Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης είναι δικός μας άνθρωπος: «Αν δεν πιω καφέ το πρωί, μη μου πεις ούτε καλημέρα»
Ο Γιάννης Τσιμιτσέλης βρέθηκε χθες (10/4) στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» και αναφέρθηκε σε πολλά πράγματα για τη ζωή και την καριέρα του, δείχνοντας πως είναι ένας… δικός μας άνθρωπος με όσα ανέφερε για τη διάθεσή του, που σχετίζεται με τον καφέ και το τσιγάρο.
«Χάνω τον έλεγχο για μικροπράγματα. Στα σημαντικά μπορεί να είμαι απίστευτα ψύχραιμος. Τις προάλλες μου γύρισε ο εγκέφαλος γιατί είχα παραγγείλει καφέ και ο καφές δεν ήρθε ποτέ. Πέρασε 1,5 ωρα. Αυτό είναι ένα ψεγάδι τεράστιο που έχω, που το έχω πάρει από τον πατέρα μου, αν δεν πιω καφέ το πρωί, μη μου πεις ούτε καλημέρα.
Δεν είμαι πρωινός τύπος, δεν ξυπνάω ευχάριστα και “τι ωραία που είναι η ζωή”. Μπορεί κάποιος να μου μιλήσει μετά τον καφέ. Μια τζούρα αρκεί, είναι στο μυαλό. Γιατί να κόψω τον καφέ; Αν κόψω τον καφέ πρέπει να κόψω και το τσιγάρο», ανέφερε αρχικά ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, που είδε τη σύντροφό του να… αρνείται το γάμο.
«Το τσιγάρο και ο καφές πάνε πακέτο. Ξεκίνησα το τσιγάρο μεγάλος, στα 22 μου. Δεν είναι ότι το είχα από το σχολείο, ότι κάπνιζα κρυφά από τους γονείς μου. Ήταν πολύ συνειδητή η απόφαση της καταστροφής μου. Οι άλλες καταστροφές στη ζωή μου έχουν έρθει καταλάθος. Εκ του αποτελέσματος, οι επιτυχίες στη ζωή μου είναι περισσότερες από τις καταστροφές», εξομολογήθηκε σε άλλο σημείο ο ηθοποιός.
VIRAL
Η πατρότητα και η πιο δύσκολη στιγμή του
«Από την μια δεν το είχα στο μυαλό μου να γίνω πατέρας και από την άλλη δεν το έχεις μέχρι να γίνεις. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν θα έπρεπε να γίνουν ποτέ. Και βλέπουμε τον τελευταίο καιρό πάρα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι δεν θα έπρεπε να είναι γεννημένοι καν. Νομίζω έχουμε πολύ λάθος αντιμετώπιση στα πράγματα γενικότερα και όλα ξεκινούν από την παιδεία. Λυπάμαι αλλά έχω την εντύπωση ότι κάθε πέρσι και καλύτερα. Πάντα συνέβαιναν πάντα και γυναικοκτονίες είχαμε στο παρελθόν. Άσχετα αν δεν είχαμε τα μέσα να μαθευτούν άμεσα.
Από εκεί που λες ότι αν πάρει το φως της δημοσιότητας μπορεί κάτι κάποιος θα μαζευτεί, τελικά είναι όλα μιμητές. Φτάνεις σε ένα σημείο που ο άλλος δεν χαμπαριάζει τίποτα. Έχει καταντήσει η ζωή το πιο ευτελές πράγμα, το πιο φθηνό. Αν φας ισόβια και με μια καλή διαγωγή σε 11 χρόνια είσαι έξω και ο άλλος δεν υπάρχει καν. Κάπου πρέπει να αναθεωρήσουμε και να φτιάξουμε τα πράγματα. Δεν θα πρέπει να αλλάξει; Αν φτάνουμε σε σημείο να σκοτώνονται έξω από το ΑΤ πηγαίνοντας να ζητήσουν βοήθεια, λες ότι είναι όλα στραβά», ανέφερε αρχικά ο Γιάννης Τσιμιτσέλης.
Και συμπλήρωσε: «Η πολιτική είναι κάτι πολύ δύσκολο πράγμα για μένα. Τα βλέπω πολύ συναισθηματικά τα πράγματα και δεν θα την πάλευα. Ο εκνευρισμός μου θα πήγαινε στα ουράνια».
«Κάθε δουλειά ψάχνεις κι αυτό είναι το καλό που έχει η υποκριτική. Αυτό σε κάνει να μην ρουτινιάζεις ποτέ και η αλλαγή της συνθήκης! Είναι όλο αυτό ανανεωτικό. Από την άλλη, είναι τόσο εφήμερο που πρέπει να σφραγίζεις μια “βίζα” κάθε έξι μήνες! Προς το παρόν δεν είχα τέτοιο θέμα. Κάθε τέλος μιας δουλειάς, είχα άλλη»
Αμέσως μετά και με αφορμή όλα τα παραπάνω, αποκάλυψε πως: «Στο “Οξυγόνο” έπρεπε να τη χτυπήσω στο πάτωμα και έβαζα το χέρι κάτω από το κεφάλι της και χτυπούσα το χέρι μου. Κάποια στιγμή γλίστρησε το χέρι και χτύπησε το κεφάλι της κανονικά η Τζόυς Ευείδη! Άντεξε η γυναίκα…εγώ δεν… Υπήρξε άλλη μια σκηνή που με “βίαζαν”. Ήμουν 22 χρονών και ξαφνικά έκανα μια ταινία μεγάλου μήκους και έχω μια σκηνή που με βίαζαν. Ήταν δύσκολο έτσι κι αλλιώς γιατί ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος. Για εμένα όλη η ταινία ήταν αυτή η σκηνή. Μόλις τελείωσε, μπορούσα να την απολαύσω. Πιο πριν, είχα έναν κόμπο στο στομάχι. Όταν τελείωσε η σκηνή, δεν μιλούσε κανένας και άρχισα να κλωτσάω τις καρέκλες, να βρίζω. Δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο γιατί θα χτυπούσα κάποιον άλλον. Και γενικά όταν έχω νεύρα, αν θέλει ο άλλος να μου την πει, ας μου την πει μετά».
0 ΣΧΟΛΙΑ