλ Κιν/φου το οποίο διεξάγεται από τις 27 Απριλίου μέχρι τις 12 Μαΐου του ίδιου χρόνου.

Ένα Φεστιβάλ γεμάτο πρωτοποριακές για την εποχή ταινίες, πολλές λαμπερές παρουσίες, την καθιέρωση της ηθοποιού Βανέσας Ρεντγκρέιβ και του σκηνοθέτη Φράνσις Φόρντ Κόπολα και την τελευταία δημόσια εμφάνιση της Μπριζίτ Μπαρντό στην διοργάνωση με το πλήθος να παραληρεί με την παρουσία της. Η αγαπημένη Ελληνίδα ηθοποιός παρευρίσκεται για την προβολή του μιούζικαλ “Οι θαλάσσιες οι χάντρες” το οποίο δεν μετέχει στο Φεστιβάλ καταφέρνει όμως να αποσπάσει ιδιαίτερα καλές κριτικές και με την ίδια να εντυπωσιάζει τους πάντες με τις εμφανίσεις και την απαράμιλλη ομορφιά της.

Το όνομα της θα γίνει γνωστό στην διεθνή αγορά από την πρώτη κιν/φική της εμφάνιση το 1961 με τον “Κατήφορο” που θα προβληθεί με επιτυχία σε πολλές χώρες του εξωτερικού και θα έρθει πρώτο σε εισπράξεις στο Μεξικό την περίοδο 1961-62. Ένα χρόνο μετά τις Κάννες, η δραματική της ταινία “Στεφανία” θα κάνει πρεμιέρα τον Ιούλιο του ’68 στην Αμερική και τον Ιανουάριο του ’69 στο Μεξικό και το μιούζικαλ “Μαριχουάνα Στοπ” μετά την ελληνική προβολή τον Μάρτιο του ’71 θα προβληθεί με επιτυχία και στο Παρίσι.

Η παρουσία της στην γαλλική πρωτεύουσα την βραδιά της πρεμιέρας θα μαγέψει τους καλεσμένους της εκδήλωσης με τον τύπο να κάνει αναφορά για το μεγάλο αστέρι του ελληνικού σινεμά. Η πολύχρονη και επιτυχημένη κιν/φική πορεία θα της δώσει την πλατιά αναγνώριση και αποδοχή του κοινού, η μεγάλη όμως αγάπη ως αληθινή θεατρίνα υπήρξε πάντα το θέατρο.

Ο χώρος στον οποίο αφοσιώθηκε με όλη την ψυχή της ερμηνεύοντας τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια της καριέρας της ρόλους δυνατού ρεπερτορίου που η ίδια επιθυμούσε και κατέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο το εύρος των υποκριτικών της δυνατοτήτων».

Δείτε την φωτογραφία της Ζωής Λάσκαρη:

Ταξίδι πίσω στον χρόνο…

«Φωτιά» οι αποκαλύψεις του Αλέξανδρου Λυκουρέζου: «Η Ζωή Λάσκαρη είχε περάσει δύσκολη ζωή και…»

«Φωτιά» ήταν οι αποκαλύψεις που έκανε πριν καιρό ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος για τη Ζωή Λάσκαρη, αναφέροντας πως είχε περάσει δύσκολη ζωή.

Όταν γνωρίστηκαν, εκείνη ήταν μια λαμπερή σταρ του κινηματογράφου κι εκείνος ένας διακεκριμένος ποινικολόγος. Σημειώνεται, ότι η σχέση τους είχε περάσει δύσκολες φάσεις μετά τις απιστίες του Αλέξανδρου Λυκουρέζου.

Ο γάμος τους κράτησε 41 χρόνια και διακόπηκε μόνο όταν εκείνη «έφυγε» -ήσυχα στον ύπνο της- αφήνοντας τον κόσμο λιγότερο φωτεινό.

Ο άνθρωπος που την ήξερε καλύτερα απ’ όλους, έκανε τον δικό του απολογισμό για τη σχέση τους και μίλησε για τη γυναίκα πίσω από τον μύθο και για τη Ζωή πίσω από τη Λάσκαρη.

Η γυναίκα που γνώρισε

«Θα χρειαζόμουν πολλές ώρες για να περιγράψω τι και ποια ήταν η Ζωή στα 41 χρόνια που ζήσαμε μαζί. Ξεκινώ από αυτό που η ίδια έλεγε με πολλή χαρά: “Είμαι και του σαλονιού και του λιμανιού”. Και πράγματι έτσι ήταν. Είχε μια ακαταμάχητη γοητεία, που συνοδευόταν από εκκωφαντικές εκρήξεις γέλιου, αλλά πολλές φορές και θυμού, όταν σε κάποια συζήτηση ένιωθε ότι παραβιάζονται ή προσβάλλονται οι απόψεις και οι σκέψεις της. Η Ζωή γελούσε πολύ εύκολα με οτιδήποτε θεωρούσε αστείο.

Και το γέλιο της ήταν τόσο δυνατό που γέμιζε τον χώρο. Ηταν μαγευτικό. Ηταν επίσης ένας συνειδητοποιημένος και πολύ θρησκευόμενος άνθρωπος. Είχε για πάρα πολλά χρόνια έναν πνευματικό πατέρα τον οποίο υπάκουε και η βαθιά της πίστη τής έδινε δύναμη και ασφάλεια. Από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της ήταν η συναισθηματική της γενναιοδωρία και η αμεσότητά της.

Ηταν πάρα πολύ πιστή και αφοσιωμένη στους φίλους της και της άρεσε να τους περιποιείται. Δεν μαγείρευε συχνά, μόνο όταν της έκανε κέφι, αλλά ήταν καταπληκτική μαγείρισσα. Της άρεσε πολύ να καλεί κόσμο στο σπίτι και να ετοιμάζει ένα ωραίο τραπέζι, με τα σωστά σουβέρ, τα σωστά πιάτα, το σωστό κρασί. Ηξερε να το κάνει πολύ καλά αυτό και το γλένταγε. Ηταν άψογη οικοδέσποινα».

Η απώλεια του πατέρα της Ζωής Λάσκαρη

«Επειδή είχε περάσει δύσκολη ζωή στα νιάτα της, υπήρχαν στιγμές που τη λύγιζε η ευαισθησία. Η Ζωή δεν γνώρισε ποτέ πατέρα, τον έχασε όταν ήταν 6 μηνών. Τη λέξη “μπαμπά” δεν την είχε πει ποτέ. Τη μάνα της την έχασε όταν ήταν 6 ετών.

Αυτό το κενό, λοιπόν, ήταν κάτι που πάντα υπήρχε μέσα της. Οχι βέβαια σε βαθμό που να επηρεάζει ή να διαμορφώνει τη ζωή της ούτε να της δημιουργεί συμπλέγματα. Αλλά ήταν στιγμές που απλώς το συνειδητοποιούσε και την πίκραινε. Το κενό αυτό τη βάραινε. Δεν νομίζω όμως ότι προσπάθησε ποτέ να αναζητήσει “μπαμπάδες”. Είχε μια πολύ μεγάλη δύναμη στην αυτοτέλειά της».