Σε απόγνωση οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί – Πουλούν στο κόστος το ελαιόλαδο

Οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί συγκομίζουν φέτος περισσότερο ελαιόλαδο, αλλά πουλούν το προϊόν τους σε πολύ χαμηλότερες τιμές. Η παραγωγή της περιόδου 2026-2027 εκτιμάται στους 300.000 τόνους, ενώ πέρυσι έφτασε τους 230.000. Την ίδια ώρα, η τιμή που παίρνουν οι παραγωγοί έχει πέσει περίπου στα 3,5 ευρώ το κιλό, και ο κλάδος ζητά παρεμβάσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ελληνικό κράτος.
Τι συμβαίνει με την παραγωγή
Η φετινή χρονιά ξεκίνησε με καλές προοπτικές. Ο καιρός βοήθησε και δεν εμφανίστηκαν σοβαρές ασθένειες στα δέντρα. Έτσι, αναμένεται ελαιόλαδο καλής ποιότητας.
Η αγορά όμως κινείται σε άλλη κατεύθυνση. Η προσφορά είναι μεγάλη, τα αποθέματα έχουν αυξηθεί και η ζήτηση παραμένει περιορισμένη. Όταν υπάρχει πολύ προϊόν και λίγοι αγοραστές, οι τιμές πέφτουν.
Πόσο έπεσε η τιμή
Η αλλαγή έγινε μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο ελαιοπαραγωγός Γιάννης Παυλάκος μίλησε στον ραδιοφωνικό σταθμό Παραπολιτικά 90,1 FM και περιέγραψε την εξέλιξη. Πριν από περίπου ενάμιση μήνα, στη Νεάπολη Λακωνίας, το αγουρέλαιο έφτανε τα 5,95 ευρώ το κιλό.
Σήμερα η εικόνα είναι πολύ διαφορετική. Στη Λακωνία, στη Μεσσηνία και στην Κρήτη η τιμή κυμαίνεται γύρω στα 3,5 ευρώ το κιλό. Σε άλλες περιοχές οι τιμές που αναφέρονται είναι λίγο διαφορετικές. Στην Κρήτη οι παραγωγοί παίρνουν περίπου 3,6 ευρώ το κιλό και στην Πελοπόννησο περίπου 3,8 ευρώ. Στην Κέρκυρα η τιμή δεν ξεπερνά τα 3,2 ευρώ το κιλό.
Για να φανεί το μέγεθος της πτώσης, αρκεί μια σύγκριση με πέρυσι. Στα μέσα Νοεμβρίου του 2025, ο παραγωγός έπαιρνε κατά μέσο όρο περίπου 4,75 ευρώ το κιλό για το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο, δηλαδή για την ανώτερη ποιότητα. Η σημερινή τιμή είναι χαμηλότερη κατά 26,3%.
Τι ζητούν οι παραγωγοί
Πολλοί παραγωγοί φοβούνται ότι δεν θα καλύψουν ούτε τα έξοδα της καλλιέργειας και της συγκομιδής. Κάποιοι σκέφτονται ακόμη και να αφήσουν τις ελιές στα δέντρα.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Απογευματινή», εκπρόσωποι του κλάδου ζητούν μέτρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση και από την Ελλάδα. Οι βασικές προτάσεις είναι τρεις. Ζητούν αυστηρότερους ελέγχους στο ελαιόλαδο που έρχεται από χώρες εκτός ΕΕ. Θέλουν μέτρα για να μην πέσουν περισσότερο οι τιμές. Και προτείνουν οργανωμένη συγκέντρωση και πώληση της παραγωγής.
Ο ρόλος των συνεταιρισμών
Μεγάλη βαρύτητα δίνεται στους αγροτικούς συνεταιρισμούς, δηλαδή στις ομάδες παραγωγών που πουλούν μαζί το προϊόν τους. Ο Ιωάννης Μαλανδράκης είναι δήμαρχος Πλατανιά και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιοκομικών Δήμων Κρήτης. Εξηγεί ότι η κοινή πώληση εξασφαλίζει καλύτερους όρους από τις μεμονωμένες πωλήσεις. Ένας μεγάλος όγκος λαδιού δίνει στους παραγωγούς περισσότερη διαπραγματευτική δύναμη απέναντι στους εμπόρους.
