Σοκαριστικό: Αγόρι από την Ινδία με γερμένο κεφάλι κατά 180 μοίρες! Εγχείρηση θα του αλλάξει τη ζωή! (PHOTOS)
Ένα 13χρονο αγόρι, που είχε γίνει παρίας στο χωριό του στην Ινδία, καθώς το κεφάλι του κρεμόταν ανάποδα, υποβλήθηκε τώρα σε μια ριψοκίνδυνη εγχείρηση για να ισιώσει το λαιμό του.
Ο Mahendra Ahirwar υποφέρει από μια σπάνια πάθηση που καλείται συγγενής μυοπάθεια, που έχει κάνει τους μύες στον αυχένα του τόσο αδύναμους, που το κεφάλι του κρέμεται σε γωνία 180 μοιρών.
Οι γονείς του, ο Mukesh Ahirwar, 41 ετών, και η μητέρα του Sumitra Ahirwar, 36 ετών, επί πολλά χρόνια έχουν συμβουλευτεί γιατρούς, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Αλλά τώρα ο έφηβος έχει υποβληθεί σε μια εγχείρηση που θα αλλάξει τη ζωή του, όταν μία μητέρα από το Λίβερπουλ έστησε μια σελίδα ώστε να συγκεντρωθούν χρήματα μέσω δωρεών, φτάνοντας το τελικό ποσό των 15.500 ευρώ για τη θεραπεία του.
VIRAL
Ο χειρουργός με εξειδίκευση στις σπονδυλικές στήλες Δρ. Rajagopalan Krishnan, από το νοσοκομείο Apollo του Δελχί, εκτέλεσε την εγχείρηση, όταν η Julie Jones βρήκε τους οικονομικούς πόρους.
Η εκπληκτική του ιστορία θα προβληθεί από το αγγλικό κανάλι Channel 5 στην εκπομπή Extraordinary People.
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί την οικογένεια, καθώς ταξιδεύει χιλιάδες μίλια με τρένο από το χωριό τους στη πρωτεύουσα της Ινδίας για μια ριψοκίνδυνη εγχείρηση που μπορεί να σκοτώσει τον Mahendra.
Σε μια πρώτη του είδους της εγχείρηση, ο Δρ. Krishnan έκανε εγχείρηση στη σπονδυλική στήλη του έφηβου, που διήρκεσε συνολικά 10 ώρες. Η ομάδα του Δρ. Krishnan αφαίρεσε τους σπόνδυλους του αυχένα, και τους αντικατέστησαν με οστικό μόσχευμα από τη λεκάνη του και τοποθέτησαν μια μεταλλική πλάκα, ώστε να παραμείνει ο λαιμός ίσιος.
Πριν από δύο χρόνια, οι γονείς του σταμάτησαν να τον πηγαίνουν σε γιατρούς, καθώς κανείς δε μπορούσε να βοηθήσει. Αλλά με συνεχή αγώνα, και με τον Mahdendra να πονάει σε μόνιμη βάση, παραδέχτηκαν ότι θα προτιμούσαν ο γιος τους να πεθάνει παρά να υποφέρει συνέχεια.
Μόλις ο Mahendra ξυπνούσε το πρωί, βασιζόταν στη μητέρα του για να τον ταϊσει, να τον πλύνει και να τον ντύσει. Ενώ η αδερφή του και ο μικρότερος αδερφός του πήγαιναν στο σχολείο και ο μεγαλύτερος αδερφός του έψαχνε για δουλειά, εκείνος έμενε στο σπίτι. Ακόμα και οι φίλοι του τον άφηναν και έπαιζαν, και ο ίδιος ποτέ δεν συμμετείχε.
Όταν η κυρία Jones διάβασε τη τραγική του ιστορία, ήθελε να βοηθήσει.
‘Ήταν τραγικό. Σκεφτόμουν το δικό μου γιο και πως θα ένιωθα, αν ήταν στη θέση του,” σχολιάζει η Jones.
“Ενώ όλοι ήθελαν να βοηθήσουν, κανείς δεν έκανε κάτι ουσιαστικό. Έτσι αποφάσισα να δράσω, βρήκα μια ιστοσελίδα που ασχολείται με δωρεές, και έφτιαξα ένα λογαριασμό. ’
Μέσα σε 28 μέρες η σελίδα είχε συγκεντρώσει πάνω από 15.000 ευρώ, αλλά ποτέ δε φανταζόταν ότι οι ενέργειές της θα οδηγούσαν στην εγχείρηση του Mahendra και να τον γνωρίσει.
