Ακριβό «σπορ» η ζεστασιά: Στο έλεος της ακρίβειας τα ελληνικά νοικοκυριά – Τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση για καύσιμα και πετρέλαιο θέρμανσης

Είναι η στιγμή που η πραγματικότητα συναντά την ωμή, αμείλικτη φτώχεια. Την ώρα που οι πολίτες μετρούν και το τελευταίο ευρώ, βλέποντας το ράφι του σούπερ μάρκετ και τους λογαριασμούς της ενέργειας να μετατρέπονται σε απαγορευδόν για τα λαϊκά στρώματα, η αγωνία για το πώς θα βγει ο επερχόμενος χειμώνας έχει χτυπήσει «κόκκινο». Με την τιμή των καυσίμων και της ενέργειας να κινείται σε δυσθεώρητα ύψη και τα νοικοκυριά να βρίσκονται σε απόγνωση, η κυβέρνηση επιχειρεί να στήσει ένα επικοινωνιακό δίχτυ προστασίας, περιμένοντας πότε θα φιλοτιμηθεί η Ευρώπη να δώσει… άδεια για να ανασάνουν οι πολίτες.
Από το Δουβλίνο, όπου συνεδριάζει το Eurogroup, οι υπουργοί και οι αξιωματούχοι συζητούν επί χάρτου δείκτες και οροφές, την ώρα που στην ελληνική κοινωνία ο χειμώνας προμηνύεται πολικός – όχι μόνο λόγω καιρού, αλλά κυρίως λόγω της ασφυκτικής ακρίβειας που στραγγαλίζει την αγοραστική δύναμη. Το «ελληνικό» πακέτο ενισχύσεων που αναμένεται να ανακοινωθεί τη Δευτέρα από το οικονομικό επιτελείο παρουσιάζεται ως σωτήριο, ωστόσο η πραγματικότητα αποκαλύπτει ότι οι πολίτες πληρώνουν το μάρμαρο μιας ανεξέλεγκτης κρίσης, όπου τα κέρδη των λίγων παραμένουν απυρόβλητα και οι ανάγκες των πολλών μπαίνουν στη ζυγαριά του δημοσιονομικού κόστους.
Το «ακριβό» πετρέλαιο και το παιχνίδι του χαμένου θησαυρού με τις τιμές
Το αφήγημα της κυβέρνησης στηρίζεται στην προσπάθεια να συγκρατηθεί η τιμή εκκίνησης του πετρελαίου θέρμανσης στις 15 Οκτωβρίου «πολύ κάτω από 1,75 ευρώ το λίτρο». Ας το αναλύσουμε όμως αυτό ψυχρά, χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας και τα ευχολόγια. Μιλάμε για τιμές που παραμένουν στα ύψη, συγκριτικά με τους μισθούς πείνας και τις συντάξεις που έχουν καθηλωθεί.
Με την τιμή στο πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης να κινείται στα επίπεδα των 2,1 με 2,2 ευρώ το λίτρο –λόγω και του εξοντωτικού Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης των 41 λεπτών–, οποιαδήποτε «μικρή ανάσα» βαφτίζεται τεράστια επιτυχία. Η προγραμματισμένη μείωση του ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης από τα 41 στα 28 λεπτά στις 15 Οκτωβρίου, σε συνδυασμό με τη λεγόμενη «διπλή στήριξη» από κράτος και διυλιστήρια, επιχειρείται να πλασαριστεί ως δώρο στον καταναλωτή. Όμως, η αλήθεια είναι ότι η τελική τιμή γύρω στο 1,60 ή 1,70 ευρώ το λίτρο εξακολουθεί να είναι εξωφρενική για μια μέση ελληνική οικογένεια που καλείται να ζεσταθεί.
