Πάνος Κιάμος: Βάζει στοπ στα σουξέ και δηλώνει: “Θέλω όλο τον κόσμο πάνω στα τραπέζια”

«Σφύριξα κι έληξες», «Θα βγαίνω, θα πίνω», «Χωρίς νερό», «Απόψε φόρα τα καλά σου», «Γύρνα πίσω»… Ο τραγουδιστής που στη συνείδηση των φίλων των μπουζουκιών ταυτίζεται με τη λέξη «σουξέ», αυτός που τους τα προσφέρει αφειδώς, «άνθρωπος των σουξέ» δηλώνει ευθέως πως δεν θέλει να εξαρτάται από τα σουξέ. «Κάποια στιγμή θα αφήσω τη δισκογραφία», συμπληρώνει σοκάροντας εμφανώς από τη στιγμή που είναι νεότατος. Δεν είναι άλλος από τον Πάνο Κιάμο.
Του ΧΑΡΗ ΛΕΜΠΙΔΑΚΗ
Ο δημοφιλής τραγουδιστής τα βάζει με τους πολιτικούς θεωρώντας πως είναι ανίκανοι να προσφέρουν οτιδήποτε, αναρωτιέται πότε επιτέλους θα δει φως στο τούνελ και λέει έξω απ’ τα δόντια πως ο στόχος του είναι ξεκάθαρος: Να κάνει τον κόσμο να περνάει καλά μαζί του και -το σημαντικότερο- να έχει διάρκεια. «Ο κόσμος έρχεται στον Πάνο γιατί ξέρει ότι θα περάσει όμορφα. Αυτό κρατάω. Αυτό θέλω να είναι το επίπεδό μου και να μην εξαρτώμαι από τα σουξέ. Κάποια στιγμή θα σταματήσω να κάνω δίσκους», τονίζει και εκπλήσσει, προσθέτοντας ότι «το σημαντικότερο για κάθε καλλιτέχνη είναι η διάρκεια».
Συμπληρώνει είκοσι χρόνια πορείας στο τραγούδι και πλέον βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Ο τραγουδιστής, σε μια από τις όχι και τόσο συχνές συνεντεύξεις του -στην πρώτη του για το 2013- κρίνει, επικρίνει, ευχαριστεί όσους τον στήριξαν, ενώ απηυδισμένος δεν αφήνει στο απυρόβλητο τους πολιτικούς.
«Πάμε Κιάμο και όλοι πάνω» είναι το σύνθημά του για την τρέχουσα σεζόν. Η ιδέα ήταν «ενός καλού φίλου που έφτιαξε ένα σποτάκι και άρεσε πολύ. Είμαι από τους καλλιτέχνες που θέλω τον κόσμο να χορεύει και όταν βγαίνω στην πίστα να τους βλέπω να διασκεδάζουν και να είναι όλοι επάνω στο τραπέζι! Αξίζει, πίστεψέ με, όταν στερείται κάποιος τον ύπνο του και το χαρτζιλίκι του να τον κάνουμε να περνάει τέσσερις ώρες όμορφα μαζί μας», τονίζει με έμφαση. Εδώ που τα λέμε δεν έχει κι άδικο.
Ασφαλώς πολλοί θεωρούσαν ρίσκο το να αφήσει την παραλιακή -και μάλιστα το χώρο όπου εμφανιζόταν για τρεις σεζόν- για ένα μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας, όπως αποφάσισε φέτος, ωστόσο ο ίδιος ξεκαθαρίζει: «Πάντα υπάρχει ρίσκο. Κάθε χρόνο υπάρχει μεγάλος φόβος και ρίσκο. Όταν έχεις να κάνεις με ένα νέο μαγαζί σε μια δύσκολη εποχή, βέβαια, βάζεις ένα ακόμα μεγαλύτερο στοίχημα με τον εαυτό σου. Είμαι σε ένα μαγαζί που υπολειτουργούσε αλλά το έμαθε το κοινό και περνάμε μοναδικά. Μέχρι να ανοίξει το “Club 22” δεν περίμενα να υπάρχει αυτή η στήριξη από τον κόσμο».
«Τελειομανής», ομολογεί: «Μπορεί να παραμελώ λίγο τον εαυτό μου αλλά στη δουλειά μου προσπαθώ να εξαντλώ κάθε πιθανότητα. Θέλω οι επιλογές μου να είναι οι καλύτερες δυνατές στα lives που θα κάνω αλλά και στα κομμάτια που θα ερμηνεύσω στους δίσκους μου». Σαφώς έχει και την ανάλογη πείρα και την αντίστοιχη δημοτικότητα ώστε να μπορεί να επιλέγει. Εξάλλου κλείνει και είκοσι χρόνια στο χώρο. «Είναι ένα πανέμορφο παραμύθι… Ένα παραμύθι που δείχνει να είναι μεγάλο και να μην τελειώνει. Ζω το όνειρό μου. Ζω μεγάλες στιγμές δίπλα στον κόσμο που με στηρίζει. Όσο βλέπω διακλαδώσεις σε αυτό το… βιβλίο θέλω να το ζω με χαρά, με ικανοποίηση αλλά και με ευθύνη. Με πιστεύει ο κόσμος, αλλά έχει απαιτήσεις από εμένα».
Διαβάστε όλη τη συνέντευξη στη News που κυκλοφορεί σε ολα τα περίπτερα
0 ΣΧΟΛΙΑ