‘Ως μέρος του ντοκιμαντέρ, οι παραγωγοί ήθελαν να πετάξω στην Ινδία για να γνωρίσω από κοντά τον Mahendra. Δεν έχω πάει παραπέρα από την Ισπανία σε διακοπές και φοβόμουν να πετάξω. Αλλά ήθελα να γνωρίσω από κοντά τον Mahendra και έτσι συμφώνησα. Όταν έφτασα στο Δελχί, ο θόρυβος και οι εξωτικές μυρωδιές με χτύπησαν αμέσως. Ήταν δύσκολο, ειδικά έχοντας τις κάμερες συνέχεια στραμμένες πάνω μου. Ένιωθα ευάλωτη και κοιμήθηκα ελάχιστα το πρώτο βράδυ, αλλά όταν τελικά γνώρισα τον Mahendra και την οικογένειά του στο νοσοκομείο, άξιζε όλος ο κόπος. Η μητέρα του έκλαιγε όταν με γνώρισε, που μου έδωσε θάρρος να συνεχίσω.
Αν και βρέθηκε για λίγες μέρες στο Δελχί, γρήγορα δέθηκε με τον Mahendra.
‘Δεν ήμουν προετοιμασμένη για την αγάπη που θα ένιωθα γι” αυτόν. Γνωρίζοντας το αγόρι, που ήξερα καλά τις φωτογραφίες του, ήταν εξίσου οδυνηρό και ενθαρρυντικό. Εξεπλάγην με το πόσο αδύνατος είναι. Αλλά τη στιγμή που έπρεπε να φύγω, ήμουν συναισθηματικά χάλια και απλά δεν ήθελα να φύγω. Αν και ήταν σύντομη επίσκεψη, δέθηκα με τον Mahendra και μου ράγισε τη καρδιά που μπορεί να μη τον ξαναδώ.’
Ο Mahendra πέρασε δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο και επέστρεψε μετά από ένα μακρύ ταξίδι στο χωριό του, όπου τον περίμενε όλη η οικογένεια και η κοινότητα.
Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί τον Mahendra στη πατρίδα του και τον δείχνει να ευδοκιμεί. Ένας ανώνυμος δωρητής του χάρισε ένα ηλεκτρικό αναπηρικό καροτσάκι. Πλέον γράφει, παρακολουθεί τηλεόραση και παίζει με τους φίλους του. Εκπληκτικά, ο ίσιος του αυχένα έκανε τη φωνή του πιο δυνατή.
Θα πρέπει να φοράει ένα προστατευτικό για τον αυχένα του για περίπου 6 μήνες και χρειάζεται τακτικά να επισκέπτεται τον Δρ. Krishnan στο Δελχί, αλλά το μέλλον του είναι ευοίωνο.
Ο Mahendra δήλωσε: ‘Δεν είχα καμία ελπίδα να γίνω καλύτερα, αλλά τώρα έχω ξανά όνειρα. Θέλω να πετύχω στη ζωή μου.”
Ο Δρ. Krishnan δήλωσε σοκαρισμένος που ο Mahendra αφέθηκε για τόσο καιρό στη κατάστασή του. “Όταν γνώρισα τον Mahendra για πρώτη φορά με εξέπληξε περισσότερο η αμέλεια της κατάστασής του για 12 χρόνια, χωρίς καμιά διάγνωση, πόσο μάλλον θεραπεία. Ήμουν βέβαιος ότι μπορούσα να βελτιώσω τη ποιότητα ζωής του και θα μπορούσε να κοιτάζει το κόσμο στα ίσια, αλλά έπρεπε να βεβαιωθώ ότι δε θα είχαμε επιπλοκές. Το κύριο πρόβλημα ήταν η αναισθησία. Αλλά είναι εκπληκτικό να τον βλέπω σήμερα. Ίσως χρειαστεί και άλλη εγχείρηση στο μέλλον, αλλά θα καθοριστεί από την σταθερότητα του λαιμού του, και θα είναι πιο ήπια.”
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Του έλιωσαν το κεφάλι και το έκαψαν – Θρίλερ χωρίς τέλος στα λιμανάκια της Βουλιαγμένης!
Δώστε βάση: Να τι ώρα ανακοινώνονται οι βάσεις των φετινών σχολών!
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα, Παρασκευή 17 Ιουνίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο;
0 ΣΧΟΛΙΑ