Σαν σήμερα, 26 Μαρτίου 1945: Η πτώση της Ιβοζίμα – Η πιο αιματηρή «σκακιέρα» του Ειρηνικού και το τέλος μιας κόλασης 36 ημερών

Υπάρχουν στιγμές στην παγκόσμια πολεμική ιστορία που η στρατηγική σημασία ενός εδάφους ξεπερνά κάθε λογική απωλειών. Σαν σήμερα, στις 26 Μαρτίου 1945, οι αμερικανικές δυνάμεις ανακοίνωσαν την πλήρη κατάληψη της Ιβοζίμα, ενός μικροσκοπικού ηφαιστειογενούς νησιού στον Ειρηνικό Ωκεανό. Για να φτάσουν όμως σε αυτή την ανακοίνωση, προηγήθηκαν 36 ημέρες απόλυτης φρίκης, που μετέτρεψαν τη μαύρη άμμο του νησιού σε έναν απέραντο τάφο για χιλιάδες στρατιώτες.
Η Μάχη της Ιβοζίμα (Operation Detachment) δεν ήταν απλώς μια σύγκρουση δύο στρατών, ήταν η μετωπική σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων και στρατιωτικών δογμάτων, που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στην πορεία προς το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Το Στρατηγικό Διακύβευμα: Ένα «Αεροπλανοφόρο» από Πέτρα

Η Ιβοζίμα, ένα νησί μόλις 21 τετραγωνικών χιλιομέτρων, κατείχε μια θέση-κλειδί στον χάρτη. Βρισκόταν στα μισά της διαδρομής μεταξύ των βάσεων των ΗΠΑ στις Μαριάδες Νήσους και του Τόκιο. Για τους Αμερικανούς, η κατάληψή της ήταν επιτακτική για δύο λόγους:

• Βάση για τα B-29: Τα αμερικανικά βομβαρδιστικά χρειαζόταν ένα σημείο για αναγκαστικές προσγειώσεις και ανεφοδιασμό κατά τις επιδρομές τους στην Ιαπωνία.
• Εξουδετέρωση του Radar: Οι Ιάπωνες χρησιμοποιούσαν το νησί ως σταθμό έγκαιρης προειδοποίησης, στέλνοντας σήμα στο Τόκιο κάθε φορά που εντόπιζαν αμερικανικά αεροπλάνα.
  Για τους Ιάπωνες, η Ιβοζίμα ήταν το «κατώφλι» της πατρίδας τους. Η απώλειά της θα σήμαινε ότι ο εχθρός βρισκόταν πλέον σε απόσταση βολής από την καρδιά της αυτοκρατορίας.

Η Ιβοζίμα, ένα νησί μόλις 21 τετραγωνικών χιλιομέτρων

Η Τακτική του Στρατηγού Κουριμπαγιάσι: Ένα Υπόγειο Φρούριο

Ο Ιάπωνας διοικητής, Αντιστράτηγος Τανταμίτσι Κουριμπαγιάσι, γνώριζε ότι δεν μπορούσε να νικήσει την αμερικανική υπεροπλία στη θάλασσα και στον αέρα. Έτσι, άλλαξε την ιαπωνική τακτική. Αντί να προσπαθήσει να σταματήσει τους Αμερικανούς στην ακτή (όπου θα ήταν εύκολοι στόχοι για τα πλοία), διέταξε την κατασκευή ενός απίστευτου δικτύου από 18 χιλιόμετρα τούνελ, κρυφά πολυβολεία και υπόγειες αίθουσες. Οι 21.000 Ιάπωνες υπερασπιστές είχαν μια σαφή εντολή: «Μην πεθάνετε μέχρι να σκοτώσετε τουλάχιστον 10 εχθρούς». Δεν υπήρχε πλάνο υποχώρησης. Υπήρχε μόνο το πλάνο της φθοράς.

