Η ευρωπαϊκή χώρα που θεσπίζει «σύνταξη» για παιδιά – Κεφάλαιο 2.200 ευρώ έως την ενηλικίωση

Η Γερμανία εξετάζει μια διαφορετική προσέγγιση στο ζήτημα της συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, επιχειρώντας να καλλιεργήσει από πολύ μικρή ηλικία τη λογική της μακροπρόθεσμης κεφαλαιακής συσσώρευσης. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα πρόγραμμα που προβλέπει μηνιαία κρατική εισφορά 10 ευρώ για κάθε παιδί ηλικίας από 6 έως 18 ετών, με τα χρήματα να κατευθύνονται στη δημιουργία ατομικού κεφαλαίου για τη μελλοντική συνταξιοδότηση. Η λογική πίσω από το μέτρο δεν είναι η καταβολή μιας «σύνταξης» σε ανηλίκους με την κλασική έννοια. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό μακροχρόνιας αποταμίευσης και κεφαλαιοποιητικής χρηματοδότησης, ο οποίος επιχειρεί να αξιοποιήσει τον χρόνο και τη δύναμη του ανατοκισμού.

«Σύνταξη» για ανηλίκους: Το γερμανικό σχέδιο που βάζει τα παιδιά στην αποταμίευση

Από τα 10 ευρώ στο κεφάλαιο των 2.200 ευρώ

Με μηνιαία εισφορά 10 ευρώ, το ποσό που καταβάλλεται για κάθε παιδί ανέρχεται σε 120 ευρώ τον χρόνο. Σε ορίζοντα 12 ετών, από την ηλικία των 6 έως τα 18, οι συνολικές ονομαστικές εισφορές ανέρχονται σε περίπου 1.440 ευρώ. Οι εκτιμήσεις για κεφάλαιο περίπου 2.200 ευρώ στα 18 υποδηλώνουν ότι το πρόγραμμα δεν αντιμετωπίζει την αποταμίευση αποκλειστικά ως συγκέντρωση μετρητών. Η διαφορά μεταξύ των συνολικών εισφορών και του τελικού ποσού μπορεί να προκύψει από την επενδυτική απόδοση του κεφαλαίου. Εδώ βρίσκεται και η βασική οικονομική ιδέα του εγχειρήματος: ο ανατοκισμός. Όσο νωρίτερα ξεκινά μια επένδυση, τόσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα υπάρχει για να επανεπενδύονται οι αποδόσεις και να δημιουργούνται νέες αποδόσεις πάνω στις προηγούμενες.

Γερμανία: 10 ευρώ τον μήνα για τα παιδιά με στόχο τη μελλοντική τους σύνταξη

Η οικονομική αξία ενός τέτοιου μοντέλου δεν βρίσκεται τόσο στο ύψος της μηνιαίας εισφοράς όσο στη διάρκεια της επένδυσης. Τα 10 ευρώ μπορεί να φαίνονται ένα μικρό ποσό, όμως σε ένα κεφαλαιοποιητικό σύστημα μπορούν να λειτουργήσουν ως αρχικό κεφάλαιο. Εάν, μάλιστα, οι γονείς προσθέτουν δικές τους εισφορές, το τελικό ποσό μπορεί να είναι υψηλότερο. Η συγκεκριμένη δυνατότητα μετατρέπει το πρόγραμμα σε ένα είδος μακροπρόθεσμου επενδυτικού λογαριασμού, στον οποίο η κρατική συνεισφορά λειτουργεί ως αρχικός πυρήνας κεφαλαίου.

Ωστόσο, υπάρχει μια κρίσιμη παράμετρος: η επενδυτική απόδοση δεν είναι εγγυημένη. Η αξία ενός επενδυμένου κεφαλαίου μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τις συνθήκες των αγορών, το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο και το επίπεδο κινδύνου.

VIRAL

Παντελής Καζάκος: Ο φύλακας της ΕΡΤ που έγινε μακελάρης της Αθήνας – Η τυφλή μανία του ρατσισμού που άφησε δύο νεκρούς και επτά παράλυτους

Τραγωδία στη Σίφνο: Αυτό ήταν το νιόπαντρο ζευγάρι που βρήκε τραγικό θάνατο από την συντριβή του ελικοπτέρου

Απότομη ανατροπή στο σκηνικό του καιρού: Δείτε ποιες περιοχές κινδυνεύουν από ξαφνικές καταιγίδες

Γιατί η Γερμανία στρέφεται στην ιδιωτική αποταμίευση

Η γερμανική πρωτοβουλία εντάσσεται σε μια ευρύτερη συζήτηση για τη βιωσιμότητα των συνταξιοδοτικών συστημάτων. Η γήρανση του πληθυσμού και η μεταβολή της σχέσης μεταξύ εργαζομένων και συνταξιούχων δημιουργούν πιέσεις στα διανεμητικά συστήματα, όπου οι σημερινές εισφορές χρηματοδοτούν σε μεγάλο βαθμό τις σημερινές συντάξεις.

Σύνταξη από… μικροί: Το νέο οικονομικό μοντέλο που εξετάζει η Γερμανία

Η ενίσχυση της ιδιωτικής και κεφαλαιοποιητικής αποταμίευσης μπορεί να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς τη δημόσια σύνταξη. Με αυτόν τον τρόπο, το συνταξιοδοτικό εισόδημα δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τις μελλοντικές κρατικές παροχές.

Το δημοσιονομικό κόστος

Από δημοσιονομική άποψη, η εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου συνεπάγεται κρατική δαπάνη για κάθε δικαιούχο παιδί. Επομένως, το συνολικό κόστος εξαρτάται από τον αριθμό των συμμετεχόντων και τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος. Από την άλλη πλευρά, εάν η πολιτική οδηγήσει σε μεγαλύτερη χρηματοοικονομική παιδεία, υψηλότερη ιδιωτική αποταμίευση και μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στις κεφαλαιαγορές, μπορεί να δημιουργήσει μακροπρόθεσμες οικονομικές επιδράσεις.

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι τα 2.200 ευρώ καθαυτά. Είναι η δημιουργία μιας επενδυτικής κουλτούρας από την παιδική ηλικία, με στόχο οι μελλοντικές γενιές να διαθέτουν περισσότερες πηγές εισοδήματος όταν φτάσουν στη συνταξιοδότηση.