Σοκ με το Ozempic: Η άγνωστη παρενέργεια που ανησυχεί τους γιατρούς

Η επανάσταση που έφεραν τα φάρμακα της κατηγορίας GLP-1 στη θεραπεία της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2 είναι αδιαμφισβήτητη. Σκευάσματα όπως το Ozempic, το Wegovy, το Mounjaro και το Zepbound έχουν αλλάξει τα δεδομένα για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, προσφέροντας σημαντική απώλεια βάρους και καλύτερο έλεγχο του σακχάρου. Ωστόσο, όσο αυξάνεται η χρήση τους, τόσο περισσότερες εμπειρίες ασθενών φέρνουν στο προσκήνιο πιθανές παρενέργειες που δεν είχαν αναδειχθεί στις αρχικές κλινικές μελέτες.
Η άγνωστη παρενέργεια των φαρμάκων αδυνατίσματος
Μία από αυτές έχει αρχίσει να απασχολεί ολοένα και περισσότερο γιατρούς και ερευνητές και είναι γνωστή ως «Ozempic Personality». Παρότι δεν αποτελεί επίσημη ιατρική διάγνωση, ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια κατάσταση κατά την οποία κάποιοι ασθενείς αισθάνονται ότι έχουν χάσει μέρος της χαράς, του ενθουσιασμού και της διάθεσής τους για δραστηριότητες που άλλοτε τους ευχαριστούσαν.
Αρκετοί χρήστες των συγκεκριμένων φαρμάκων αναφέρουν ότι, πέρα από τη μειωμένη όρεξη για φαγητό, παρατήρησαν σταδιακά πως εξασθένησε και η επιθυμία τους για άλλες καθημερινές απολαύσεις. Δραστηριότητες που μέχρι πρότινος αποτελούσαν πηγή ενθουσιασμού, όπως η γυμναστική, οι κοινωνικές έξοδοι, τα χόμπι ή ακόμη και η παρακολούθηση ενός αγαπημένου αθλήματος, φαίνεται να μην προκαλούν πλέον την ίδια συναισθηματική ανταπόκριση.
Ένας από τους ανθρώπους που μίλησαν δημόσια για αυτή την εμπειρία είναι ο Dave Knapp, δημιουργός του podcast «On The Pen», το οποίο ασχολείται με την παχυσαρκία και τις θεραπείες GLP-1. Όπως περιγράφει, περίπου τρία χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας με Mounjaro άρχισε να διαπιστώνει ότι έχανε σταδιακά το ενδιαφέρον του για πράγματα που άλλοτε αποτελούσαν σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς του. Η πρώτη ένδειξη, όπως εξηγεί, ήταν ότι σταμάτησε να ασχολείται με το μπέιζμπολ και την αγαπημένη του ομάδα, τους Chicago Cubs, κάτι που στο παρελθόν ήταν σχεδόν αδιανόητο. Αργότερα δυσκολευόταν να βρει το κίνητρο ακόμη και για να επιστρέψει στο γυμναστήριο, παρά το γεγονός ότι ήθελε να συνεχίσει την προσπάθεια διατήρησης του βάρους του.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι το φαινόμενο αυτό μοιάζει με αυτό που στην ψυχιατρική ονομάζεται ανηδονία, δηλαδή η μειωμένη ικανότητα ενός ανθρώπου να αισθάνεται ευχαρίστηση ή ενδιαφέρον για δραστηριότητες που προηγουμένως τον ικανοποιούσαν. Ο γαστρεντερολόγος και ειδικός στην παχυσαρκία Dr. Christopher McGowan εξηγεί ότι πρόκειται για ένα φαινόμενο που δεν έχει ακόμη μελετηθεί επαρκώς στις θεραπείες GLP-1, ωστόσο αρκετοί ασθενείς το περιγράφουν με παρόμοιο τρόπο. Όπως εξηγεί, τα συγκεκριμένα φάρμακα επιδρούν στα κέντρα του εγκεφάλου που σχετίζονται με την όρεξη αλλά και με το σύστημα ανταμοιβής. Αυτός είναι και ο λόγος που το φαγητό παύει να προκαλεί την ίδια επιθυμία ή ευχαρίστηση, συμβάλλοντας έτσι στην απώλεια βάρους.
Ωστόσο, επειδή η τροφή συνδέεται στενά με την κοινωνική ζωή, τις οικογενειακές στιγμές, τις γιορτές αλλά και τη διαχείριση του άγχους, η μεταβολή αυτής της σχέσης ενδέχεται να επηρεάζει συνολικά τον τρόπο με τον οποίο ορισμένοι άνθρωποι βιώνουν την καθημερινότητά τους. Παράλληλα, δεν αποκλείεται και άλλες γνωστές ανεπιθύμητες ενέργειες των GLP-1, όπως η ναυτία, η κόπωση ή η μειωμένη ενεργητικότητα, να συμβάλλουν έμμεσα στη μεταβολή της διάθεσης.
Διαβάστε επίσης
Οι επιστήμονες επισημαίνουν πάντως ότι μέχρι σήμερα η συγκεκριμένη κατάσταση δεν περιλαμβάνεται στις επίσημα καταγεγραμμένες ανεπιθύμητες ενέργειες των Ozempic, Wegovy, Mounjaro ή Zepbound, ενώ δεν υπάρχουν ακόμη επαρκή επιστημονικά δεδομένα που να αποδεικνύουν άμεση αιτιώδη σχέση. Παράλληλα, τονίζεται ότι η πλειονότητα των ασθενών αναφέρει ακριβώς το αντίθετο: καλύτερη ψυχολογία, μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, βελτίωση της φυσικής κατάστασης και αυξημένη ενέργεια μετά την απώλεια βάρους.






0 ΣΧΟΛΙΑ