Με «εισιτήριο» τουλάχιστον 500 ευρώ ξεκινά η φοιτητική ζωή

Κύματα ανακούφισης και  χαράς φέρνει στις οικογένειες των επιτυχόντων η ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, καθώς σηματοδοτεί την έναρξη μίας νέας δημιουργικής περιόδου για τους φοιτητές. Όμως ο αρχικός ενθουσιασμός γρήγορα χάνεται από την σκληρή πραγματικότητα, καθώς τα τελευταία χρόνια η αναζήτηση της φοιτητικής κατοικίας εξελίσσεται σε πραγματικό «Γολγοθά» για χιλιάδες νοικοκυριά σε ολόκληρη την χώρα.

Για τη φετινή ακαδημαϊκή χρονιά, το «κατώφλι» για την ενοικίαση μιας βασικής φοιτητικής στέγης στα μεγάλα αστικά κέντρα διαμορφώνεται πλέον στα 500 ευρώ, μετατρέποντας τις σπουδές σε ένα εξαιρετικά δαπανηρό εγχείρημα. Το ράλι των τιμών στο εγχώριο real estate, σε συνδυασμό με τη συρρίκνωση των διαθέσιμων ακινήτων, έχει διαμορφώσει συνθήκες ασφυξίας στην αγορά, αναγκάζοντας τους γονείς να βάλουν πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Εκτόξευση τιμών και «εξαφάνιση» των μικρών διαμερισμάτων

Εκτόξευση τιμών και «εξαφάνιση» των μικρών διαμερισμάτων

Η αναζήτηση γκαρσονιέρας ή μικρού διαμερίσματος στα μεγάλα αστικά κέντρα απαιτεί πλέον γερά νεύρα και γρήγορα αντανακλαστικά. Στην Αθήνα, σε παραδοσιακά φοιτητικές περιοχές όπως ο Ζωγράφου, το Παγκράτι, η Κυψέλη και ο Νέος Κόσμος, τα ακίνητα με ενοίκιο κάτω των 500 ευρώ αποτελούν πλέον ουσιαστικά «βελόνες στα άχυρα». Για ένα ανακαινισμένο studio ή δυάρι 35 έως 50 τετραγωνικών μέτρων, οι ζητούμενες τιμές κυμαίνονται συχνά μεταξύ 550 και 700 ευρώ, ανάλογα με τον όροφο, την παλαιότητα και την εγγύτητα σε μέσα μαζικής μεταφοράς.

Αντίστοιχη είναι η εικόνα που καταγράφεται στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε μεγάλες πανεπιστημιουπόλεις της περιφέρειας, όπως η Πάτρα, τα Ιωάννινα και το Ηράκλειο. Περιοχές που παλαιότερα προσέφεραν οικονομικές λύσεις έχουν παρασυρθεί από το γενικότερο κύμα ανατιμήσεων, με το όριο των 450 έως 500 ευρώ να θεωρείται η νέα βάση εκκίνησης ακόμη και για παλαιότερα ακίνητα. Η εκρηκτική άνοδος των βραχυχρόνιων μισθώσεων τύπου Airbnb, η παντελής έλλειψη νέων κατασκευών φοιτητικών κατοικιών και η απουσία επαρκών δημόσιων εστιών έχουν δημιουργήσει μια σοβαρή δομική ανισορροπία ανάμεσα στη ζήτηση και την προσφορά.

VIRAL

«Σέβομαι την μνήμη του και δεν αναφέρω ότι φαίνεται»: Αποκαλύψεις φωτιά για την δολοφονία του Σταύρου Γεωργίου από τους Καλλιακμάνη, Τσούκαλη, Λέων

Από τον Καποδίστρια στον Σταύρο Γεωργίου: 20 αναγνωρίσιμοι Έλληνες που δολοφονήθηκαν και συγκλόνισαν το πανελλήνιο

Συγκλονίζει η ιστορία των δύο γυναικών που «έσβησαν» στο τροχαίο: Πούλησαν τα πάντα για να ζήσουν στη Λέσβο, αλλά η μοίρα είχε άλλα σχέδια

Το συνολικό κόστος διαβίωσης που «γονατίζει» τους γονείς

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν εξαντλείται μόνο στο μηνιαίο τίμημα του ενοικίου, αλλά επεκτείνεται στο συνολικό κόστος συντήρησης μιας φοιτητικής εστίας. Όταν η βάση εκκίνησης για το μίσθωμα είναι τα 500 ευρώ, το μηνιαίο κονδύλι που καλείται να καταβάλει μια οικογένεια ξεπερνά με ευκολία τα 900 έως 1.000 ευρώ, αν υπολογιστούν οι λογαριασμοί κοινής ωφέλειας (ρεύμα, νερό, διαδίκτυο), τα κοινόχρηστα, τα έξοδα διατροφής και οι καθημερινές μετακινήσεις.

Το συνολικό κόστος διαβίωσης που «γονατίζει» τους γονείς

Επιπλέον, το αρχικό κεφάλαιο που απαιτείται για τη μετακόμιση -που περιλαμβάνει εγγυήσεις, αμοιβές μεσιτών, μεταφορικά έξοδα και την αγορά βασικού εξοπλισμού ή επίπλων- συγκεντρώνει ένα υπέρογκο ποσό, το οποίο πολλές οικογένειες αδυνατούν να καλύψουν ταυτόχρονα. Αρκετοί γονείς δηλώνουν απελπισμένοι, σημειώνοντας ότι η φοιτητική στέγη έχει μετατραπεί από κοινωνικό δικαίωμα σε είδος πολυτελείας.

Οι αναγκαστικές προσαρμογές και οι εναλλακτικές λύσεις

Μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή οικονομική πίεση, οι φοιτητές και οι οικογένειές τους αναγκάζονται να αλλάξουν στρατηγική και να αναζητήσουν εναλλακτικές διεξόδους. Η επιλογή της συγκατοίκησης κερδίζει πλέον συνεχώς έδαφος, καθώς η ενοικίαση ενός μεγαλύτερου διαμερίσματος δύο ή τριών δωματίων επιτρέπει τον επιμερισμό τόσο του ενοικίου όσο και των πάγιων λειτουργικών εξόδων ανάμεσα σε περισσότερα άτομα.

Την ίδια στιγμή, παρατηρείται μια σαφής τάση μετατόπισης εκτός των αμιγώς φοιτητικών περιοχών. Πολλοί νέοι επιλέγουν να απομακρυνθούν από το κέντρο και να αναζητήσουν στέγη σε πιο περιφερειακές συνοικίες, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι εξυπηρετούνται άμεσα από σταθμούς του Μετρό ή συχνές γραμμές λεωφορείων. Παράλληλα, δεν είναι λίγοι οι υποψήφιοι που, βλέποντας το δυσβάσταχτο κόστος της μετακόμισης, προτιμούν να δηλώσουν σχολές στον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους, προκειμένου να αποφύγουν εξ ολοκλήρου τα έξοδα μιας αυτόνομης διαβίωσης.