Η ψεύτικη αυτοκτονία που οδήγησε στον γάμο: Ο θυελλώδης έρωτας της Μάρως Κοντού με τον Αριστείδη Καρύδη-Φουκς

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η είδηση του θανάτου της Μάρως Κοντού σε ηλικία 92 ετών σκόρπισε ρίγη συγκίνησης και βαθιάς θλίψης σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μια από τις πιο λαμπερές, αρχοντικές και γοητευτικές κυρίες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω της ερμηνείες-σταθμούς και μια ζωή γεμάτη έντονα συναισθήματα, πάθη, επιτυχίες και μεγάλους έρωτες.

Ανάμεσα στις πολλές σελίδες της προσωπικής της διαδρομής, ξεχωριστή θέση κατέχει ο πρώτος της γάμος. Ο άντρας που σημάδεψε τη νεότητά της και τον οποίο η ίδια δεν δίστασε ποτέ να χαρακτηρίσει ως τον μεγάλο, απόλυτο έρωτα και τη μεγαλύτερη αγάπη της ζωής της, ήταν ο σπουδαίος διευθυντής φωτογραφίας Αριστείδης Καρύδης-Φουκς. Αν και ο έγγαμος βίος τους υπήρξε σύντομος και ταραχώδης, η σχέση τους μεταμορφώθηκε με το πέρασμα των χρόνων σε μια βαθιά, ακλόνητη φιλία και αμοιβαία εκτίμηση, που κράτησε μέχρι την τελευταία του πνοή.

Από τα Κύθηρα και τη Σμύρνη, στη χρυσή εποχή της Φίνος Φιλμ

Η καταγωγή και η προσωπική ιστορία του Αριστείδη Καρύδη-Φουκς (ή «Ντίντη», όπως τον φώναζαν χαϊδευτικά στους καλλιτεχνικούς κύκλους) παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς κουβαλάει τον κοσμοπολίτικο αέρα της ελληνικής διασποράς. Ο παππούς του, Παναγιώτης Καρύδης, γεννημένος το 1833 στην Κάτω Χώρα του Μυλοποτάμου στα Κύθηρα, ήταν ένας ταλαντούχος επιπλοποιός που μετανάστευσε στη Σμύρνη. Εκεί, μέσα στην ανθούσα κυθηραϊκή παροικία, διακρίθηκε για τη λεπτομερή δουλειά του και δημιούργησε μια όμορφη οικογένεια με τη σύζυγό του, Αλεξάνδρα Ρούσου.

Ένα από τα πέντε παιδιά τους, ο Ξενοφών, ασχολήθηκε με το εμπόριο καπνών. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι δρόμοι του τον έβγαλαν στο Γκντάνσκ της Πολωνίας. Εκεί παντρεύτηκε την ελληνογερμανίδα Μπάρμπαρα Φουξ, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά που έμελλε να γράψουν ιστορία στον πολιτισμό: τον Αριστείδη, που γεννήθηκε το 1929 στη Δρέσδη της Γερμανίας, και τον Μιλτιάδη, ο οποίος εξελίχθηκε σε έναν διεθνούς φήμης αρχιμουσικό και μαέστρο, διευθύνοντας μερικές από τις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου.

Το ξεκίνημα στη Βιέννη και η «ανακάλυψη» από τον Φίνο

Ο Αριστείδης Καρύδης-Φουκς μεγάλωσε στη Γερμανία και αργότερα σπούδασε σκηνοθεσία και κινηματογράφο σε μια φημισμένη σχολή της Βιέννης. Εκεί ήρθε σε επαφή με τις νέες αισθητικές τάσεις, τον ευρωπαϊκό εξπρεσιονισμό και τις σύγχρονες τεχνικές φωτισμού που δονούσαν τότε την Ευρώπη. Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, το ταλέντο του δεν άργησε να τραβήξει την προσοχή του «πατριάρχη» του ελληνικού σινεμά, Φιλοποίμενος Φίνου.

