«Η Ταβέρνα των Φίλων»: Το καλά κρυμμένο γαστρονομικό μυστικό του Κολωνού με τη θεϊκή κοκκινιστή γίδα που κάνει όλη την Αθήνα να μιλάει γι’ αυτό!

Ο όρος «νεο-ταβέρνα» τείνει στις μέρες μας να συνοδεύεται από μια αίσθηση υπερβολής και επιτήδευσης, υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις που ανατρέπουν αυτό το σκηνικό, επιλέγοντας μια αυθεντική και ουσιαστική προσέγγιση. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί «Η Ταβέρνα των Φίλων», ένας χώρος που άνοιξε τις πόρτες του εκεί όπου κάποτε στεγαζόταν ένα παλιό, παραδοσιακό μαγαζί στον Κολωνό. Το νέο αυτό εγχείρημα, αν και βασίζεται στην κλασική ελληνική γαστρονομία, παραπέμπει περισσότερο σε ένα νοσταλγικό, παλιό αστικό μπιστρό, μεταφέροντας μια ατμόσφαιρα που σπάνια συναντά κανείς πλέον στην πρωτεύουσα.

Το αρχικό κατάστημα κουβαλούσε μια μακρά ιστορία δεκαετιών, όντας ένας ιδιαίτερα αγαπητός προορισμός για τους κατοίκους της περιοχής, ο οποίος ωστόσο παρέμενε εκτός λειτουργίας για αρκετά χρόνια. Οι νέοι δημιουργοί του χώρου, αντιμετώπισαν την κληρονομιά του κτιρίου με μια σπάνια ευαισθησία. Αντί να ισοπεδώσουν το παρελθόν για να χτίσουν κάτι εντελώς ξένο, επέλεξαν να ενσωματώσουν τις σύγχρονες ιδέες τους μέσα στην προϋπάρχουσα δομή.

Αυτή η σεμνή και καθόλου ξιπασμένη προσέγγιση αναγνωρίστηκε αμέσως από την τοπική κοινωνία. Οι άνθρωποι της γειτονιάς δεν προσπερνούν κοιτάζοντας απλώς από τη βιτρίνα, αλλά μπαίνουν μέσα με οικειότητα, έτοιμοι να μετατρέψουν ξανά τον χώρο σε καθημερινό τους καταφύγιο.

Το μενού ακολουθεί την ίδια φιλοσοφία, πατώντας γερά στις παραδοσιακές συνταγές του μαγειρείου, τις οποίες ραφινάρει με προσεκτικό τρόπο. Ανάμεσα στις επιλογές ξεχωρίζουν η τυροκαυτερή με ολόκληρες καυτερές πιπερίτσες, οι γίγαντες φούρνου με σπανάκι και γαλομυζήθρα Ρεθύμνου, καθώς και το σιγομαγειρεμένο λεμονάτο κατσικάκι γάστρας με σελινόριζα.

Ταβέρνα των Φίλων στον Κολωνό αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα για το πώς μια παραδοσιακή ταβέρνα μπορεί να εκσυγχρονιστεί με απόλυτο σεβασμό στο παρελθόν.

Τι θα φάτε;

Η κουζίνα παρουσιάζει και πιο δημιουργικές προτάσεις, όπως οι ζωχοί με κρέμα κουνουπιδιού και το ψητό μυλοκόπι με πρασόρυζο, με τον κατάλογο να μεταβάλλεται καθημερινά ανάλογα με τις πρώτες ύλες. Το γαστρονομικό αποτέλεσμα εξελίσσεται διαρκώς, καθώς οι μάγειρες αφουγκράζονται τις ανάγκες του κοινού, ενώ το περιποιητικό προσωπικό συλλέγει και αξιοποιεί τις εντυπώσεις των πελατών.

Εξαιρετική επιλογή αποτελούν τα ζεματιστά παραπούλια με πρόβειο βούτυρο, καθώς και η κοκκινιστή γίδα, η οποία σερβίρεται ιδανικά με στριφτάρια και παλαιωμένη γραβιέρα Άνδρου. Ορισμένα πιάτα, όπως το μανεστράκι με ψητή κολοκύθα ή το αρνίσιο μπούτι με πλιγούρι, κινούνται σε πιο ήπιους τόνους, ενώ το εξαιρετικά ψημένο μοσχαρίσιο συκώτι θα αναδεικνυόταν ακόμη περισσότερο αν συνοδευόταν από κλασικές τηγανητές πατάτες αντί για το τωρινό χούμους. Συνολικά, πρόκειται για μια αξιέπαινη προσπάθεια που επαναφέρει την ουσία της εγχώριας εστίασης.