Βασίλης Ζούλιας: «Κάθε φορά που έπινα μετά το πήδημα στο κενό, ένιωθα τεράστια απογοήτευση»

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Τη δύσκολη περίοδο της ζωής του κατά την οποία αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα με το αλκοόλ, αλλά και τη μακρά και επίπονη διαδρομή προς την απεξάρτηση, περιέγραψε ο Βασίλης Ζούλιας, μιλώντας το βράδυ της Τετάρτης 7 Οκτωβρίου στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά». Ο γνωστός σχεδιαστής αναφέρθηκε με ειλικρίνεια στις στιγμές που προσπάθησε να αφήσει πίσω του τον εθισμό, αλλά και στην απογοήτευση που ένιωθε κάθε φορά που, παρά τις προσπάθειές του, επέστρεφε στις παλιές του συνήθειες.

«Είχα κάνει τα πάντα για να απεξαρτηθώ», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας το προσωπικό του αδιέξοδο: «Ξέρεις τι βάσανο είναι να είσαι 19 και να πεις στον εαυτό σου “πρέπει τη Δευτέρα να το κόψω” και να έχουν περάσει 19 χρόνια μέχρι εκείνη τη Δευτέρα;». Μιλώντας για την περίοδο μετά την πτώση του από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, ο Βασίλης Ζούλιας αποκάλυψε το συναίσθημα που τον κατέκλυζε κάθε φορά που επέστρεφε στο αλκοόλ. «Κάθε φορά που έπινα μετά το πήδημα στο κενό, ένιωθα τεράστια απογοήτευση», είπε, περιγράφοντας ουσιαστικά έναν φαύλο κύκλο στον οποίο η προσπάθεια διακοπής του εθισμού συνυπήρχε με τις υποτροπές και την έντονη ψυχολογική επιβάρυνση.

«Η ασθένεια του εθισμού δεν τελειώνει ποτέ»

Ο σχεδιαστής στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συμμετοχής του σε ομάδα απεξάρτησης, υπογραμμίζοντας ότι για εκείνον η προσπάθεια δεν αποτελεί μια υπόθεση που ολοκληρώνεται σε συγκεκριμένο χρονικό σημείο, αλλά μια διαρκή διαδικασία. «Συνεχίζω να πηγαίνω σε ομάδα, γιατί η ασθένεια του εθισμού δεν τελειώνει ποτέ», ανέφερε χαρακτηριστικά. Και εξήγησε με μια χαρακτηριστική φράση τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τον εθισμό όσοι συμμετέχουν στην ομάδα: «Εμείς λέμε ότι θα φύγει αφού θα είμαστε κάτω από τη γη και ότι ξυπνάει το πρωί πριν από εμάς και μας περιμένει στη γωνία».

Η πτώση από τον πρώτο όροφο της Ευελπίδων

Ο Βασίλης Ζούλιας αναφέρθηκε και σε ένα από τα πιο δύσκολα περιστατικά της ζωής του. Όπως αποκάλυψε, σε ηλικία 25 ετών είχε πηδήξει από τον πρώτο όροφο των δικαστηρίων της Ευελπίδων, σε μια περίοδο κατά την οποία είχε ήδη συλληφθεί για μικροποσότητα ναρκωτικών. «Είχα πηδήξει από τον πρώτο όροφο των δικαστηρίων στην Ευελπίδων», δήλωσε.

Παρά τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετώπιζε τότε, ο ίδιος βρισκόταν ταυτόχρονα σε ιδιαίτερα ανοδική επαγγελματική πορεία. Όπως περιέγραψε, ήταν ένας από τους γνωστούς και ακριβοπληρωμένους στιλίστες της εποχής, έχοντας μια ζωή που εξωτερικά έμοιαζε γεμάτη επιτυχίες και λάμψη. «Το θέμα ήταν ότι εκείνη την περίοδο εγώ ήμουν από τους πολύ καλούς στιλίστες και από τους πιο ακριβοπληρωμένους, με σπίτι στο Κολωνάκι και glamorous δουλειά», είπε.

«Οι πελάτες ήταν ευχαριστημένοι και εγώ έτσι συνέχιζα»

Ο σχεδιαστής περιέγραψε ακόμη τον τρόπο με τον οποίο η επαγγελματική του επιτυχία λειτουργούσε, όπως είπε, ως ένα είδος προστατευτικού περιβλήματος γύρω από το πρόβλημα που αντιμετώπιζε. «Τα αφεντικά μου, οι εκδότες μου με συγχωρούσαν γιατί οι πελάτες ήταν ευχαριστημένοι και εγώ έτσι συνέχιζα», ανέφερε. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι είχε συλληφθεί δύο φορές από τον Ιωάννη Ραχωβίτσα, με τον οποίο, όπως είπε, σήμερα διατηρεί φιλική σχέση.

«Με έπιασε δύο φορές ο Ιωάννης Ραχωβίτσας, σήμερα είμαστε φίλοι», δήλωσε χαρακτηριστικά. Η εξομολόγηση του Βασίλη Ζούλια φωτίζει μια διαφορετική πλευρά της δημόσιας εικόνας του, καθώς πίσω από την επαγγελματική καταξίωση και τη glamour ζωή που περιέγραψε, υπήρχε μια πολυετής μάχη με τον εθισμό. Ο ίδιος, μέσα από τη συμμετοχή του σε ομάδα απεξάρτησης, εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την κατάσταση ως μια διαρκή προσπάθεια, δίνοντας έμφαση στη σημασία της καθημερινής εγρήγορσης και της συνέχισης της προσπάθειας.