Τα ματάκια της χαμογελούν ξανά: Η μικρή Χριστίνα έκανε την επέμβαση που της χάρισε μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή!

Η Χριστίνα, ένα τετράχρονο κοριτσάκι που είχε διαγνωστεί με ευρεία μεσοκολπική επικοινωνία και διάταση της πνευμονικής αρτηρίας, έπρεπε να υποβληθεί σε καρδιολογικό χειρουργείο το συντομότερο δυνατόν, αφού η πάθησή της επηρεάζει την ομαλή λειτουργία όλων των συστημάτων του οργανισμού της, και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής της.
Χάρη στο «Πράξη Αγάπης» και την αγάπη του κόσμου, το ποσό που χρειαζόταν η οικογένεια για τα ιατρικά έξοδα της μικρής καλύφθηκε πλήρως. Σύμφωνα με ανάρτηση από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό, το https://www.athensmagazine.gr/tags/205-xeiroyrgeio/articlesέγινε και τώρα η Χριστίνα είναι καλά και χαμογελά!
Ολόκληρη η ανάρτηση
Σας ευχαριστούμε.»
Πηγή: mama365.gr
Λύγισαν και οι πέτρες με το μικρό αγγελούδι: Μάνα αποχαιρετά τον γιο της που σβήνει από καρκίνο – Δάκρυσε και ο Θεός με τα τελευταία λόγια του
Μια μάνα αποχαιρέτησε τον γιο της που έσβησε από καρκίνο και τα τελευταία του λόγια έκαναν μέχρι και τον Θεό να δακρύσει. Λύγισαν και οι πέτρες με το μικρό αγγελούδι.
Ακολουθεί η ιστορία του μικρού αγοριού που για 15 μήνες έδινε την πιο σκληρή μάχη με μια επιθετική μορφή καρκίνου. Οι εικόνες που μοιράστηκε η μητέρα του αδικοχαμένου αγοριού προκαλούν σπαραγμό ενώ τα τελευταία λόγια του μικρού αγγέλου συγκλονίζουν.
Το μικρό αγόρι νοσούσε από μια σπάνια και επιθετική μορφή καρκίνου, που καταλάμβανε αργά και βασανιστικά το σώμα του γιου της. Με την ευκαιρία, δείτε τι έκανε ένας κομμωτής σε μια καρκινοπαθή πελάτισσά του.
Μέχρι που ο μικρούλης πέθανε τον περασμένο Φεβρουάριο. Η μητέρα του περιγράφει την τεράστια ταλαιπωρία που έπρεπε να υπομείνει ο γιος της, αλλά και πόσο θάρρος και δύναμη ψυχής επέδειξε σε όλη τη διάρκεια της μάχης που έδωσε. Από τη στιγμή που δημοσίευσε την ιστορία της αυτή έχει βρει τεράστια ανταπόκριση στις καρδιές του κόσμου.
Δυο μήνες μετά το θάνατο του γιου της, η Ruth από το Maryland, δημοσίευσε την ιστορία του μικρού περιγράφοντας με λεπτομέρειες τις τελευταίες του ημέρες κοντά της. Ο Nolan, όπως ονομαζόταν το αγοράκι, έδωσε μάχη κατά του καρκίνου, για 15 ολόκληρους μήνες.
Η μορφή της νόσου ήταν το ραβδομυοσάρκωμα ή RMS, μια σπάνια και επιθετική μορφή καρκίνου που προσβάλλει τα μαλακά οστά στον οργανισμό και επίσης γίνεται ιδιαίτερα ανθεκτική σε όλες τις μορφές θεραπείας.
Η Ruth, ήθελε να μοιραστεί με τον κόσμο τη θλιβερή πραγματικότητα του καρκίνου, που έζησε ο γιος της. Κοινοποίησε πρώτα μία φωτογραφία του Nolan, στην οποία κοιμάται στο πάτωμα του μπάνιου, όσο η μητέρα του έκανε ντους, από το φόβο του να μείνει μακριά της.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Nolan είχε διαμαρτυρηθεί ότι η μύτη του ήταν βουλωμένη και οι γονείς του πίστεψαν αρχικά ότι ήταν ένα απλό κρύωμα. Σύντομα, δυσκολευόταν να αναπνεύσει και καμία θεραπεία που δοκίμασαν δε φάνηκε να έχει αποτέλεσμα.
Το Νοέμβριο, ο γιατρός ανακάλυψε ότι ένας όγκος προκαλούσε στην πραγματικότητα το μπλοκάρισμα στα ρινικά του περάσματα. Ήταν ένας τύπος καρκίνου που αναπτύσσεται στους μυς, στους λιπώδεις ιστούς, καθώς και στις αρθρώσεις.
Οι ασθενείς μπορεί να υποφέρουν από πρήξιμο στα βλέφαρα, πονοκεφάλους, ναυτία, καθώς και δυσκολία στην ούρηση.
Μετά από αρκετές χημειοθεραπείες κι ακτινοθεραπείες, τα μαλλιά του Nolan έπεσαν κι άρχισε να αισθάνεται το σώμα του πιο αδύναμο, καθώς ο καρκίνος άρχισε να εξαπλώνεται παντού. Συνήθως, μόλις εξαπλωθεί ο καρκίνος, το ποσοστό επιβίωσης των ασθενών μειώνεται στο 40% έως 20%.
Η μητέρα του ήθελε να μοιραστεί με τον κόσμο εκείνους τους τελευταίους μήνες με τον γιο της, περιγράφοντας πως “ήταν μόνο καθαρή αγάπη”.
Τόσο ο πατέρας του Nolan, ο Jonathan όσο και η μητέρα του, εξέφρασαν πόσο δυνατό ήταν το αγόρι τους κατά τη διάρκεια της μάχης του με την ασθένεια, ενώ η Ruth χαρακτήρισε τον πόνο της ως μια “τεράστια αγωνία που δεν υπάρχει όμοιά της”.
Όταν πήγε τον Nolan στο νοσοκομείο για τελευταία φορά, μετά από ένα χρόνο μάχης, το αγόρι δεν είχε φάει για μέρες, αφού έκανε συνεχώς εμετό.
Μέχρι τον Φεβρουάριο, ο ογκολόγος τους εξήγησε ότι ο καρκίνος θα είχε εξαπλωθεί παντού εκτός από τους βρογχικούς σωλήνες και την καρδιά του, αφού για το σκοπό αυτό, είχε υποβληθεί σε εγχείριση ανοιχτού στήθους. Ο καρκίνος είχε εν τω μεταξύ γίνει ανθεκτικός σε όλες τις μορφές θεραπείας.
“Όταν έφερα τον Nolan στο νοσοκομείο για τελευταία φορά,” είπε η Ruth, “ήξερα ότι συνέβαινε κάτι πολύ κακό, πέρα από έναν εξαπλωμένο καρκίνο. Απλά το ήξερα, και ήταν μια παράξενη διαίσθηση που είχα. ”






0 ΣΧΟΛΙΑ