Παραλίες στο «έλεος του Θεού»: Ξεκίνησε το καλοκαίρι χωρίς ναυαγοσώστες στις περισσότερες ακτές

Η επίσημη έναρξη της κολυμβητικής περιόδου την 1η Ιουνίου βρήκε την πλειονότητα των ελληνικών ακτών απροετοίμαστη και χωρίς την απαραίτητη ναυαγοσωστική θωράκιση. Παρά το γεγονός ότι οι παραλιακοί δήμοι έχουν ξεκινήσει τις σχετικές διαγωνιστικές διαδικασίες, η γραφειοκρατία και οι καθυστερήσεις στην κρατική χρηματοδότηση μεταθέτουν την πλήρη κάλυψη για το μέσον του καλοκαιριού.
Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στον χρόνο έγκρισης των κονδυλίων. Η αρχική κρατική επιχορήγηση ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ για 133 δήμους υπογράφηκε από το Υπουργείο Εσωτερικών μόλις στις 2 Μαΐου, ενώ το αναγκαίο συμπληρωματικό κονδύλι των 5 εκατομμυρίων ευρώ καθυστέρησε ακόμη περισσότερο.
Οι εκπρόσωποι του κλάδου τονίζουν, ότι οι διαδικασίες αυτές θα έπρεπε να έχουν ολοκληρωθεί από τις αρχές του έτους, ώστε οι ναυαγοσώστες να βρίσκονται στις θέσεις τους με το πρώτο κύμα των λουομένων.
Το χρονοδιάγραμμα της κάλυψης και οι πρωταθλητές του κόστους
Σύμφωνα με την Ένωση Σχολών Ναυαγοσωστικής Ελλάδας, η εικόνα στις ελληνικές ακτές εξελίσσεται σταδιακά κάθε χρόνο. Στις αρχές Ιουνίου, μόλις το 30% των πολυσύχναστων παραλιών διαθέτει διασώστη.Το ποσοστό αυτό αναμένεται να αγγίξει το 60% στα μέσα του μήνα και να προσεγγίσει το 90% μετά τα μέσα Ιουλίου.
Η κρατική χρηματοδότηση καλύπτει αυτή τη στιγμή περίπου το 57% του συνολικού ετήσιου κόστους που επωμίζονται οι δήμοι. Τη μερίδα του λέοντος από τα κονδύλια απορροφούν οι μεγάλοι τουριστικοί προορισμοί της περιφέρειας, με τη Ρόδο, τη Χερσόνησο Κρήτης, τη Ζάκυνθο και τα Χανιά να προηγούνται λόγω των εκτεταμένων ακτογραμμών τους.
Στην Αττική, ο Δήμος Μαραθώνα λαμβάνει τη μεγαλύτερη ενίσχυση, ακολουθούμενος από τα Σπάτα-Αρτέμιδα και τον Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης.
Τα στατιστικά που ανησυχούν: Ηλικιωμένοι και παιδιά στο στόχαστρο
Η παρουσία ναυαγοσωστών αποδεικνύεται σωτήρια, καθώς τα στοιχεία της Safe Water Sport για το 2025 δείχνουν, ότι δεν σημειώθηκε κανένας πνιγμός σε οργανωμένες παραλίες κατά τις ώρες λειτουργίας των βάθρων. Συνολικά, πέρυσι έχασαν τη ζωή τους 376 άνθρωποι σε υδάτινους προορισμούς, με τη συντριπτική πλειονότητα (357 θύματα) να καταγράφεται στη θάλασσα, παρουσιάζοντας μια μικρή κάμψη σε σχέση με το 2024.
Ωστόσο, οι ειδικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για δύο συγκεκριμένες παραμέτρους:
-
Ηλικιακή ομάδα υψηλού κινδύνου: Οκτώ στους δέκα ανθρώπους που χάνουν τη ζωή τους στη θάλασσα είναι άνω των 60 ετών, με τους περισσότερους να πνίγονται σε απόσταση μικρότερη των 1.000 μέτρων από την ακτή.
-
Αύξηση στους πνιγμούς παιδιών: Οι θάνατοι ανηλίκων διπλασιάστηκαν, φτάνοντας τους τέσσερις μέσα στο 2025, ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε ανησυχητική αυξητική τάση στους πνιγμούς σε πισίνες και εσωτερικά ύδατα.
Κανόνες ασφαλείας και ο ύπουλος «διπλός πνιγμός»
Ο πνιγμός δεν μοιάζει με τις κινηματογραφικές σκηνές. Είναι ένας σιωπηλός θάνατος, καθώς ο άνθρωπος που κινδυνεύει δεν έχει την ανάσα για να καλέσει σε βοήθεια.
Η πρόληψη παραμένει το ισχυρότερο όπλο. Οι λουόμενοι οφείλουν να αποφεύγουν το κολύμπι μετά την κατανάλωση φαγητού ή αλκοόλ, ενώ οι γονείς δεν πρέπει να αποσπώνται από τα κινητά τους τηλέφωνα, καθώς τα παιδιά μπορούν να πνιγούν ακόμα και στα ρηχά. Επιπλέον, μέσα όπως τα μπρατσάκια δεν εγγυώνται απόλυτη ασφάλεια.
Διαβάστε επίσης
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται όταν κάποιος πολίτης επιχειρεί να σώσει έναν συνάνθρωπό του χωρίς να διαθέτει ναυαγοσωστικές γνώσεις. Ο πανικός του θύματος μπορεί να παρασύρει και τον διασώστη στον βυθό, οδηγώντας στο φαινόμενο του «διπλού πνιγμού».
Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χρήση κάποιου αντικειμένου επίπλευσης (σανίδα, σωσίβιο ή σχοινί) είναι η μόνη ασφαλής μέθοδος προσέγγισης.






0 ΣΧΟΛΙΑ