Και την ίδια στιγμή, το «μπαλάκι» πετάγεται στις Βρυξέλλες. Ο πρωθυπουργός, λίγες ώρες πριν από τις συνεδρίες των Eurogroup και Ecofin στο Δουβλίνο, ξεκαθάρισε πως αν η Ευρώπη δώσει ειδική άδεια να μην μετρούνται στις «οροφές δαπανών» τα ποσά για περαιτέρω μείωση του ΕΦΚ, τότε η κυβέρνηση θα πράξει τα δέοντα. Δηλαδή, για να μπορέσει ο Έλληνας πολίτης να αγοράσει φθηνότερο πετρέλαιο και να πέσει η τιμή κοντά στο 1,5 ευρώ, περιμένουμε την «ευρωπαϊκή ευλογία» και λογιστικές εξαιρέσεις στα δημοσιονομικά ταμεία. Αν αυτό δεν είναι πολιτική μετακύλησης ευθυνών, τότε τι είναι;
Η λογιστική των επιδομάτων και η απουσία μόνιμων λύσεων
Το σχέδιο προβλέπει επίσης την παράταση της επιδότησης στο ντίζελ και για τον Οκτώβριο, καθώς και ένα αυξημένο, οριζόντιο επίδομα θέρμανσης από τον Νοέμβριο, το οποίο –θεωρητικά– θα καλύπτει όποιο μέσο κι αν χρησιμοποιεί κάποιος: ρεύμα, φυσικό αέριο, πέλετ ή πετρέλαιο. Στα χαρτιά, τα μέτρα ακούγονται ελκυστικά. Στην πράξη, όμως, τα επιδόματα λειτουργούν συχνά ως ασπιρίνες σε έναν καρκινοπαθή.
Τα περsινά ποσά, που κυμαίνονταν από 100 έως 800 ευρώ (ή έως 1.200 ευρώ στους ορεινούς οικισμούς), αποδείχθηκαν λίγα μπροστά στο τσουνάμι των ανατιμήσεων. Η υπόσχεση για ενίσχυση αυτών των ποσών έρχεται να καλύψει μια τεράστια τρύπα, η οποία διευρύνεται διαρκώς από την καλπάζουσα ακρίβεια. Όταν ο πολίτης βλέπει το εισόδημά του να εξανεμίζεται από την πρώτη εβδομάδα του μήνα, το επίδομα θέρμανσης δεν είναι παρά μια προσωρινή ενέσεις ρευστότητας που επιστρέφει πίσω στα ταμεία του κράτους μέσω των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ.
Παράλληλα, η εξαγγελία για επαναφορά πλαφόν στα περιθώρια κέρδους των εταιρειών εμπορίας καυσίμων και των πρατηρίων έρχεται κατόπιν εορτής. Εδώ και χρόνια, οι καταναλωτές πληρώνουν το τίμημα μιας αγοράς που λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο, όπου οι τιμές ανεβαίνουν με την παραμικρή αφορμή στις διεθνείς αγορές, αλλά πέφτουν με ρυθμούς χελώνας όταν η τάση αντιστρέφεται. Το ζητούμενο δεν είναι απλώς η εξαγγελία ελέγχων, αλλά η αποτροπή της αισχροκέρδειας στην πράξη, πριν αυτή φτάσει στην αντλία και στον λογαριασμό του σπιτιού.
Η κοινωνία στο απόλυτο αδιέξοδο: Μέχρι πότε;
Το πρόβλημα, βέβαια, έχει πάρει ευρωπαϊκές διαστάσεις, με χώρες όπως η Γαλλία και η Γερμανία να φλέγονται από κοινωνικές αναταραχές εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης. Ωστόσο, η ελληνική κοινωνία, έχοντας διανύσει μια δεκαετία βαθιάς οικονομικής απομείωσης, διαθέτει τις μικρότερες αντοχές στην Ευρώπη. Οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι στα Τάρταρα, ενώ το κόστος ζωής θυμίζει χώρες με υπερδιπλάσια εισοδήματα.
Διαβάστε επίσης
Η κυβέρνηση καλείται να αποδείξει αν οι πολιτικές της προστατεύουν τον αδύναμο καταναλωτή ή αν απλώς διαχειρίζονται επικοινωνιακά μια εκρηκτική κατάσταση. Οι πολίτες δεν ζητούν ούτε ελεημοσύνη ούτε προσωρινά pass που εξαντλούνται σε λίγες ημέρες. Ζητούν ουσιαστική μείωση της έμμεσης φορολογίας στα βασικά αγαθά και στην ενέργεια, πλαφόν στα υπερκέρδη των ομίλων και προστασία του εισοδήματος. Χωρίς αυτά, ο φετινός χειμώνας κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια α bao κουάδρα επιβίωσης για χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά, τα οποία βλέπουν το κράτος όχι ως ασπίδα, αλλά ως έναν ακόμα παρατηρητή της οικονομικής τους εξόντωσης.






0 ΣΧΟΛΙΑ