Το φλερτ θεωρείται απιστία ή όχι;;; Το αιώνιο ερώτημα βρίσκει επιτέλους απάντηση!

Πολλές είναι οι αιτίες που μπορούν να οδηγήσουν δύο ανθρώπους σε χωρισμό· κι οι αιτίες αυτές ποικίλλουν με μοναδικό άξονα σε κάθε περίπτωση συμπεριφορές και χαρακτήρες. Κατά κοινή παραδοχή όμως η απιστία αποτελεί αναμφίβολα και δίχως δεύτερη σκέψη την κυριότερη αιτία χωρισμού.

Πώς όμως ορίζουμε την απιστία; Όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, η απιστία δεν είναι πάντα ίδια. Συνηθίζουμε να τη συνδυάζουμε με σεξουαλική επαφή του συντρόφου μας με κάποιο άλλο πρόσωπο. Χειρότερη όμως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κι απ’ την σαρκική απιστία είναι ησυναισθηματική.

VIRAL

«Του άνοιξε την πόρτα και τον σκότωσε»: Το πρόσωπο-κλειδί που εμπιστευόταν ο ποινικολόγος Σταύρος Γεωργίου και του αφαίρεσε τη ζωή!

Ούτε μαχαιρώθηκε, ούτε τον πυροβόλησαν: Σοκάρει το πόρισμα του ιατροδικαστή για τον θάνατο του Σταύρου Γεωργίου! Από τι πέθανε τελικά;

«Ζω από θαύμα Ζήνα μου»: Σοκ και δέος! Ο Σταύρος Γεωργίου είχε αποκαλύψει 20 μέρες πριν στην Κουτσελίνη ποιος πήγε να τον δολοφονήσει!

Κι αυτό γιατί στην περίπτωση αυτή συνήθως δεν έχεις να κάνεις με «χειροπιαστές αποδείξεις» αλλά με ενδείξεις κι αμφιβολίες. Άλλοτε ρεαλιστικές κι άλλοτε καθοδηγούμενες από δικούς σου φόβους κι ανασφάλειες· κι όπως εύστοχα επικαλείται ο Νίτσε «η αμφιβολία δηλητηριάζει τα πάντα, χωρίς να σκοτώνει τίποτα».

Ναι, αναφέρομαι στην περίπτωση που ο σύντροφός μας φαίνεται να μας απατά «πλατωνικά». Περίεργα ή επίμονα βλέμματα σε τρίτα πρόσωπα, έντονη διαχυτικότητα και φυσικά το φαινόμενο των ημερών· διαδικτυακό φλερτ.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας κι έχουν επηρεάσει κατά πολύ και τις ισορροπίες μας. Πολλές οι ευκολίες, πολλοί κι οι πειρασμοί.

Πέρα όμως απ’ όλα αυτά, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το ταίρι μας υπήρχε και πριν από μας, καθώς θα συνεχίσει να υπάρχει και μετά από μας. Η «γυάλα» κι η απομόνωση ή η απαίτηση για εκμηδένιση διαπροσωπικών σχέσεων κι επικοινωνίας με το αντίθετο φύλο δεν αποτελεί λύση και σίγουρα δεν έχει καμία λογική.

Ας το πάρουμε όμως απ’ την αρχή. Δεν είναι μόνο λογικό να ζηλεύεις, είναι μάλιστα κάτι παραπάνω κι απ’ αυτό· είναι αναγκαίο. Δεν είναι άρρωστο το να ζηλεύεις. Αντίθετα το να μη ζηλεύεις καθόλου είναι μάλλον μία απόδειξη πως είσαι με το λάθος άτομο.

Ο έρωτας δεν είναι φιλελεύθερος και δημοκράτης. Είναι μάλλον δικτάτορας που επιδιώκει την μοναδική κυριαρχία. Είναι απαιτητικός και κτητικός.

Το φλερτ λοιπόν για κάποιους αποτελεί ένα κίνητρο ζωής, μία αθώα «άτακτη» συνήθεια, ανώδυνη κι άδολη. Είναι μία ακίνδυνη σπίθα. Μην ξεχνάς όμως πως κάθε σπίθα είναι ικανή να ανάψειολόκληρη φωτιά.

Το φλερτ δεν φτάνει για να αποτελεί από μόνο του την καταδίκη και το τέλος μίας σχέσης. Ούτε είναι τόσο απλό το να το κρίνουμε ώστε να βγάλουμε ετυμηγορία. Αυτό που πρέπει να αναζητήσουμε είναι τις αιτίες που οδηγούν στο φλερτ και τα κενά που επιχειρεί να καλύψει με τον τρόπο αυτό.

Αν μία σχέση είναι προβληματική, το φλερτ με άλλα πρόσωπα θα έρθει ως αποτέλεσμα των αστοχιών και των ελλείψεών της, κι ως αναζήτηση κάτι νέου, που θα χρωματίσει τη ζωή τους και θα σπάσει τη ρουτίνα.

Πέρα απ’ το από πού προέρχεται, οφείλουμε να αναλογιστούμε και το πού οδηγεί. Συγκεκριμένα, χρειάζεται να διερευνήσουμε τι επιθυμίες προκαλεί και πόσο από τις σκέψεις μας και την ενέργειά μας καταναλώνει.

Αν η απιστία είναι το κακούργημα για μια σχέση, μπορούμε να πούμε πως το φλερτ είναι μάλλον πλημμέλημα. Αυτό δεν αναιρεί την ιδιότητα τους ως «αδίκημα».

Ένας εύκολος κι αξιόπιστος τρόπος να ορίσεις την ηθική και κατά συνέπεια τις «σωστές» επιλογές είναι το να φέρεσαι πάντα όπως θα ήθελες να σου φερθούν κι αντίστοιχα να αποφεύγεις τις συμπεριφορές εκείνες που είναι ικανές να σε πληγώσουν αν αντιστρέψουμε τους ρόλους.

Η απιστία κατατάσσεται κι αυτή στην κατηγορία των εννοιών που αντιμετωπίζουμε τελείως διαφορετικά ανάλογα με τη θέση μας. Ο θύτης θα βρίσκει πάντα ελαφρυντικά και το θύμα πάντα «κατηγορώ».

Με γνώμονα επομένως αυτήν την άνιση αντιμετώπιση κι επειδή οι σχέσεις μοιάζουν με συμβόλαια, απαιτούν όρους κι όρια. Όρους αμφίδρομους κι αμοιβαίους.

Αν πάρουμε ως δεδομένο πως η απιστία είναι η δυσάρεστη απόδειξη προδοσίας της εμπιστοσύνης μας και πράξη ικανή να πληγώσει, απιστία μπορεί να θεωρηθεί οποιαδήποτε «προδοσία» κι οποιαδήποτε παραβίαση των ορίων που θέσατε. Απιστία λοιπόν είναι ο κλονισμός της εμπιστοσύνης και το «αθώο» σου φλερτ είναι ικανό να τη ραγίσει, αν όχι να την γκρεμίσει.

Σίγουρα δεν μπορείς να ελέγξεις τι θα δώσεις και τι θα πάρεις σε μία σχέση, μπορείς όμως να οριοθετήσεις τι ανέχεσαι και τι όχι.

Φυσικά κι έχεις δικαίωμα στο φλερτ με τον όρο να παραχωρείς το δικαίωμα αυτό και στο σύντροφό σου. Αν όμως είσαι εντάξει μ’ αυτό, μήπως πρέπει να αναθεωρήσεις την ίδια τη σχέση σου και τη συναισθηματική της βαρύτητα;

πηγη: davidavramidis