Σε ποια ηλικία θεωρείται επικίνδυνη η κύηση; Πότε είναι απαραίτητη η καισαρική και ποιος αποφασίζει

Athensmagazine Ορίστε μας ως προτεινόμενη πηγή ειδήσεων στο Google

Η ηλικία της μητέρας αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την πορεία μιας εγκυμοσύνης. Μια κύηση σε γυναίκα άνω των 35 ετών κατατάσσεται συχνά στις κυήσεις «υψηλού κινδύνου».

Αυτό συμβαίνει διότι αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης επιπλοκών όπως ο διαβήτης κύησης, η προεκλαμψία και οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες. Επιπλέον, η θέση του εμβρύου παίζει καθοριστικό ρόλο· για παράδειγμα, ένα μωρό σε εγκάρσια θέση καθιστά τον φυσιολογικό τοκετό αδύνατο, επιβάλλοντας την ιατρική παρέμβαση.

Το δίλημμα της καισαρικής τομής

Ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα στη σύγχρονη μαιευτική είναι η επιθυμία της μητέρας για καισαρική τομή χωρίς ιατρική ένδειξη. Εδώ ανακύπτει μια σύγκρουση δύο βασικών ιατρικών αρχών: του σεβασμού στην αυτονομία της γυναίκας και της αρχής «ωφελείν ή μη βλάπτειν».

Κάθε χειρουργική επέμβαση ενέχει κινδύνους (λοιμώξεις, αιμορραγίες, επιπλοκές από την αναισθησία). Ο γιατρός καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα στην επιθυμία της μέλλουσας μητέρας και την ιατρική ευθύνη να αποφύγει μια περιττή επέμβαση που θα μπορούσε να προκαλέσει βλάβη.

Πότε μια κύηση θεωρείται πραγματικά επικίνδυνη;

Πέρα από την ηλικία, υπάρχουν συγκεκριμένοι ιατρικοί παράγοντες που καθιστούν μια κύηση επικίνδυνη:

• Προϋπάρχουσες παθήσεις: Χρόνια υπέρταση, καρδιακά νοσήματα, νεφρική ανεπάρκεια ή αυτοάνοσα νοσήματα.
• Επιπλοκές της ίδιας της κύησης: Αποκόλληση πλακούντα, χαμηλή πρόσφυση πλακούντα (προδρομικός πλακούντας) ή ανεπάρκεια τραχήλου.
• Πολύδυμη κύηση: Οι κυήσεις με δίδυμα ή τρίδυμα αυξάνουν κατακόρυφα τον κίνδυνο πρόωρου τοκετού.
• Ιστορικό προηγούμενων τοκετών: Προηγούμενες κεσαρικές ή ιστορικό αποβολών απαιτούν στενή παρακολούθηση.

 

Η ποιότητα των μαιευτικών υπηρεσιών στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, τα ποσοστά των καισαρικών τομών παραμένουν ιδιαίτερα υψηλά, συχνά ξεπερνώντας το 50-60%, όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά ποσοστά κοντά στο 15%.

Το φαινόμενο αυτό οφείλεται εν μέρει σε οργανωτικές αδυναμίες, ειδικά στην επαρχία, όπου η έλλειψη υποδομών για τη διαχείριση επιπλοκών ενός φυσιολογικού τοκετού οδηγεί τους γιατρούς στην «ασφάλεια» του χειρουργείου.

Ωστόσο, η ιατρική κοινότητα τονίζει, ότι το ποσοστό των καισαρικών θα έπρεπε να αποτελεί δείκτη ποιότητας ενός νοσοκομείου. Ένας φυσιολογικός τοκετός που εξελίσσεται ομαλά, χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς στο περίνεο, παραμένει ο χρυσός κανόνας για την υγεία μητέρας και βρέφους.

«Ελλάδα: Η παγκόσμια “πρωταθλήτρια” των καισαρικών – Γιατί αρνούμαστε τον φυσιολογικό τοκετό;»

Η Ελλάδα κατέχει μια από τις υψηλότερες θέσεις παγκοσμίως στα ποσοστά καισαρικών τομών, ένα γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στην επιστημονική κοινότητα και τους διεθνείς οργανισμούς υγείας.

Ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ορίζει ως ιδανικό ένα ποσοστό κοντά στο 10-15%, στη χώρα μας τα στοιχεία δείχνουν, ότι περισσότερες από τις μισές γεννήσεις πραγματοποιούνται με χειρουργική επέμβαση.

Η στατιστική εικόνα

Σύμφωνα με επίσημα δεδομένα, το ποσοστό των καισαρικών στην Ελλάδα κυμαίνεται σταθερά άνω του 50%, ενώ σε ορισμένα ιδιωτικά μαιευτήρια το νούμερο αυτό μπορεί να αγγίξει ή και να ξεπεράσει το 60-70%. Το ποσοστό αυτό είναι υπερτριπλάσιο από το συνιστώμενο, κατατάσσοντας την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην Ευρώπη.

Αίτια των υψηλών ποσοστών

Οι λόγοι πίσω από αυτή την «επιδημία» καισαρικών είναι πολυπαραγοντικοί:

Αμυντική ιατρική: Πολλοί γιατροί επιλέγουν το χειρουργείο για να αποφύγουν πιθανές νομικές επιπλοκές ενός δύσκολου φυσιολογικού τοκετού.

Προγραμματισμός: Η ευκολία του προγραμματισμένου τοκετού εξυπηρετεί συχνά τόσο το ιατρικό προσωπικό όσο και τους γονείς.

Έλλειψη ενημέρωσης: Πολλές γυναίκες επιλέγουν την καισαρική λόγω φόβου για τον πόνο, αγνοώντας τους κινδύνους μιας μεγάλης επέμβασης.

Οικονομικοί παράγοντες: Το κόστος και η ταχύτητα διεκπεραίωσης μιας καισαρικής επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων στα μαιευτήρια.

Η πολιτεία και οι μαιευτικοί σύλλογοι καταβάλλουν προσπάθειες για την προώθηση του φυσιολογικού τοκετού, τονίζοντας ότι η καισαρική πρέπει να παραμένει μια σωτήρια επέμβαση ανάγκης και όχι μια επιλογή ευκολίας.