Κατέρρευσε η Άβα Γαλανοπούλου: «Έμαθα για τον θάνατο του Νίκου Σεργιανόπουλου όταν με πήραν…»

Η Άβα Γαλανοπούλου, σε συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό ”Down Town”, μίλησε για τον Αλέξανδρο Ρήγα, τον Νίκο Σεργιανόπουλο και αποκάλυψε ποιο ήταν το ωραιότερο κομπλιμέντο που έχει ακούσει.
Το καλύτερο κομπλιμέντο
”Ήταν μια μέρα που είχα γύρισμα στις 8 το πρωί -το ταξί για να με πάει στο στούντιο της Παιανίας έπρεπε να είναι σπίτι μου στις 7. Συνήθως οι ταξιτζήδες μου έλεγαν διάφορα για τα σίριαλ – εγώ πάλι το πρωί, δεν μπορώ να μιλήσω σε άνθρωπο αν δεν πιω καφέ. Εκείνη την ημέρα ο ταξιτζής δεν μου είπε κουβέντα. Λέω ”αυτός είναι ο άνθρωπός μου, θα του ζητήσω το τηλέφωνο να με πηγαίνει”. Όταν φτάσαμε -εγώ εντωμεταξύ ήμουν άβαφη, με μαζεμένα βρεγμένα μαλλιά και γυαλιά ηλίου- τον ρώτησα τι του όφειλα. Και τότε γυρνάει και μου λέει: ”Άντζελα, επειδή είσαι η μεγάλη μου καψούρα και έχεις πει γαμάτα το ”Φωτιά στα Σαββατόβραδα”, σου κάνω δώρο την κούρσα”. Κάνω παύση. Δεν ξέρω τι να πω, αλλά δεν θέλω και να χαλάσω και το όνειρό του. Του λέω ”Φίλε μου, σε περιμένω στο Μοστρού”. Αυτό ήταν και το ωραιότερο κοπλιμέντο που έχω ακούσει.”
Το κεφάλαιο «Σεργιανόπουλος»
”Τι να πρωτοθυμηθώ από τον Νίκο; Πολλά γέλια, νυχτερινά μπάνια στη Βουλιαγμένη και μια ποιότητα που σπάνια συναντάς στις μέρες μας. Θα σου πω μόνο μια λεπτομέρεια, γιατί οι άνθρωποι εκεί κρίνονται. Μια φορά η ενδυματολόγος στους Δύο ξένους είχε ξεχάσει να του φέρει ένα μαύρο πουκάμισο με ένα συγκεκριμένο σχέδιο. Μου λέει ”Άβα, έλα να κάνουμε ένα κόλπο για να μην βάλει τις φωνές ο Ρήγας”. Βρίσκει ένα μαύρο πουκάμισο, άσχετο και μου λέει ”Ρίξε τον καφέ καταλάθος”. Το κάνω και λέει ”Αλέξανδρε, το πουκάμισο που ήθελες λερώθηκε από τον καφέ της Άβας, άσ’ το, θα βάλουμε κάτι άλλο.”. Και δεν είχε φορέσει ποτέ το σωστό πουκάμισο. Το θεώρησα πολύ αντρίκειο να πάρει όλη την ευθύνη πάνω του.
Το άλλο που θυμάμαι είναι η μεγάλη νύχτα του σεισμού του 1999 που εγώ, η μάνα μου, ο πατέρας μου, τα αδέρφια μου, τα ανίψια μου, ο Αλέξανδρος Ρήγας και ο Νίκος, είχαμε πάει σε μια παραλία, όπου τρώγαμε και πίναμε γιατί φοβόμασταν να μπούμε στα σπίτια μας. Ήταν μια νύχτα που όλη η Ελλάδα ήταν φοβισμένη κι εμείς τραγουδούσαμε και πίναμε. Εντελώς σουρεαλιστική σκηνή.”
Ο θάνατός του Νίκου Σεργιανόπουλου
”Για μένα δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Εκείνη τη μέρα που πέθανε το έμαθα όταν με πήραν στο κινητό από την εκπομπή της Πόπης Τσαπανίδου. Με το που το άκουσα έκλεισα το κινητό εντελώς για 5 μέρες – εκείνες τις μέρες δεν τις θυμάμαι καθόλου από τη ζωή μου.”






0 ΣΧΟΛΙΑ