Ο ίδιος περιγράφει μια αγορά με μεγάλα αποθέματα και λίγη ζήτηση. Όπως σημειώνει, οι χαμηλές τιμές δυσκολεύουν τους παραγωγούς να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Προτείνει να εξεταστεί η αποθεματοποίηση, δηλαδή η αποθήκευση μέρους της παραγωγής, ώστε να μην πουληθεί όλη μαζί και να μην πέσουν ακόμη περισσότερο οι τιμές.
Τι γίνεται στις άλλες χώρες
Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Και άλλες χώρες της Μεσογείου ψάχνουν τρόπο να διαχειριστούν την αυξημένη προσφορά.
Στην Ισπανία το υπουργείο Γεωργίας επέβαλε υποχρεωτική απόσυρση του 12% της παραγωγής της περιόδου 2026-2027. Πρόκειται για περίπου 188.000 τόνους, που πρέπει να αποθηκευτούν σε ειδικούς χώρους μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2027. Η ισπανική παραγωγή εκτιμάται σε περίπου 1,6 εκατομμύρια τόνους, 23% περισσότερους από πέρυσι. Είναι μία από τις μεγαλύτερες σοδειές στην ιστορία της χώρας.
Στην Ιταλία η προηγούμενη περίοδος έκλεισε με αποθέματα περίπου 195.000 τόνων. Η φετινή παραγωγή αναμένεται ανάμεσα στους 260.000 και τους 290.000 τόνους, μειωμένη κατά 15%-20% σε σχέση με πέρυσι. Παρ’ όλα αυτά, η τιμή του ιταλικού εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου έχει πέσει στα 4,8 ευρώ το κιλό περίπου. Η Ρώμη αντιδρά στις εισαγωγές ελαιολάδου από την Τυνησία χωρίς δασμούς και ξεκινά το πρόγραμμα Coltivaitalia, συνολικού ύψους 300 εκατ. ευρώ.
Το πρόγραμμα χρηματοδοτεί την ανανέωση των ελαιώνων και νέες φυτεύσεις με ανθεκτικότερες ποικιλίες. Χρηματοδοτεί επίσης τον εκσυγχρονισμό των αρδευτικών συστημάτων, για την αντιμετώπιση της ξηρασίας. Περιλαμβάνει πόρους για την καταπολέμηση της ξυλέλλας, μιας ασθένειας που προσβάλλει τις ελιές. Τέλος, προβλέπει την προστασία των ελαιώνων με πιστοποιήσεις ΠΟΠ και ΠΓΕ (σήματα που δείχνουν ότι το προϊόν προέρχεται από συγκεκριμένη περιοχή).
Αντίθετα στην Τυνησία τα πράγματα είναι διαφορετικά. Πέρυσι η χώρα παρήγαγε περίπου 450.000 με 500.000 τόνους, αλλά φέτος η ξηρασία θα μειώσει αισθητά τη σοδειά. Οι αγροτικές οργανώσεις υπολογίζουν ότι θα φτάσει τους 200.000 με 300.000 τόνους.
Διαβάστε επίσης
Τι σημαίνει όλο αυτό για την Ελλάδα
Η ελληνική αγορά συνδέεται με τη διεθνή, οπότε οι εξελίξεις στις άλλες χώρες την επηρεάζουν άμεσα. Οι Έλληνες παραγωγοί περιμένουν πλέον μέτρα που θα συγκρατήσουν τις πιέσεις στις τιμές. Στόχος τους είναι η μεγαλύτερη φετινή σοδειά να μη γίνει μεγαλύτερο οικονομικό βάρος για τους ίδιους.






0 ΣΧΟΛΙΑ