Αρχικά, ο Φίνος τον προσέλαβε ως φωτογράφο πλατό και οπερατέρ, με την πρώτη του δουλειά να καταγράφεται στην ταινία «Τελευταία αποστολή» του Αλέκου Σακελλάριου. Πολύ γρήγορα όμως, η αισθητική του μαεστρία τον οδήγησε στη θέση του διευθυντή φωτογραφίας. Η ταινία «Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν» ήταν η αρχή μιας λαμπρής πορείας. Στη Φίνος Φιλμ υπέγραψε τη φωτογραφία σε 17 εμβληματικές ταινίες, μεταξύ των οποίων οι κλασικές «Ο γρουσούζης», «Το σωφεράκι», «Η ωραία των Αθηνών» και «Ούτε γάτα ούτε ζημιά».

Η καθιέρωση και οι μεγάλες εμπορικές επιτυχίες

Κατά τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, ο Καρύδης–Φουκς συνεργάστηκε με τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές εταιρείες της εποχής, όπως η Ανζερβός και η Δαμασκηνός – Μιχαηλίδης. Με τη δεύτερη συνέδεσε το όνομά του με μερικές από τις πιο εμπορικές και αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κοινού, όπως τα «Χτυποκάρδια στο θρανίο», «Η σωφερίνα» και «Γάμος αλά ελληνικά».

Για την εξαιρετική του δουλειά στην ταινία «Έγκλημα στα παρασκήνια» σε σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη, τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Στο πλούσιο ενεργητικό του κατέγραψε συμμετοχή σε περισσότερες από εκατό ταινίες, ενώ δοκίμασε τις δυνάμεις του και στη σκηνοθεσία, συνυπογράφοντας με τον Αλέκο Αλεξανδράκη τις ταινίες «Θρίαμβος» και «Η Αθήνα μετά τα μεσάνυχτα».

Ένας θυελλώδης έρωτας, ένα «καψόνι» και μια ψεύτικη αυτοκτονία

Η γνωριμία της Μάρως Κοντού με τον Αριστείδη Καρύδη-Φουκς εξελίχθηκε γρήγορα σε έναν παράφορο, θυελλώδη έρωτα. Μετά από πέντε χρόνια σχέσης, η απόφαση για το μεγάλο βήμα του γάμου ήρθε μέσα από παρασκηνιακά γεγονότα που θυμίζουν σενάριο ρομαντικής κομεντί της εποχής.

Όπως είχε διηγηθεί η ίδια η ηθοποιός, θέλοντας να κάνει ένα «καψόνι» στον αγαπημένο της μετά από έναν έντονο καυγά, αποφάσισε να βγει για φαγητό στο κοσμικό κέντρο «Αθηναία» με τον γοητευτικό παραγωγό Κλέαρχο Κονιτσιώτη. Ο Κονιτσιώτης, μάλιστα, είχε εξομολογηθεί νωρίτερα στον ίδιο τον Φουκς ότι ήταν ερωτευμένος με τη Μάρω και πως «στην πρώτη στραβή» θα τη διεκδικούσε. Όταν ο Ντίντης μπήκε στο μαγαζί και τους είδε να χορεύουν αγκαλιασμένοι, ζήλεψε παράφορα και έφυγε εξοργισμένος.

Η συνέχεια γράφτηκε το ίδιο βράδυ στο ασανσέρ του σπιτιού της ηθοποιού, όπου ο Φουκς την περίμενε. Η ένταση οδηγήθηκε σε μια κοινή συνάντηση των τριών τους στο σπίτι του Κονιτσιώτη, όπου οι δύο άντρες αντάλλαξαν βαριές κουβέντες. Το γεγονός αυτό, αντί να τους απομακρύνει, φούντωσε τον εγωισμό και τη ζήλια του διευθυντή φωτογραφίας, ο οποίος αποφάσισε να παίξει το τελευταίο του «χαρτί» για να την πείσει να τον παντρευτεί.

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1960, της έστειλε ένα δραματικό σημείωμα: «Αν δεν γυρίσεις, θα πεθάνω». Η Μάρω Κοντού βρισκόταν σε ένα ρεβεγιόν μετά την παράσταση «Μαθήματα γάμου» μαζί με τον Δημήτρη Χορν και τη Βέρα Ζαβιτσιάνου. Ένας άγνωστος άνδρας, που αργότερα έμαθε ότι ήταν ο διευθυντής του περιοδικού «Εικόνες», τη σήκωσε από την πολυθρόνα λέγοντάς της: «Τι περιμένεις; Πήγαινε».

