Σαν σήμερα, 07 Απριλίου: Το ποδόσφαιρο απέναντι στις βόμβες – Η ημέρα που ΑΕΚ και Παρτιζάν έγιναν «ένα» κάτω από τις σειρήνες

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία του αθλητισμού που το τελικό σκορ, οι τίτλοι και τα τρόπαια φαντάζουν ασήμαντα μπροστά στο μεγαλείο της ανθρώπινης ψυχής. Μια τέτοια στιγμή γράφτηκε με χρυσά γράμματα την 7η Απριλίου 1999. Ενώ οι σειρήνες του πολέμου ηχούσαν πάνω από τη Γιουγκοσλαβία και οι «έξυπνες βόμβες» του ΝΑΤΟ μετέτρεπαν το Βελιγράδι σε ερείπια, η ΑΕΚ αποφάσισε να πράξει το αδιανόητο: να σπάσει το εμπάργκο, να αγνοήσει τον κίνδυνο και να ταξιδέψει στην καρδιά της φωτιάς για να δώσει έναν φιλικό αγώνα με την Παρτιζάν.

Ήταν Μεγάλη Τετάρτη και η «Ένωση», ένας σύλλογος που κουβαλά στο DNA του τον πόνο της προσφυγιάς και της Μικρασιατικής Καταστροφής, ένιωσε πως δεν μπορούσε να παραμείνει απαθής. Με εμπνευστή τον Δημήτρη Μελισσανίδη, η ΑΕΚ ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στις σφοδρές αντιδράσεις των βρετανικών αρχών και της τότε ιδιοκτήτριας εταιρείας ENIC, ξεκινώντας για μια αποστολή που έμελλε να μείνει στην ιστορία ως το «Ταξίδι της Ειρήνης».

Η πορεία προς το άγνωστο και η υποδοχή των δακρύων

Η αποστολή ξεκίνησε από την Αθήνα και, μέσω Βουδαπέστης, σχημάτισε ένα κομβόι από πέντε πούλμαν. Μέσα σε αυτά δεν επέβαιναν μόνο οι ποδοσφαιριστές και το τεχνικό επιτελείο του Όλεγκ Μπλαχίν. Υπήρχαν οπαδοί –κυρίως μέλη της Original 21– δημοσιογράφοι, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, καθώς και η εμβληματική μορφή του Μανώλη Γλέζου. Μαζί τους ταξίδευαν και άνθρωποι που δεν ήταν οπαδοί της ΑΕΚ, αλλά συγκλονίστηκαν από την ανθρωπιστική διάσταση του εγχειρήματος.

Φτάνοντας στα σύνορα και αργότερα στο Βελιγράδι, οι εικόνες ήταν συγκλονιστικές. Οι Σέρβοι, που επί 11 εβδομάδες βίωναν τον τρόμο των βομβαρδισμών, υποδέχθηκαν τους Έλληνες με ψωμί, αλάτι και ελληνικές σημαίες. Τα δάκρυα συγκίνησης στα πρόσωπα των απλών ανθρώπων ήταν η απάντηση στην απομόνωση που τους είχε επιβάλει η υπόλοιπη Ευρώπη. Ο τότε πρόεδρος Μίλαν Μιλουτίνοβιτς υποδέχθηκε την ομάδα στο Προεδρικό Μέγαρο, όμως η πραγματική θέρμη βρισκόταν στους δρόμους, όπου οι ντόπιοι έβλεπαν στο πρόσωπο των παικτών της ΑΕΚ τους μοναδικούς γείτονες που δεν τους ξέχασαν.

VIRAL

Ανείπωτο θρήνος στη κηδεία της Βασιλικής: Το τελευταίο αντίο στην 39χρονη που δολοφονήθηκε στην Καλαμάτα

Ο Γολγοθάς της Βασιλικής: Το βίντεο κλιπ που έπαιξε κρυφά και οι εξομολογήσεις της – «Μου είπε ”νομίζω, ότι κάτι μου δίνει, και αποκοιμιέμαι”»

Ανησυχία στην Εύβοια: Ποιες παραλίες έχουν γεμίσει με μέδουσες – Αποκαλυπτικά βίντεο, Live χάρτης

Ένας αγώνας-μανιφέστο ενάντια στον θάνατο

Στο στάδιο της Παρτιζάν, το κλίμα δεν θύμιζε σε τίποτα έναν συνηθισμένο ποδοσφαιρικό αγώνα. Οι ποδοσφαιριστές των δύο ομάδων εισήλθαν στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας ένα κοινό πανό που έγραφε: «ΝΑΤΟ σταμάτα τον πόλεμο, σταμάτα τους βομβαρδισμούς». Οι εθνικοί ύμνοι ακούστηκαν μέσα σε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα που έμοιαζε να θέλει να σκεπάσει τον θόρυβο των αεροπλάνων.

Στο ημίχρονο, η συμβολή της Ελλάδας στην ειρήνη επισφραγίστηκε με τη φύτευση μιας ελιάς από την αρχαία Ολυμπία στο κέντρο του γηπέδου. Όμως, η πιο δυνατή στιγμή του αγώνα ήρθε στο 68ο λεπτό. Οι Σέρβοι φίλαθλοι, μη μπορώντας να συγκρατήσουν τον ενθουσιασμό τους, εισέβαλαν στον αγωνιστικό χώρο. Δεν ήταν μια εισβολή βίας, αλλά μια εισβολή αγάπης. Αγκάλιασαν τους παίκτες της ΑΕΚ, τους φίλησαν και τους σήκωσαν στα χέρια, σε μια παγκόσμια πρωτοτυπία όπου οπαδοί και «αντίπαλοι» έγιναν ένα.

Η «μοιραία» ισοπαλία και η επιστροφή πριν το σκοτάδι

Για την ιστορία, το παιχνίδι έληξε 1-1, με τον Κέζμαν να ανοίγει το σκορ στο 13’ και τον Ζουμπούλη να ισοφαρίζει στο 27’. Οι συνθέσεις των ομάδων πέρασαν στην αιωνιότητα, με παίκτες όπως ο Νικολαΐδης, ο Σαβέβσκι, ο Ατματσίδης και ο Κασάπης να αγωνίζονται με αντιπολεμικούς στόχους ζωγραφισμένους στις φανέλες τους.
Ωστόσο, η πραγματική αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε με τη λήξη του αγώνα. Η ελληνική αποστολή έπρεπε να αναχωρήσει αμέσως για να προλάβει να βγει από το σερβικό έδαφος πριν πέσει το σκοτάδι, καθώς τότε ξεκινούσαν οι νυχτερινοί βομβαρδισμοί. Πράγματι, λίγη ώρα αφού το κομβόι πέρασε τα σύνορα, οι «έξυπνες βόμβες» άρχισαν και πάλι να πλήττουν το Βελιγράδι.

Η ΑΕΚ εκείνη την ημέρα δεν κέρδισε απλώς τον σεβασμό των Σέρβων, αλλά απέδειξε ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι το πιο δυνατό διπλωματικό εργαλείο. Στις 7 Απριλίου 1999, μια ομάδα από την Ελλάδα δίδαξε σε όλο τον κόσμο ότι η αλληλεγγύη δεν γνωρίζει σύνορα και ότι η φωνή της ειρήνης μπορεί να ακουστεί ακόμα και μέσα από τα χαλάσματα.