Φρίκη: Σορός 77χρονης έμεινε άταφη για σχεδόν τέσσερα χρόνια λόγω οικογενειακής διαμάχης

Μία ασυνήθιστη και ιδιαίτερα συγκλονιστική υπόθεση εκδικάστηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο του Λονδίνου, όπου αποφασίστηκε η ταφή μιας 77χρονης γυναίκας, της οποίας η σορός παρέμενε σε γραφείο τελετών για σχεδόν τέσσερα χρόνια εξαιτίας έντονης διαφωνίας μεταξύ των παιδιών της σχετικά με τις συνθήκες του θανάτου της.
Η Laura Collins πέθανε το 2022 στο νοσοκομείο Charing Cross, όπου νοσηλευόταν επί έξι μήνες διασωληνωμένη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, οι γιατροί προχώρησαν στη διακοπή της μηχανικής υποστήριξης της αναπνοής της έπειτα από σοβαρές επιπλοκές, οδηγώντας στον θάνατό της σε ηλικία 77 ετών.
Ωστόσο, δύο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας, ο μεγαλύτερος γιος και η μεγαλύτερη κόρη, δεν αποδέχθηκαν ποτέ ότι ο θάνατος της μητέρας τους οφειλόταν στη φυσική εξέλιξη της κατάστασής της. Υποστήριζαν ότι υπήρχαν ευθύνες του νοσοκομείου και διαβεβαίωναν τα υπόλοιπα αδέλφια πως θα ακολουθούσαν νομικές ενέργειες και ιατροδικαστική έρευνα. Παρά τις διαβεβαιώσεις αυτές, καμία σχετική διαδικασία δεν ολοκληρώθηκε.
Πολυετής καθυστέρηση και προσφυγή στη Δικαιοσύνη
Η διαφωνία μεταξύ των αδελφών είχε ως αποτέλεσμα να μην πραγματοποιηθεί ποτέ η κηδεία της γυναίκας. Η σορός της παρέμεινε σε χώρο φύλαξης γραφείου τελετών, ενώ τα έξοδα αποθήκευσης αυξάνονταν διαρκώς, φτάνοντας τις 5.500 λίρες, με επιπλέον χρέωση 20 λιρών για κάθε ημέρα παραμονής.
Τελικά, ο μεσαίος γιος της οικογένειας προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, με τη στήριξη των δύο μικρότερων αδελφών του, ζητώντας να αναλάβει τη διαχείριση της περιουσίας της μητέρας τους και την ευθύνη για την ταφή της. Η εκλιπούσα δεν είχε αφήσει διαθήκη, γεγονός που έδινε και στα πέντε παιδιά ίσα δικαιώματα στη διαχείριση της περιουσίας της, η οποία περιλαμβάνει κατοικία στο δυτικό Λονδίνο και εκτιμάται σε περίπου 725.000 λίρες.
Η απόφαση του δικαστηρίου
Η δικαστής που εξέτασε την υπόθεση χαρακτήρισε «σοκαριστικό» το γεγονός ότι σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο της γυναίκας δεν είχε πραγματοποιηθεί η ταφή της. Όπως ανέφερε στην απόφασή της, ανεξάρτητα από τους λόγους για τους οποίους ορισμένα μέλη της οικογένειας δυσκολεύονταν να αποδεχθούν την απώλειά της, η κατάσταση αυτή δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Το δικαστήριο όρισε τον μεσαίο γιο ως μοναδικό διαχειριστή της κληρονομιάς, δίνοντάς του την αρμοδιότητα να οργανώσει την κηδεία της μητέρας του σε καθολικό κοιμητήριο του Λονδίνου. Παράλληλα, αποφασίστηκε ότι τα έξοδα φύλαξης της σορού, καθώς και σημαντικό μέρος των δικαστικών εξόδων, θα αφαιρεθούν από το μερίδιο της κληρονομιάς που αναλογεί στα δύο μεγαλύτερα αδέλφια, τα οποία κρίθηκε ότι ευθύνονταν κυρίως για την πολυετή καθυστέρηση. Μετά την απόφαση, τα τρία νεότερα αδέλφια εξέφρασαν την ικανοποίησή τους, τονίζοντας ότι πλέον θα μπορέσουν να αποχαιρετήσουν τη μητέρα τους με τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια που της αξίζει, βάζοντας τέλος σε μια οικογενειακή διαμάχη που κράτησε σχεδόν τέσσερα χρόνια.
Διαβάστε επίσης
Οι διαφωνίες για την τελευταία επιθυμία και οι συνέπειες
Οι οικογενειακές διαμάχες σχετικά με την τύχη της σορού ενός συγγενικού προσώπου δεν είναι άγνωστες στα δικαστήρια. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι συγγενείς καλούνται να αποφασίσουν για ζητήματα όπως η ταφή, η αποτέφρωση ή ο τόπος όπου θα γίνει η τελική ανάπαυση ενός ανθρώπου, με τις διαφορετικές απόψεις να οδηγούν ακόμη και σε νομικές συγκρούσεις.






0 ΣΧΟΛΙΑ