Όταν η Μάρω έφτασε στο σπίτι του Καρύδη, βρήκε τις πόρτες ορθάνοιχτες, σκοτάδι και δυνατή μουσική. Στο πάτωμα υπήρχε ένα μπουκάλι ουίσκι και διάσπαρτα χάπια. Μέσα σε αυτό το θεατρικό σκηνικό μιας «ψεύτικης αυτοκτονίας», ο Ντίντης την παρακάλεσε γονυπετής να ζήσουν μαζί. Η ηθοποιός, βαθιά συγκινημένη, είπε το «ναι» και ο γάμος τους τελέστηκε λίγο καιρό μετά.

Το πικρό διαζύγιο και η σκιά της Αλίκης Βουγιουκλάκη

Η έγγαμη ευτυχία τους, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, το 1962, το ζευγάρι οδηγήθηκε στο διαζύγιο, με κύρια αιτία την απιστία του Καρύδη-Φουκς. Οι φήμες της εποχής οργίαζαν για τη στενή, εξωσυζυγική σχέση του με την εθνική σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη, την οποία είχε γνωρίσει στα κινηματογραφικά πλατό σε μια περίοδο που ο γάμος του με τη Μάρω Κοντού περνούσε ήδη σοβαρή κρίση.

Η Μάρω Κοντού, με την παροιμιώδη αξιοπρέπεια και τον δυναμισμό που τη χαρακτήριζαν, μίλησε χρόνια αργότερα σε συνέντευξή της στο περιοδικό «Ταχυδρόμος» για την ερωτική της αντίζηλο, αφήνοντας το δικό της στίγμα:

«Παρόλο που η Αλίκη είναι πάρα πολύ γοητευτική γυναίκα, εγώ δεν θα την θεωρούσα ποτέ επικίνδυνη. Και σημειώστε αυτό που θα σας πω. Αν εγώ θέλω να κρατήσω έναν άντρα, είμαι απολύτως σίγουρη ότι δεν πρόκειται να μου τον πάρει καμία άλλη. Επομένως, αν μου τύχει να μου έχει πάρει μια γυναίκα έναν άντρα, θα πει ότι εγώ τον άφησα πρώτη. Σας παρακαλώ αυτό να το γράψετε έτσι ακριβώς».

Ένας επίλογος γραμμένος με αγάπη και φροντίδα

Παρά τον χωρισμό και τις πίκρες του παρελθόντος, ο χρόνος αποδείχθηκε ο καλύτερος γιατρός. Η Μάρω Κοντού και ο Αριστείδης Καρύδης-Φουκς δεν έπαψαν ποτέ να επικοινωνούν και να τρέφουν βαθιά συναισθήματα ο ένας για τον άλλον.

Όταν ο σπουδαίος κινηματογραφιστής ήρθε αντιμέτωπος με σοβαρά προβλήματα υγείας και την αδυναμία των γηρατειών, η Μάρω Κοντού άνοιξε την πόρτα του σπιτιού της. Τον πήρε κοντά της και τον φρόντισε με υποδειγματική αφοσίωση, αγάπη και τρυφερότητα μέχρι την τελευταία του πνοή.

Αυτή η κοινή τους πορεία, που ξεκίνησε από έναν φλογερό νεανικό έρωτα, πέρασε μέσα από τη ζήλια και τον χωρισμό, για να καταλήξει σε μια ανιδιοτελή ανθρώπινη σχέση, αποτελεί ίσως το πιο όμορφο και συγκινητικό σενάριο που έζησαν ποτέ. Σήμερα, με τον θάνατο της μεγάλης ηθοποιού, ο κύκλος αυτός έκλεισε οριστικά, αφήνοντας πίσω του την ανάμνηση δύο ανθρώπων που απέδειξαν ότι η αληθινή αγάπη μπορεί να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και να επιβιώσει ακόμα και μετά το τέλος του έρωτα.