Το είχες αναρωτηθεί; Γιατί υπάρχουν τόσοι δρόμοι με το όνομα Γρηγορίου Λαμπράκη;
Σχεδόν κάθε μεγάλη ή μικρή πόλη της Ελλάδας διαθέτει μια λεωφόρο, μια οδό ή μια πλατεία που φέρει το όνομα Γρηγόριος Λαμπράκης. Πρόκειται για μια από τις πιο συνηθισμένες ονοματοδοσίες στους ελληνικούς δρόμους. Ποιος ήταν όμως ο άνθρωπος πίσω από αυτό το όνομα και γιατί η πορεία και η θυσία του σφράγισαν ανεξίτηλα τη σύγχρονη ελληνική ιστορία;
Από τον αθλητισμό στην ιατρική επιστήμη
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης γεννήθηκε το 1912 στην Αρκαδία. Υπήρξε μια σπάνια προσωπικότητα που κατάφερε να διακριθεί σε πολλαπλά επίπεδα πριν γίνει ευρύτερα γνωστός πολιτικός αγωνιστής. Σπούδασε Ιατρική και παράλληλα αναδείχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους αθλητές στίβου της χώρας. Για 23 ολόκληρα χρόνια κατείχε το πανελλήνιο ρεκόρ στο άλμα εις μήκος, επιτυγχάνοντας παράλληλα σημαντικές διακρίσεις και στους Βαλκανικούς Αγώνες.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, όταν η πείνα θέριζε την Αθήνα, ο Λαμπράκης χρησιμοποίησε την αθλητική του ιδιότητα για κοινωνικό σκοπό. Διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες ώστε να συγκεντρώνονται χρήματα και τρόφιμα για την ενίσχυση των λαϊκών συσσιτίων, αναδεικνύοντας από νωρίς την έντονη αίσθηση κοινωνικής προσφοράς που τον διακρίνει.
VIRAL
Η είσοδος στην πολιτική και το ειρηνευτικό κίνημα
Το 1961 εκλέχθηκε βουλευτής Πειραιώς με τον συνδυασμό Π.Α.Μ.Ε. (Πανδημοκρατικό Αγωνιστικό Μέτωπο Ελλάδας). Την ίδια χρονιά πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ), αναλαμβάνοντας ηγετικό ρόλο στο εγχώριο αντιπυρηνικό και ειρηνευτικό κίνημα.
Η δράση του εντασσόταν σε ένα παγκόσμιο κύμα κινητοποιήσεων κατά του Ψυχρού Πολέμου και των πυρηνικών εξοπλισμών. Η πιο εμβληματική στιγμή της δράσης του σημειώθηκε στις 21 Απριλίου 1963. Παρά την επίσημη απαγόρευση της Αστυνομίας και τον αποκλεισμό των διαδηλωτών, ο Λαμπράκης βάδισε μόνος του την πρώτη Μαραθώνια Πορεία Ειρήνης, κρατώντας το πανό της ειρήνης μέχρι τη σύλληψή του.
Η νύχτα της Θεσσαλονίκης και το τρίκυκλο
Η δράση του Λαμπράκη προκαλούσε την έντονη ενόχληση του καθεστώτος και των παρακρατικών μηχανισμών της εποχής. Ήδη οι αρχές διατηρούσαν ολόκληρο φάκελο παρακολούθησής του για σχεδόν δύο δεκαετίες.
Το βράδυ της 22ας Μαΐου 1963, μετά από ομιλία για την ειρήνη στη Θεσσαλονίκη, ο Λαμπράκης δέχθηκε δολοφονική επίθεση. Ενώ κατευθυνόταν στο ξενοδοχείο του, ένα τρίκυκλο με επιβαίνοντες παρακρατικούς τον πλησίασε, και ένας από αυτούς τον χτύπησε θανάσιμα στο κεφάλι. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε μπροστά στα μάτια δεκάδων ανδρών της Χωροφυλακής που βρίσκονταν στο σημείο.
Ο Λαμπράκης έδωσε μάχη για τη ζωή του στο νοσοκομείο για πέντε ημέρες, ενώ ολόκληρη η χώρα παρακολουθούσε με αγωνία. Στις 27 Μαΐου 1963 άφησε την τελευταία του πνοή. Η κηδεία του στην Αθήνα μετατράπηκε σε μια από τις μεγαλύτερες λαϊκές διαδηλώσεις στην ελληνική ιστορία.
Το γράμμα «Ζ» και η ιστορική παρακαταθήκη
Ο θάνατος του Γρηγόρη Λαμπράκη προκάλεσε τεράστιο πολιτικό σεισμό. Η δικαστική έρευνα που διεξήγαγε ο τότε ανακριτής Χρήστος Σαρτζετάκης (μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας) αποκάλυψε τις διασυνδέσεις του παρακράτους με ανώτατα στελέχη των σωμάτων ασφαλείας.
Μετά τη δολοφονία του, το γράμμα «Ζ» (που συμβόλιζε το σύνθημα «Ζει») γράφτηκε στους τοίχους όλης της χώρας ως σύμβολο αντίστασης. Η νεολαία της εποχής συσπειρώθηκε στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη με πρόεδρο τον Μίκη Θεοδωράκη. Η υπόθεση ενέπνευσε το ομώνυμο μυθιστόρημα του Βασίλη Βασιλικού και τη διάσημη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Γαβρά.
Διαβάστε επίσης
Ο Γρηγόρης Λαμπράκης πέρασε στην ιστορία όχι μόνο ως αθλητής και γιατρός, αλλά ως παγκόσμιο σύμβολο δημοκρατίας, ειρήνης και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτός είναι ο λόγος που το όνομά του κοσμεί μέχρι σήμερα κεντρικούς δρόμους σε ολόκληρη την Ελλάδα.
0 ΣΧΟΛΙΑ