Οι Ιάπωνες δεν φαίνονταν, αλλά τα πυρά τους έρχονταν από κάθε σχισμή των βράχων

Η Απόβαση και η Ύψωση της Σημαίας

Η επίθεση ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 1945. Οι Πεζοναύτες (Marines) που πάτησαν στη μαύρη ηφαιστειακή άμμο βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν «αόρατο εχθρό». Οι Ιάπωνες δεν φαίνονταν, αλλά τα πυρά τους έρχονταν από κάθε σχισμή των βράχων.
Η πιο εμβληματική στιγμή της μάχης, και ίσως ολόκληρου του πολέμου, σημειώθηκε στις 23 Φεβρουαρίου, στην κορυφή του όρους Σουριμπάτσι. Η φωτογραφία του Τζο Ρόζενταλ με τους πέντε Πεζοναύτες και έναν νοσοκόμο του Ναυτικού να υψώνουν την αμερικανική σημαία έγινε σύμβολο νίκης, όμως η μάχη απείχε πολύ από το τέλος της. Χρειάστηκε ένας ακόμη μήνας σκληρών συγκρούσεων σώμα με σώμα, με τη χρήση φλογοβόλων και χειροβομβίδων, για να «καθαριστούν» τα τούνελ ένα προς ένα.

VIRAL

Η «κατάρα» που διέλυσε την οικογένεια Σεργιανόπουλου: Πέθαναν όλοι του οι συγγενείς μετά την δολοφονία του – Μάνα και αδελφή του την ίδια μέρα!

Μεγάλες αλήθειες από μία απλή κοπέλα για το κέρατο και τις γυναικοκτονίες 

Γυναικοκτονία στην Καλαμάτα: Η ανατριχιαστική απόπειρα «ξεπλύματος» του δολοφόνου – Όταν η υπεράσπιση γίνεται «ύβρις» προς το θύμα

26 Μαρτίου 1945: Η Τελευταία Έφοδος

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Μαρτίου, οι εναπομείναντες Ιάπωνες στρατιώτες, περίπου 300 άνδρες, εξαπέλυσαν μια τελευταία, απεγνωσμένη επίθεση αυτοκτονίας (Banzai charge) εναντίον των αμερικανικών θέσεων κοντά στο αεροδρόμιο. Ήταν μια αιματηρή μάχη σώμα με σώμα που κράτησε μέχρι την αυγή.
Μετά την εξουδετέρωση αυτής της επίθεσης, η νήσος κηρύχθηκε επίσημα ασφαλής. Οι αριθμοί της φρίκης μιλούν από μόνοι τους:

• Ιάπωνες: Από τους 21.000 στρατιώτες, μόνο 216 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν ή αυτοκτόνησαν.
• Αμερικανοί: Η Ιβοζίμα ήταν η μοναδική μάχη στον Ειρηνικό όπου οι συνολικές αμερικανικές απώλειες (νεκροί και τραυματίες) ξεπέρασαν αυτές των Ιαπώνων. Περίπου 6.800 Πεζοναύτες έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 19.000 τραυματίστηκαν.

Η Κληρονομιά της Ιβοζίμα

Η κατάληψη της Ιβοζίμα επέτρεψε σε περισσότερα από 2.250 βομβαρδιστικά B-29 να πραγματοποιήσουν αναγκαστικές προσγειώσεις μέχρι το τέλος του πολέμου, σώζοντας τις ζωές περίπου 24.000 αεροπόρων. Σήμερα, 81 χρόνια μετά, η Ιβοζίμα παραμένει ένας ιερός τόπος και για τις δύο χώρες. Κάθε χρόνο, βετεράνοι και απόγονοι συγκεντρώνονται στο νησί για τη «Συνάντηση της Επανένωσης», τιμώντας τη μνήμη εκείνων που πολέμησαν σε μια από τις πιο άγριες σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας.
Το δίδαγμα της 26ης Μαρτίου 1945 παραμένει επίκαιρο: Η ελευθερία και η στρατηγική επικράτηση έχουν συχνά ένα τίμημα που η ανθρώπινη λογική δυσκολεύεται να συλλάβει.